(p. 60) anvayamu anvayamu. [Skt.] n. Race, lineage. In grammar, the government of words in a sentence. Syntax. వంశము. పదముల యొక్క పరస్పరాకాంక్షాయోగ్యత, ఇమిడిక. ఈ. శ్లోకమునకు అన్వయము తెలియలేదు I do not perceive the syntax of this verse. దురాన్వయము a far-fetched allusion. కౌరవాన్వయుడు one of the Kuru race. అన్వయజ్ఞుడు a genealogist. అన్వయవ్యాప్తి (in Logic,) an affirmative argument అన్వయించు v. a. To arrange words in their natural order, explain the syntax. పదముల సంబంధమును చెప్పు, పొందికపరుచు.

(p. 91) allu allu. [Tel.] v. a. To plait, braid, weave, wattle rods or twigs, &c., together. గంపలల్లు to weave baskets. చాపలల్లుతాడు he plaits mats. పద్యములల్లు to compose verses. అబద్ధాలల్లు to fabricate lies. తీగెలు చెట్టు మీదికి అల్లినవి the creepers have crept over the tree. కసవు అల్లిన భూమి land overgrown with grass. n. అల్లిక (q.v.)

(p. 91) alluḍu alluḍu. [Tel. from అల్లు lit. one who plaits, i.e., who is the means by which the family circle is enlarged.] n. A son-in-law. జామాత, మేనల్లుడు the son of a man's sister, or of a woman's brother. అల్లుడుకొమాళ్లు n. plu. Foster brothers or vassals, who feed at the baron's table and form his body-guard. దొరతోదొరగా భోజనము చేసి అతనికి అంగరక్షకులుగా నుండేవారు. అల్లువాడు n. A son-in-law. అల్లుడు, జామాత. 'అల్లువాని మృతికి నాత్మజింతించును, తనయు మృతికి దానె తలచుచుండు, పుణ్యపురుషు మృతికి భూలోకజనులకు నుర్వి క్రుంగినట్టులుండు.' Vema. 1288.

(p. 91) allubaccali allu-baṭṭsali. [Tel.] n. A plant, called Basella alba. తీగె బచ్చలి.

(p. 127) āśa āṣa. [Skt.] n. Love, attachment, desire, wish, hope, passion, inclination, curiosity, avarice. ఆశాపాశము or ఆశాబంధము the chain of our lusts, fleshly ties. ఆశకొలుపు āsa-kolupu. v. t. To cause to desire, to allure, tempt, incite, encourage, to hold out prospects. ఆశపడు āṣa-paḍu. To desire, covet, long for. ఆశాపాతకుడు āṣā-pātakuḍu. n. A covetous man. ఆసపెట్టు āṣa-peṭṭu. To raise hopes or expectations, give hopes, tantalize. ఆశాబంధము āṣā-bandhamu. n. The bond of love or desire.

(p. 151) uzjuvakallu uzzuva-kallu. [Tel.] n. Pumice stone. A stone thrown up by a volcano.

(p. 174) ūṭa ūṭa. [Tel from ఊరు] n. Juice, sap. A fountain, a spring as of water. Marrow. ఎముక ఊట. Pickling liquor. strength. బలము, చేప. ఊటకల్లు ūṭa-kallu. n. A grain like అళ్లు. ఊటగుండు ūṭā-guṇḍu. n. The stone to which a weaver fastens the cross sticks on which he stretches his web. ఊటనీరు ūṭa-nīru. n. A gushing spring. ఊటపుట్టు. ūṭa-puṭṭu. v. n. To spring (as water.) ఊటబుడ్డిచెక్క ūṭa-buḍḍi-chekka. n. Wood that is strong and durable for building purposes. ఊటయెత్తు ūṭa-yettu. v. n. To be damp. ఊట యెత్తిన damp, moist. ఆ చెట్లు ఊట యెత్తిపోయినవి these trees have been injured by excessive moisture. ఊటయెత్తిన యిల్లు a damp house. ఊటగల heavy, abounding springs. సత్తువగల, బరువైన. ఊటగలకర్ర a heavy piece of wood. ఊటాడు ūṭāḍu. (ఊట+ఆడు) v. n. To shake, totter, waver, be agitated. చలించు, సంభ్రమించు. ఊటాడించు. (Vasu. iv. 159.) to shake కదల్చు, ఆడించు, అల్లలాడించు.

(p. 182) ega ega. [Tel. from ఎగయు] adv. Up, upward. ఎగగొట్టు ega-goṭṭu. v. a. To throw up, rob, to run away with. ఎగురజేయు, అపహరించు. ఎగగ్రోలు ega-grōlu. v. t. To suck up పీల్చు. ఎగజల్లు ega-zallu. v. t. To scatter upward. పైకి చల్లు. ఎగజేపు ega-jēpu. v. a. To keep in (the milk) or restrain it from flowing (as a cow does unless the calf is with her. ఎగదన్ను ega-dannu. v. t. To kick up. ఎగదీయు ega-dīyu. v. a. To lift or pull up. To raise. ఎగదువ్వు ega-duvvu. v. t. To comb upwards. మీదికి దువ్వు. ఎగదోయు ega-dōyu. v. t. To lift up, push up. ఎగమాడు ega-n-ūdu. v. t. To blow upwards, to disregard. పైకి ఊదు, తిరస్కరించు. ఎగనెత్తు ega-n-ettu. v. t. To lift up. పైకెత్తు ఎగబట్టు ega-baṭṭu. v. t. To hold up. ఎత్తపట్టు. ఎగబీల్చు ega-bīlṭsu. v. t. To snort aloud. ఎగఊపిరి ega-ūpiri. n. A gasp. ఎగబోత ega-bōta. n Spreading upwards, giving bad advice, rumination, a brown study, discontent. ఎగువకు వ్యాపించుట, దుర్భోధనచేయుట. వానికి చెమట యెగబోత దిగబోతగా నున్నది he was in a sweat from head to foot. ఎగబోయు ega-bōyu. v. t. To give bad advice. దుర్భోధచేయు to hint. మాచించు. ఎగబ్రాకు ega-brāku. v. i. To creep up, crawl up. మీదికి ప్రాకు. ఎగరో౛ు ega-rōzu. v. i. To breathe hard. ఎగరొప్పు ega-roppu. n. Breathing hard. ఎగవిడుచు ega-viḍuṭsu. v. t. To let alone. ఊరకవిడుచు. ఎగవేయు ega-vēyu. v. t. To embexxle, misappropriate. అపహరించు.

(p. 183) eccariñcu or ఎచ్చరికించు eṭṭsarinṭsu. [Tel.] v. a. To warn, challenge, hail, call to. To hint, allude to, advert to. To invoke. remind, or implore. To rally troops. ఎచ్చరికచేయు. చరిర or ఎచ్చరము or ఎచ్చరింత eṭṭsarika. n. Hint, caution, warning, challenge, reminder. సూచన. ఎచ్చరికచేయు to caution or warn. ఎచ్చరికతప్పు to be off one's guard. ఎచ్చరికపడు to be on the alert, to be forewarned.

(p. 186) ettu ettu. [Tel.] v. a. To take up, raise, lift up పైకెత్తు. To take, to remove. తీసికొను. To assume or take on oneself, to obtain or acquire (a name.) వహించు, పొందు. మంచి పేరెత్తు to acquire reputation. To cite, quote, mention, adduce, introduce a subject ప్రస్తావించు. మాటయెత్తు. To mention by name, advert to, allude to. To erect (a door or pillar.) To undertake. To raise or levy (an army.) అతడు జన్మమెత్తెను he assumed a mortal body, he was born. ఎత్తివ్రాయు to copy out or extract from a book. గొంతెత్తిచదువు to read aloud. భిక్షమెత్తు to take or receive alms. తళుకులెత్తు to assume lustre or become bright. నోరెత్తు to open the mouth, to speak నేను నోరెత్తలేదు I did not open my lips. గుత్తయెత్తినాడు he undertook the contract. దండెత్తు he raised troops. తూము ఎత్తించు to open a sluice. అలుగెత్తు to open an అలుగు (q. v.) లంగరు ఎత్తు to weigh anchor. పరుగెత్తు to take a run, to run. ఎత్తుకొనివచ్చు to fetch, to bring away. పిల్లను ఎత్తుకొను to take up a child. ఎత్తుకొనిపోవు to carry away or remove, to steal. తిరిపెమెత్తు to take alms, to beg. విరులెత్తు to sprout, to send forth shoots.

(p. 205) oṇḍu onḍu. [Tel.] n. Sediment, deposit; mud left on land by a flood. గోదావరి ఒండు పెట్టినది. ఒండుమన్ను alluvial soil or loam used as manure.

(p. 212) oragallu ora-gallu. [Tel.] n. A touchstone. బంగారును ఒరపెట్టురాయి.

(p. 225) kanda kanda. [Skt.] n. A bulbous esculent root; Amorphophallus campanulatus (Watts) మంచికంద a species of vegetable grown for food కనరులేనికంద. See Rox. iii. 314, 325, 508, 509.

(p. 244) kapi kapi. [Skt.] n. A monkey. కోతి. కపిధ్వజుడు a title of Arjuna. కపిముష్టిన్యాయము a monkey-like grasp, obstinacy, pertinacity. (This alludes to a mode of catching a monkey, by putting grain into a cocoanut with a hole large enough to admit the monkey's hand: he thrusts it in, and after grasping the grain, his fist is caught in the hole: he obstinately refuses to let the grain go, and thus is secured.)

(p. 260) kallu kallu. [Tel.] A stone. Also, a wheel: (because formerly some cart wheels were made of stone.) A spoke of a carriage wheel. మంచుకల్లు a particle of dew. ఉప్పు కల్లు a crystal of salt. సీ 'భాను శీతాంశువులు బండికండ్లుజేసి' (Kōṭīswara 13.) కల్లుపడు to be stunned స్తంభించు. 'గుండె౛ల్లుమనికల్లలుపడిమునితల్లజుపద పల్లవంబులంగ్రెళ్లియిట్లంటి.' స్వా. v.