(p. 108) ākrōśamu ākrōṣamu. [Skt.] n. Anger, dissatisfaction, malice. Curse, imprecation. తిట్టు. ఆక్రోశించు ākrōṣinṭsu. v. n. To grieve, to be displeased, to be malicious. To curse or abuse. తిట్టు.

(p. 111) āḍika āḍika. [Tel.] n. Rumour, talk, scandal, infamy. రచ్చ, నింద, రట్టు. ఆడికపడు āḍika-paḍu. v. n. To be blamed ఆడికోలు āḍi-kōlu. [Tel.] n. Scandal. నింద, ఆడిపోసికొనుట. ఆడికోళ్లు āḍikōḷḷu. Revilings, abusive words. H. v. 304. P. ii. 38.

(p. 112) āḍu āḍu. [Tel.] adj. Female. ఇవి ఆడుమాటలు these are a woman's words. ఆడుచందము āḍuṭsandamu. The female shape, feminine disguise. B. viii. 445. ఆడుమొర A woman's shriek. R. v. 207. ఆడుతోడు āḍu-tōḍu. [Tel.] A female companion. ఆడుది āḍudi. A woman. ఆడుబిడ్డ āḍu-biḍḍa. A little girl. The sister of a woman's husband. ఆడుముండ āḍu-muṇḍa. An abusive word for a woman: equivalent to slut, jade, wretch. ఆడువీడు woman's town, a place without brave men. See ఆడ adj.

(p. 157) udāsīnamu udāsīnamu. [Skt.] n. Bullying, rejection, disregard. ఉదాసీనపు మాటలు, abusive language, దుర్భాషలు. ఉదాసీనుడు udāsīnuḍu. n. A stranger. One who is indifferent or unconcerned. నిశ్చింత భావము గలవాడు. వాడు దానిలో కలియక ఉదాసీనుడు గానుండెను he was an unconcerned spectator.

(p. 164) uppata uppata. [Tel.] n. Betraying; divulging a secret; dilating on any man's extraordinary prosperity, qualifications or beauty of any person. రద్ది, రట్టు, రన్వ, ఒకని మేలున కోర్వలేక ఆడిపోసికొనుట. అది నిండా ఉప్పతగానున్నది it is the common talk of the town. ఉప్పతకారాదు to be the talk of the town is unlucky. ఉప్పతించు uppatinṭsu. v. a. To abuse through envy. ఓర్వక ఆడిపోసికొను.

(p. 202) ēva or ఏవము ēva. [Tel.] n. Loathesome-ness, disgust, hatefulness, ugliness. రోత, అసహ్యము. R. iv. 123. ఏవకాడు ēva-kāḍu. n. One who feels disgusted with a thing రోతగలవాడు An envious man ఓర్వలేనితనముగలవాడు. ఏవగించు or ఏవపడు ēva-ginṭsu. v. n. To hate, dislike. To be vexed or disgusted అసహ్యపడు. v. a. To blame, abuse, vilify, accuse నిందించు. To abandon, to desert విడుచు.

(p. 223) kaṅku or కంకులుపెట్టు kanku. [Tel.] v. a. To scold: to abuse. గద్దించు, తిట్టు.

(p. 384) geṇṭasamu genṭasamu. [Tel.] n. A cross or abusive speech: harshness, crossness. పరుషవచనము. 'ఉ నిష్కంటకమైననాపలుకు గైకొనవేనిహితంబుగూడదీ, గెట సమేలమీదబలు కీడు సుమీవివరించి చూడగన్.' HK. iii. 247.

(p. 433) cē chē [Tel. contracted from చేయి or చెయ్యి.] n. The hand. చెయ్యి. An elephant's trunk తొండము. చేసరచు to pat the hand. చేసంజ్ఞ a sign made with the hand. చేకానుక a present given in person. చేగలమెకము an elephant. చేగలవాడు a charitable person. చేతప్పు a slip of the pen. చేబదులు or చేతియప్పు a simple debt as distinguished from a bond debt. చే like 'hand,' when used adjectively sometimes means Small, as చేపెట్టె a hand box, చేకత్తి a small knife, చేబాడిదె a small adze. చే or చేత affix. By, through, with. తనచేనైనంతదూరి abusing them to the utmost in his power. చేకూలి chēkūli. n. Hire. చేకూలికాడు a hireling, a hired servant. B. D. v. 396.

(p. 501) tagulu tagulu. [Tel.] v. a. & n. To happen, occur, turn up, appear. To belong to. appertain to, to come in contact with, to touch, hit, strike. To be caught; got, found, joined, entangled, understood. To be received (as a blow), incurred (as expense or punishment.) n. See under తగులము. ఆ యింటికి నిప్పుతగిలినది the house caught fire. ఇక్కడ గాలి తగులుచున్నది the wind strikes here, here we get the breeze. పెండ్లితగిలినది there was a marriage. ప్రయాణము తగిలినది he had occasion to make a journey. అక్కడ మంచినీళ్లు తగిలినవి there we found fresh water. వానికి దెబ్బతగిలినది he received a blow. కుండ కాలికి తగిలినది the pot touched my foot. ఓడ మెరకు తగిలినది the ship ran aground. వానికి రోగముతగలకుండ to prevent his catching the disease. అతనితిట్లు నాకు తగలలేదు his abuse did not affect me. ఇది వానిమనసునకు తగిలినది this was impressed upon his mind. వెంటతగులు to pursue. తగులుకొని వచ్చిరి they attacked, they followed. అడ్డముతగులు to oppose, to come in the way. పదిరూకలు తగిలినవి it cost ten cash. తగులుకొను tagulu-konu. v. n. To be involved or entangled with. చిక్కుకొను. To fall in love with. వలచు. To catch fire. అది వాణ్ని తగులుకొనిపోయినది she has gone off with him. ఆ యిల్లు తగులుకొన్నది the house caught fire. తగలబడు or తగులబడు tagala-baḍu. v. n. To burn or be set on fire. ఇల్లు తగలబడ్డది the house was burnt. తగలబెట్టు or తగులబెట్టు tagala-beṭṭu. v. a. To set fire to, to kindle, to burn అడివిని తగలబెట్టిరి they burned the forest. తగులుబడి tagulu-baḍi. n. Expense, charge, cost, outlay. పట్టుబడి. తగులుబాటు tagulu-bāṭu. n. Charge, cost, expense. తగులవడు to be caught. చిక్కు, పట్టుపడు.

(p. 520) tāṭaki tāṭaki. [tel.] n. The name of a certain hag: a word like fury, hussey, or ogress used in abuse.

(p. 527) tiṭṭu tiṭṭu. [Tel.] v. a. To abuse, rate, scold, rail at, curse. To use obscene language. To express anger: to blame, to condemn. శపించు, నిందించు. n. Abuse, scolding, violent language, a violent rebuke, an abusive or obscene expression. నెయ్యంపుతిట్టు a friendly scolding. Blame, censure నింద. తిట్టుపడు to incur blame or censure నిందింపబడు. తిట్టుపాటు tiṭṭu-pāṭu. n. Blame or censure. నింద. తిట్టుపోతు tiṭṭu-pōtu. n. A scold, a woman who uses obscene language.

(p. 528) tinu tinu. [Tel.] v. a. To eat. భుజించు. To suffer or undergo (blows, abuse, hardship, or punishment.) వానివద్ధ దెబ్బలు తిన్నాను I was beaten or flogged by him. గడ్డితిను to eat grass, i.e., to make a beast or fool of oneself. అన్నము తింటారా గడ్డి తింటారా are you men or brutes? తినివేయు to devour (one's property.) తినిపించు tini-p-inṭsu. (caus. from తిను.) v. t. To cause to eat. వాణ్ని మన్ను తినిపించినాను I made him eat dirt. తినుబండములు tinu-banḍamulu. n. Eatables. తినుబండారపువస్తువులు provisions.

(p. 600) duḥ duh. [Skt.] A negative prefix. Bad, evil, wicked. చెడు, చెడ్డ. In compounds it changes into దుశ్ or దుస్ according to the rules of Sandhi. Such compounds as usually occur in Telugu literature are here brought together and explained. దురంతము dur-antamu. adj. Endless, eternal, without limit, boundless , unfathomable, అంతములేని. దురదృష్టము dur-adṛishṭamu. n. Ill luck, misfortune. adj. Unfortunate. దురదృష్టుడు dur-adṛishṭuḍu. n. An unfortunate man. దురభిమానము dur-abhimānamu. n. Arrogance, presumption. దురభ్యాసము dur-abhyāsamu. n. An evil practice, a bad habit. దురవగాహము dur-avagāhamu. adj. Hard to understand, inexplicable, puzzling. దురవస్థ dur-avastha. n. Mishap, evil plight. దురహంకారము dur-ahankāramu. n. Presumption, arrogance. దూరాకృతము dur-ākṛitamu. n. An evil act, a misdemeanour. దుర్మార్గము దురాక్షేపణ dur-ākshēpaṇa. n. A quibble or groundless objection; a finesse. దురాగతము dur-āgatamu. n. An outrage. దురాగ్రహము dur-āgrahamu. n. Groundless anger. దురాబారము dur-āchāramu. n. A bad custom. దురాచారుడు a man of bad habits or conduct. దురాత్ముడు dur-ātmuḍu. n. A bad hearted man. దురాపము dur-āpamu. adj. Intolerable, unbearable. దురాపకోపము prodigious rage. దురాలోచన dur-ālōchana. n. Bad intent, a plot. దురాశ dur-āṣa. n. Covetousness, vain hopes, avarice, greed. దురాశపరుడు dur-āṣa-paruḍu. n. A covetous, avaricious man. దురుక్తి or దురాలావము dur-ukti. n. Hard words, harshness of language. దుర్గంధము dur-gan-dhamu. n. A bad smell , stink. దుర్గతి dur-gati. n. Ruin, perdition, నరకము. Poverty, బీదతనము. దుర్గమము dur-ga-mamu. adj. Inaccessible, impossible. పొందగూడని, పోగూడని. దుర్గుణము dur-guṇamu. n. An evil nature, a bad quality, a bad symptom. దుర్ఘటము dur-ghaṭamu. adj. Hazardous, hard, impracticable. దుర్జనుడు dur-januḍu. n. A bad man, a wretch. దుష్టుడు. దుర్జయము dur-jayamu. adj. Unconquerable, invincible, invulnerable. దుర్దశ dur-daṣa. n. Misfortune. దుర్జాతుడు dur-jātudu. n. A man of low birth. దుర్దినము dur-dinamu. n. A cloudy or foul day. ముసురుపట్టియుండు దినము. దుర్ధరము dur-dharamu. adj. That cannot be worn. ధరింపగూడని. దుర్ధర్షము dur-dharshamu. adj. Despicable. తిరస్కరింపదగిన. దుర్నయము or దుర్నీతి dur-nayamu. n. Wickedness, immorality. దుర్నిరీక్ష్యము dur-nirīkshyamu. adj. Dazzling, that dazzles, which is hard to look at. Terrific. దుర్బలము dur-balamu. adj. Weak, not valid, unreasonable, groundless. దుర్భలముచేయు to weaken. దుర్బుద్ధి dur-buddhi. n. Folly, weak reason; evil intent. దుర్భోధన dur-bōdhana. n. Evil counsel, instigation, temptation. దుర్భోధనచేయు to give evil advice, to instigate. దుర్భరము dur-bha-ramu. adj. Insupportable, భరించశక్యము కాని. దుర్బాష dur-bhāsha. n. Abuse, revilling, evil words. దుర్భాషలాడు to use foul language, to revile or scold. దుర్భిక్షము dur-bhikshamu. n. Dearth, famine. దుర్భిక్షకాలము hard times, a period of scarcity. దుర్మతి dur-mati. n. Folly. An evilminded man, దుర్భుద్ధికలవాడు. The name of a year. దుర్మదము dur-madamu. n. Arrogance. దుర్మరణము dur-maradṇa-mu. n. An unfortunate end, a violent or untimely death. దుర్మాంసము dur-mar-samu. n. Proud flesh (that grows in a sore or wound.) దుర్మార్గము dur-mārgamu. n. Misconduct, an offence. adj. Wicked. దుర్మార్గుడు dur-mārgudu. n. A wicked man, sinner, villain, evildoer. దుర్యశము dur-yaṣamu. n. Infamy, disgrace. దుర్యోగము dur-yōgamu. n. Misfortune, hard circumstances. దుర్లభము dur-labhamu. adj. Hard to get, scarce, rare. Difficult. దుర్వచనము dur-vachanamu. n. Foul language, abuse. దుర్వర్ణము dur-varṇamu. adj. Tarnished (as copper.) దుర్వృత్తుడు dur-vṛittuḍu. n. He who is wicked, he who leads a low or infamous life. దుశ్చరితుడు. దుర్వారము dur-vāramu. adj. Inevitable, irresistible. దుర్వ్యాపారము dur-vyāpā-ramu. n. Misconduct. దుశ్చరితము duṣcharitamu. n. Wicked conduct, wickedness. దుశ్చేష్ట duṣ-cheshṭa. n. A wicked deed. దుశ్చకునము duṣ-ṣskunamu. n. An evil omen. దుష్కరము dush-karamu. adj. Difficult, hard. చేయగూడని. దుష్కృతము dush-kṛitamu. n. A sin, an evil deed. పాపము. దుస్తంత్రము dus-tantramu. n. Craft, guile. కపటోపాయము. దుస్తరము dus-taramu. n. Difficulty. adj. Difficult bad, vile, inevitable, unavoidable. తరింపగూడని. దుస్సంగము dus-sangamu. n. Unlawful intercourse. దుస్సంధి dus-san-dhi. n. An error in grammatical elision. A base introduction: an acquaintance formed through the medium of vile persons. దుస్సహము dussahamu. adj. Insufferable, intolerable. సహింపగూడని దుస్స్వప్నము dus-svapnamu. n. An evil dream.

(p. 602) dunnu dunnu. [Tel.] v. a. To plough. దుక్కి చేయు. దున్న dunna. n. A male buffalo మహిషము. A male beast, పురుషపశువు. ఏనుగు దున్న a young male elephant. దున్నపోతు dunna-pōtu. n. A male buffalo. (Applied abusively,) a rude, ignorant wretch.