(p. 3) aṅkiñcu ankinṭsu. [Tel.] v. t. & i. 1. To raise, take up, lift up. భుజములంకించు shrug the shoulders. 2. To move about, to brandish, ఆడించు, ౛ళిపించు. 'కరవాలంబంకించి యంగదుభజాంతరంబు బిట్టు వ్రేసి.' ద్వి.రా. 3. To turn to one side త్రిప్పు. 'నమ్మెగమంకించి.' విర్వ. ఊ: viii. 4. To hold, పట్టుకొను. 'మారుతసుతుండు ఘనగదాదండ మంకించి కదలుటయును.' జై. భా. ii. 47. 5. To adopt, take or receive. అవలంబించు. 'ధర్మమేజయమనుమాట తగుగదాయని కొంతధైర్యమంకించి.' సారం. 278. 6. To look bright ఉల్లసిల్లు. 'పంకజభవాండమండపంబు సంకుచేసిన పొంకంబున నంకించుచు.' వసు. iv. 23. 7. To extol, applaud పొగడు: 'సముచితభాషణంబుల నంకించుచున్న.' భాగ. viii. 134.

(p. 26) aggiñcu agginṭsu. [Tel.] v. a. To praise. commend, applaud. అగ్గింపు aggimpu. n. Praise, eulogy.

(p. 40) atidēśamu ati-dēṣamu. [Skt. Lit. making over.] n. Extended application, inference, analogy, substitution.

(p. 49) ananyamu an-anyamu. [Skt.] adj. One, sole, without any other, same, identical. ఏకమైన, అనితరమైన, అదే అనన్యవిషయము exclusively applicable. అనన్యగతికుడు n. He who has only one refuge or asylum. వేరేగతిలేనివాడు. అనన్యాదృశము n. adj. Not seen elsewhere. Unparalleled, prodigious, strange. అసమానమైన, వింతైన.

(p. 62) apaprayōgamu apa-prayōgamu. [Skt.] n. Misapplication of a word. దుష్ప్రయోగము.

(p. 65) appaḷiñcu appaḷinṭsu. [Tel.] v. a. To tap, touch, slap, strike gently with the open hand. To embrace, To smear, apply. తట్టు, చరచు, అంటు, యెత్తు, అలింగనము చేసికోను, చరుము. 'చప్పుడెసగతోక నప్పళించి' A iii. 27. 'దేహమునకుంకుమర సంబప్పళించి' P. iv. 419. To try. యత్నించు. To cover. కప్పు. 'లేనగవుజొల్తుక రెప్పలనప్పళించుచున్.' Swa. v. To take. గ్రహించు. 'పండులనప్పళింపగా' నై. 6. ఆ. To wipe as tears అద్దు, తుడుచు. To touch. స్పృశంచుృళిళు. అప్పళింత appaḷinta. [Tel.] n. Striking gently with the hand. చరపుట.

(p. 69) abhinutiñcu abhi-nutinṭsu. [Skt.] v. a. To praise, applaud, extol. స్తుతించు, కొనియాడు. అభినుతము adj. Lauded, celebrated, praised. స్తోత్రముచేయబడ్డ అభినుతి n. Praise. స్తుతి.

(p. 87) aladu or అలందు aladu. [Tel.] v. a. To smear, daub, to apply perfumes. &c. పూయు. R. iv. 106.

(p. 98) avyāpakamu a-vyāpakamu. [Skt.] adj. (In Logic.) Not spreading over the whole, not covering the whole. అవ్యాపకత్వము n. Non-comprehensiveness or generalisation. అవ్యాప్తము that which is not pervaded with. అవ్యాప్తి inadequate extent (of a definition) అవ్యాప్యము not covering the whole ground, not extending over the whole matter. అవ్యాప్యవృత్తి a category of limited application, a partial inference.

(p. 112) āṇi āṇi. [Tel.] adj. Spherical, round (a term applied to pearls.) ఆణిముత్తెము a rounded or faultless pearl. See on కట్టాణి. ఆణి. n. A nail or pin. ఆణికాడు āṇi-kāḍu. n. A confidant, or confidential friend. మర్మజ్ఞుడు. ఆణిపోటు āṇi-pōṭu. n. A stab in the vitals, a deep wound. చావుదెబ్బ.

(p. 113) ātma ātma. [Skt.] n. The soul, the living principle. జీవుడు. Self, the individual, a person. The body శరీరము. Nature. స్వభావము. Mind, intellect, reason, understanding. బుద్ధి, మనస్సు. పుణ్యాత్ముడు a pious minded man. పాపాత్ముడు a bad hearted man. God, spirit. ఆత్మ. adj. Own; peculiar. ఆత్మకము ātmakamu. adj Consisting of: as స్థావరజంగమాత్మకమైన consisting of real and personal goods. ఆత్మ కార్యములు private affairs, one's own business. ఆత్మజ or ఆత్మతనయ ātma-ja. n. One's own daughter. ఆత్మకుడు ātmakuḍu. [Skt.] adj. Formed of. అమృతాత్మకుడు one who has a sweet nature. ఆత్మగతమున ātama-gatamu-na. adj. Mentally, in the heart. ఆత్మఘాతకుడు ātmā-ghātakuḍu. n. A suicide or self murderer. ఆత్మజుడు ātma-juḍu. n. A son, as springing from oneself. ఆత్మజ్ఞుడు ātmagnyuḍu. n. A sage, who knows God and his own heart. ఆత్మనేపదము ātma-nē-padamu. n. The grammatical name for the middle voice in కొను; as వ్రాసికొను. ఆత్మవంచన ātma-vanchana. n. Self delusion. ఆత్మస్తుతి ātma-stuti. n. Self applause. ఆత్మార్థము ātmārthamu. adv. For oneself. ఆత్మీయము ātmīyamu. adj. One's own. తనది.

(p. 123) ārya ārya. [Skt. √ ār = to plough.] n. The Skt form of Tel. అయ్య. ఆర్యపుత్రుడు ārya-putruḍu. n. (In dramas) Husbānd. ఆర్యావర్తము āryā-vartamu. The land of the Aryans, a name applied to northern India, between the Himalayas and the Dekkan. ఆర్యుడు āryuḍu. n. An Aryan; a good or respectable man, one worthy of reverence.

(p. 144) īnika īnika. [Tel. from ఈను] n. Bearing, calving, foaling. ఈనుట. yeaning, bringing forth young (only applied to brute creatures.) ఈనికయావు īnika-y-āvu. n. A cow about to calve.

(p. 160) udyōgamu udyōgamu. [Skt.] n. An attempt, endeavour, undertaking; enterprise, exertion; activity. యత్నము. a profession, employment, occupation, calling, mission, office or situation; ఉద్యోగము చేయు to excercise an office. ఉద్యోగస్థుడు or ఉద్యోగి udyōgasthuḍu n. An officer, a functionary. ఉద్యోగించు udyōginṭsu. v. t. To undertake, set to do, to turn one's mind to: to apply oneself to యత్నించు.

(p. 160) udvartanamu ud-vartanamu. [Skt.] n. Any unguent applied to the body before bathing. నలుగు పిండి. B. iii. 1002.