(p. 58) anuśrutamu anu-ṣrutamu. [Skt.] adj. In accordance with what is heard or the traditional teaching. Perpetual, continual. నిరంతరమైన. అనుశ్రుతముగా adv. Traditionally. Perpetually, continually. నిరంతరముగా.

(p. 136) itihāsamu iti-hāsamu. [Skt.] n. Ancient story, legend. History: traditional accounts of former events: heroic history, such as the Mahābhārata and the Rāmāyaṇa. పూర్వపు కథ.

(p. 624) dhōraṇi dhōraṇi. [Skt.] n. A series, line, range; వరుస. A way, style, tradition. పద్ధతి ధూమధోరణి a volume of smoke.

(p. 686) pañca pancha. [Skt.] adj. Large, big, as పంచాస్యము or పంచాననము lit: 'huge mouthed,' i.e., a lion. పంచగడ్డము a great beard. పంచడబ్బు a mere fiction. (this name is given to apocryphal poems that are not grounded on any classical tradition as the మైరావణచరిత్ర, శతముఖరామాయణము, కృష్ణార్జున సంవాదము, జైమినిభారతము.

(p. 711) parampara param-para. [Skt.] n. A series, succession, order, race, a lineage. వరుస. సంతానము. Also, killing, హింస. బాణపరంపర a shower of darts. చింతాసరంపర a series of griefs. పరంపరగా consecutively, in order. శిష్యంపరంపర a succession of pupils, tradition. వంశపరంపరగా in the order of lineage or birth , genealogically. పరంపరాకము param-parākamu. n. Cow killing for sacrificial purposes, యజ్ఞమందలలీ పశువధ. పరంపరుడు param-paruḍu. n. A great-great-grandson, ముమ్మనుమడు.

(p. 763) pukkili pukkili. [Tel.] n. The inside of the cheek, బుగ్గలోపలిభాగము. పుక్కిటిపురాణము rigmarole, traditional nonsense, an old wives' tale. 'వెచ్చనిట్టూర్పు పుక్కిట వెడలకున్నె.' (R. vi. 112.) he could not help drawing a deep sigh. Gen. పుక్కిటి. Loc. పుక్కిట. plu. పుక్కిళ్లు. పుక్కిలించు or పుకిలించు pukkilinṭsu. v. n. To gargle or rinse one's mouth. To spirt out. పుక్కిలింత or పుక్కిలింత pukkilinta. n. Gargling, rinsing one's mouth. పుక్కెడు pukk-eḍu. n. A mouthful. పుక్కెడునీళ్లు a mouthful of water.

(p. 830) pratīti pratīti. [Skt.] n. Knowledge, common report. traditional, belief, a general impression; notoriety, reputation, fame, వదంతి, ప్రసిద్ధి. ప్రతీతము pratītamu. adj. Famous, celebrated, renowned, known, ప్రసిద్ధమయిన. ప్రతీతుడు pratītuḍu. n. A famous man, ప్రసిద్ధుడు.

(p. 835) pramāṇamu pra-māṇamu. [Skt.] n. Measure, scale; standard; limit; quantity, size, bulk, extent, అంగుళీమానము, జేన, మూఠ, గజము మొదలైనవి. Proof, testimony, authority. A cause, reason, motive. ప్రత్యక్షాది జ్ఞానకారణము, హేతువు. Truth. An oath, adjuration. సత్యము. ప్రమాణముచేయు to make an oath, to take an oath, to swear. ప్రమాణముచేయించు to administer an oath. వేదము శబ్దప్రమాణముగానున్నది the Veda is the standard of revealed truth. శాస్త్ర ప్రత్యక్షాది ప్రమాణములు the methods of Reasoning or Inference. These are: ప్రత్యక్షము actual perception, అనుమానము inference, ఉపమానము analogy, శాబ్దము authority or revelation, ఐతిహ్యము tradition. ప్రమాణీకరించు pramāṇī-karinṭsu. v. a. To consider as true. సత్యముగానెంచు. ప్రమాణీకము pramāṇīkamu. n. Fidelity, faithfulness.

(p. 1253) śiṣṭamu ṣihṭamu. [Skt.] adj. Disciplined, trained. శిక్షింపబడిన, ఆజ్ఞాపింపబడిన. Obedient, docile, విధేయతగల, శాంతమైన. సుబుద్ధిగల. Principal, eminent, ప్రధానమైన. 'సృష్టిబుట్టినయట్టి శిష్టజీవులకు.' L. i. 45. శిష్టాచారము ṣishṭ-āchāramu. n. A rule an established line of conduct. తెలిసిన పెద్దలనడవడి, సాధువ్యవహారము. శిష్టి ṣishṭi. n. An order, command. ఆజ్ఞ. శిష్టుడు ṣishṭuḍu. n. One who follows traditional custom; a pious, holy, righteous, good or honest man. సాధువు, సద్వ్యవహారవంతుడు, సదాచారసంపన్నుడు, సజ్జనుడు. One who is commanded, ఆజ్ఞాపింప బడినవాడు.

(p. 1280) sampradāyamu sam-pra-dāyamu. [Skt.] n. A rule, routine, method, doctrine, custom, convention, system, practice, tradition, వంశపుతీరు, గురుపరంపరచేత వచ్చినది, పరంపరాప్రాప్తధర్మము, వాడుక. adj. Traditional, customary, systematic, వంశపుతీరైన, గురుపరంపరాగతమైన, పరంపరాప్రాప్తమైన, వాడుకైన. సంప్రదాయకుడు sam-pra-dāyakuḍu. n. (Colloquially), a respectable or well-to-do man. సంప్రదాయముగా sam-pra-dāyamu-gā. adv. Systematically, traditionally, in accordance with custom or convention, వంశపుతీరుగా, పరంపరాగతముగా, వాడుకగా. సంప్రదాయస్థుడు sam-pra-dāya-sthuḍu. n. An upright or just man, one who walks according to the rules of his caste, క్రమస్థుడు.

(p. 1318) sāmpradāyamu sām-pra-dāyamu. [Skt. for సంప్రదాయము.] n. Traditional doctrine. గురుపరంపరాగతరహస్యోపదేశము, పోరంపరాగత క్రమము. సాంప్రదాయార్థము a traditional meaning. సాంప్రదాయకము sām-pra-dāyakamu. adj. Traditional. సాంప్రదాయికుడు sām-pra-dāyikuḍu. n. (colloquial phrase,) A man of good family, a gentleman, an honest man. మంచివంశస్థుడు, క్రమస్థుడు, యోగ్యుడు, పెద్దమనుష్యుడు.