(p. 75) amṛtamu a-mritamu. [Skt.] n. Nectar, ambrosia. Water, milk, clarified butter, the residue of a sacrifice. Final emancipation from matter and absorption in the Deity. సుధ, ఉదకము, దుగ్ధము, ఘృతము, యజ్ఞశేష ద్రవ్యము, మోక్షము, (వాడుకగా) మజ్జిగ. పంచామృతములు the five nectars, namely, water, milk, curds, ghee and honey. అమృతమునకు అంటులేదు nothing can defile buttermilk. వానిది అమృతహస్తము. he has a healing hand. వానిది అమృతవాక్కు his tongue is inspired. అమృతముహూర్తము n. An auspicious hour. శుభముహూర్తము. అమృతాంధసుడు n. One whose food is ambrosia, a god. దేవత. అమృతాంశువు n. That which gives forth soft beams of light, i.e., the Moon. చంద్రుడు.

(p. 1301) samādhi samādhi. [Skt.] n. A grave, or tomb. శవమునుపాతి పైనికట్టినది. గోరీ. Deep meditation on the Deity, devout abstraction, absorption of thought. దేవునియందు తదేకధ్యానముగానుండడము. సమాధిస్థానము a place where a recluse sits when praying or meditating. దేవధ్యానము మీదనుండునప్పుడు కూర్చుండేచోటు. వారు జలసమాధిని పొందిరి they found a watery grave.

(p. 1325) sāyujyamu sā-yujyamu. [Skt.] n. Identification, intimate union, absorption into the essence of the Deity. దేవునిలో కలిసి పోవడము, సహయోగము.