(p. 544) tūru tūru. [Tel.] v. n. To drizzle, as small rain. (సన్నగా) తూరపడు. To enter చొచ్చు. To struggle, endeavour పూనిక చేయు. Mand. 1. 67. T. v. 56. 'తూరుతండెములాండం' dangling wreaths. Anirud. iii. 80. n. Husks of corn, bran. పొట్టు. తూరబడు to enter. చొచ్చు. తూరుచు or తూర్చు to cause to enter. తూరజేయు. తూరుపట్టు, తూరుసారబెట్టు, తూర్పారబట్టు. తూరువెత్తు or తూర్పెత్తు tūru-paṭṭu. v. t. To winnow grain by scattering it from a fan to the eastern breeze. To expose anything to the wind. దీనినైనను గాలివాటముగా ఎత్తి విడుచు. To sift or examine thoroughly: తూరు (bran) పారునట్టు ఎత్తు, లేక, పట్టు. తూరుపు or తూర్పు tūrupu. [Tel. from తూరు. to enter. Lit. where the sun enters] n. The East. తూరుపుకొండ tūrupu-konḍu. n. The Eastern Hill, an imaginary hill supposed to be situated where the sun rises. తూరుపురేడు lit. the Lord of the East, i.e., Indra.

(p. 777) puṣpamu pushpamu. [Skt.] n. A flower. పువ్వు. Menses, స్త్రీరజస్సు. పుష్పంధయము pushpandhagamu. n. A bee. తుమ్మెద. పుష్పకము pushpakamu. n. A chariot, a car, or stately conveyance used by Kūbēra or Krishna. కుబేరవిమానము, కృష్ణునితేరులలో నొకటి. పుష్పకేతువు, పుష్పధన్వుడు or పుష్పశరుడు pushpa-ketuva. n. An epithet of Manmadha. పుష్ఫదంతము pushpa-dantamu. n. The name of the elephant that is supposed to support the earth at the North-west corner. పుష్పపాము pushpa-pāmu. n. A certain snake. resembling the one given in Russell's serpents. 2. 5. పుష్ప మంజరి pushpa-manjari n. A bouquet of flowers. పూగుత్తి. పుష్పమంజరులు pushpa-manjarulu. n. A sort of grain. A. i. 75. R. i. 111. పుష్పరథము or పుష్యరథము pushpa rathimu n. A pleasure chariot, a car or carriage for any purpose excepting war. విమానము, సవారీరథము, క్రీడాయోగ్యమగు రథము. పుష్ఫరసము pushpa-rasamu. n. The nectar of honey of flowers, పూదేనె. పుష్పలావిక pushpa-vantula. n. The 'Luminaries:' i.e., the sun and the moon,. సూర్య చంద్రులు. పుష్పవతి or పుష్పిణి pushpa-cati. n. A menstruous woman. ఋతుమతి, భాండదూమైనస్త్రీ, రజస్వల, ముట్టుది. పుష్పవనము or పుష్పవాటిక pushpa-vanamu. n. A flower garden. పూదోట. పుష్పవర్షము or పుష్పవృష్టి pushpa-varshamu. n. Lit: a shower of flowers, a poetical phrase for the strewing or scattering of flowers on joyful occasions. Colloquially, it means a slight or vernal shower: a mere sprinkling of rain. పుష్పసమయము pushpa-samayamu. n. Spring, the season of flowers. పుష్పించు pushpinṭsu. v. n. To flower, to bloom. పూచు, వికసించు. పుష్పితము pushpilamu. adj. Flowered. పూచిన.

(p. 1167) viccacalaviḍi viṭsṭsala-viḍi. [Tel. విచ్చలు+విడి.] n. Independence, freedom, స్వాతంత్య్రము. adj. Independent, free, స్వతంత్రము. విచ్చలవిడి or విచ్చలవిడిగా viṭsṭsala-viḍi. adv. At pleasure, at will, freely, independently. యథేచ్ఛముగా, స్వతంత్రముగా. 'ఇన్నాళ్లరీతిగా దింతనుండేమియువిచ్చల విడిగామెలగరాదు.' NH. v. 17. విచ్చ విచ్చలు viṭsṭsa-viṭsṭsalu. (anuk.) n. Dispersion on all sides; scattering about. యథాయథలు. adv. Pell-mell, dispersedly. యథాయథలుగా.

(p. 1167) viccu vitsṭsu. [Tel.] v. n. To become open or loose, to burst asunder, as a ripe fruit, to be cracked, split or broken, to be dispersed. విరియు, వికసించు, వీడు, చీలు. 'మబ్బొకయించుకవిప్పవిచ్చుమొగ్గయి మరిపారిపోదురు సమస్తదిశాగతులైనయధ్వగుల్.' A. iv. 170. మొగ్గవిచ్చినది the bud opened. దండువిచ్చి యథాయథలైపోయినది the army broke up and every man went his way. ఆ గోడ విచ్చినది a crack has opened in the wall. ఆ కుండ విచ్చినది the pot cracked. మూసలో లోహముకరిగి కన్ను విచ్చి అడుగునప్పుడు when the melted metal looks quite clear. v. a. To open, loosen, unite, undo; to spread, expand. విరియజేయు, విడిపించు. దాని కొప్పువిచ్చినాడు he untied her knot of hair. కన్నువిచ్చు వారినని చూచినాడు he opened his eyes and looked at them. పాము పడగవిచ్చినది the snake spread or expanded its crest. 'మేడిపండుచూడ మేలిమైయుండును పొట్టవిచ్చి చూడ పురుగులుండు.' Vema. 174. విచ్చు viṭsṭsu. n. The act of being scattered or dispersed, చెల్లాచెదరగుట. adj. Scattered, scattering. చెల్లాచెదరైన. చెల్లా చెదరుచేయునట్టు. విచ్చుకత్తి viṭsṭsu-katti. n. A drawn sword, ఒరదూసినకత్తి. విచ్చుటాకు viṭsṭsu-ṭ-āku. n. A coloured palmyra leaf rolled up and put in the pierced ears of women, in order to widen the bore for an earring. చెవ్వాకు. విచ్చుమొగ్గ viṭsṭsu-mogga. n. An opening bud, విరియుమొగ్గ.