(p. 78) aradaṇḍa ara-danḍa. [Tel.] n. Hand cuffs that slide on a bar of iron. అడ్డముగా నొక యినుపకమ్మి వేసిన చేతి సంకెల.

(p. 78) aradamu aradamu. [from Skt. రథము.] n. A car; a chariot. రథము, తేరు.

(p. 250) karada karada. [Tel.] n. Desire. బుద్ధి, కోరిక.

(p. 250) karadamu karadamu. [Skt.] n. A gift. కానుక.

(p. 582) daramu daramu. [Skt.] n. Fear. భయము. A shell, శంఖము. A pit, గొయ్యి. adj. Slight, little, ఇంచుక. దరదము daradamu. adj. Fearful, terrible. దరహసితము or దరహాసము dara-hasitamu. n. A gentle smile, a smile, a slight laugh. దరహసితాస్యుడై with a smiling face.

(p. 645) nāraduḍu nāra-duḍu. [Skt.] n. Nārada, the Mercury or Momus of the Hindu Olympus, represented as the inventor of the lute, and messenger and newsmonger of the gods. A roaming tell-tale, a makebate. నారదసంగీతము divine music. నారదత్వము nāradatvamu. n. A jeering makebate temper like that of Narada or Mercury. A. ii. 36.

(p. 914) brahma brahma. [Skt. బృహ్. (brih) to increase, Probably, the Indianised form of the name of 'Abraham', as బ్రహ్మము is of 'Abram,' the పితామహ of the Jewish race. Compare their stories.] n. The god Brahma, the operative creator of the world. ఇది బ్రహ్మభేద్యముగానున్నది this is invincible even to Brahma. వాడు వట్టి యంబ్రహ్మ he is a mere simpleton. There are said to be nine Brahmas, viz., భృగువు, పులస్త్యుడు, పులహుడు. అంగిరసుడు, అత్రి, క్రతువు, దక్షుడు, వసిష్ఠుడు, మరీచి. బ్రహ్మము brahmamu. n. The deity, పరమాత్మ. The Veda, వేదము. Meditation, తపము. బ్రహ్మకమ్మి brahma-kammi. n. The seam that goes down the middle of a sheet. బ్రహ్మచర్యము brahma-charyamu. n. The bachelor state. Abstinence from sexual intercourse. బ్రహ్మచారి brahma-chāri. n. A bachelor or novice: the title borne by a Brahmin during the period of religious instruction, which extends from childhood up to manhood, when he is married. బ్రహ్మచారిణి brahma-chāriṇi. n. A maiden that remains unmarried, a female novice: a woman leading a life of continence. బ్రహ్మచర్యమును అనుష్ఠించు స్త్రీ బ్రహ్మణ్యము Same as బ్రహ్మదారువు, గంగ రావిచెట్టు, (q. v.). adj. Relating to, or connected with a Brahmin. బ్రాహ్మణహితము. బ్రహ్మత్య brahmatya. (correctly, బ్రహ్మహత్య.) n. Brahmin-slaying, బ్రాహ్మణునిచంపడము. బ్రహ్మత్వము brahmatvamu. n. Identification with Brahma, or God. Godhead. బ్రహ్మసాయుజ్యము, బ్రహ్మస్వరూపము. బ్రహ్మదండి brahma-danḍi. n. The Mexican or Prickly Poppy. (Watts); a plant called Argemone mexicana. (Wight.) వారాహి. బ్రహ్మనాడి brahma-nāḍi. n. The cerebral nerves. Hari Vams. i. 11. బ్రహ్మనాభుడు brahma-nābhuḍu. n. An epithet of Vishnu. బ్రహ్మపుత్రము brahma-putramu. n. The river Brahmaputra. A sort of poison. మకరాక్షజాతిసర్ప విషము. బ్రహ్మపుత్రుడు brahma-putruḍu. n. A name of Narada. నారదుడు. Kētu, కేతుగ్రహము. బ్రహ్మబంధువు brahma-bandhuvu. n. A wretch, a miscreant infamous as a false witness. అబద్ధపుసాక్ష్యము పలికినందువల్ల నిందింపబడ్డవాడు, కూటసాక్షి అయిననిందితుడు. బ్రహ్మబిందువు brahma-binduvu. n. A drop of Saliva. బ్రహ్మభూతుడు brahma-bhūtuḍu. n. One who has become one with the Supreme Spirit. బ్రహ్మత్వముపొందినవాడు. బ్రహ్మభూయము or బ్రహ్మసాయుజ్యము brahma-bhūyamu. n. Brahmanhood, బ్రహ్మత్వము. బ్రహ్మయజ్ఞము brahma-yagnamu. n. The name of a certain rite among Brahmins. వేదపాఠము. బ్రహ్మరథము brahma-rathamu. n. A vehicle or car borne on the shoulders of Brahmins. P. i. 14. Vulgarly, a bier. పాడె, శవవాహనము. బ్రహ్మరంధ్రము brahma-randhramu. n. The fontanella, in anatomy: the quadrangular aperture found betwixt the os frontis and ossa sincipittis, in children just born; మాడపట్టు, నడినెత్తి. At death the soul is supposed by the Hindus to quit the body by this crevice. బ్రహ్మరాకాసిచెట్టు brahma-rākāsi-cheṭṭu. n. The giant-aloe used in fences. బ్రహ్మరాక్షసి brahma-rākshasi. n. A ghoul, ogre or she-sprite. కోతిపుండు బ్రహ్మరాక్షసి అయినది this made matters worse than before. బ్రహ్మరాక్షసుడు brahma-rākshasuḍu. n. A fiend of the Brahminical class: a priest's ghost. బ్రహ్మలిపి or బ్రహ్మవ్రాత brahma-lipi. n. An unintelligible scrawl, a bad scribble. Originally applied to the lines or the sutures of the skull, which are supposed to be hieroglyphics, the mysterious writing of destiny. తలపుర్రె మీది వ్రాత, చిక్కుగానుండేవ్రాలు. బ్రమ్మావాది brahma-vādi. n. A Vedantist, వేదాంతి. బ్రహ్మ విద్వాంసుడు brahma-vidvān-siḍu. n. An illustrious doctor or professor. బ్రహ్మవేళ brahma-vēḷa. n. Dawn. అరుణోదయకాలము. A. vi. 2. బ్రహ్మవ్రాలు brahma-vrālu. n. The handwriting of God: a name given to the crooked lines on the skull. బ్రహ్మసూత్రము brahma-sūtramu. n. The sacred thread worn by Brahmins. యజ్ఞోపవీతము, ౛ందెము. బ్రహ్మసువు brahma-suvu. n. Manmadha, మన్మధుడు. బ్రహ్మస్వము brahma-svamu. n. A Brahmin's property or wealth. బ్రాహ్మణసొత్తు Kod. § 5. Jain. 1. 77. బ్రహ్మహత్య brahma-hatya. Brahmin-slaying. Also (vulgarly) any killing; thus పిల్లిబ్రహ్మహత్య cat slaughter. బ్రహ్మహత్యగాడు brahma-hatya-gāḍu. n A Brahmin-slayer, a man of blood. బ్రాహ్మణుని చంపినవాడు. బ్రహ్మాంజలి brahm-ānjali. n. Joining both hands together while reading the Vedas. వేదాధ్యయన కాలమందలిమ్రొక్కు. బ్రహ్మాంము brahm-ānḍamu. n. The globe, the universe, the world. adj. Huge, vast, immense, awful. బ్రహ్మాండముగా brahmānḍamu-gā. adv. Vastly, prodigiously. బ్రహ్మణి brahmāṇi. n. The female energy of Brahma. సరస్వతి. బ్రహ్మానందము brahm-ānandamu. n. Divine bliss. Great joy. మహాసంతోషము. బ్రహ్మరణ్యము brahm-āranyamu. n. A place where the Veda is studied. వేదపాఠభూమి. బ్రహ్మవర్తము brahm-āvartamu. n. Brahmāvarta, the land first occupied by the Brahmins to the north-west of Delhi. బ్రహ్మాసనము brahm-āsanamu. A sacred seat. బ్రహ్మ్యము brahmyamu. n. Divineness. నాదబ్రహ్మ్యము divine harmony, heavenly tones. See బ్రాహ్మణము.

(p. 956) maradalu or మరందలు maradalu. [Tel.] n. A wife's younger sister; also a younger brother's wife, పెండ్లాముచెల్లెలు, తమ్ముని భార్య. 'నీమరందలీకొమ్మ.' T. i. v. 49.

(p. 966) mahat mahat. [Skt.] adj. Great, గొప్ప. మహతి mahati. n. The name given to the Vina or lute, of Narada. The feminine gender of Telugu nouns. మహత్తరము mahattaramu. adj. Greater, more. మిక్కిలి. మహత్తు mahattu. n. Glory, greatness. బుద్ధితత్వము, ప్రభావము The masculine gender of Telugu nouns. మహత్తైన mahattaina. adj. Great, large, bulky. గొప్ప. Best, excellent, illustrious. శ్రేష్ఠము. మహత్వము mahatvamu. n. Greatness, celebrity, glory. మహాత్మ్యము mahātmyamu. n. Greatness, glory. A legend or chronicle regarding a town. మహదాశ్రమము. dependency on the great, బలమైన ఆధారము. మహర్దశ a lofty position a high station in life. గొప్పదశ. మహనీయము mahanīyamu. adj. Holy, sacred, blessed, excellent, celebrated. శ్రేష్ఠ మైన, దివ్యమైన. మహనీయుడు maha-nīyuḍu. n. A great man, గొప్పవాడు. మహర్షి maharshi. (మహత్ + ఋషి.) n. A great saint. మహస్సు or మహము mahassu. n. Light, lustre. తేజస్సు. మహేంద్రము mah-ēndramu. n. A mountain. కొండ. మహేంద్రుడు mah-ēndruḍu. n. A name of Indra, ఇంద్రుడు. మహేశ్వరుడు mah-ēṣvaruḍu. n. The 'great Lord.' గొప్ప ప్రభువు. An epithet of Siva. శివుడు. మహోత్పలము the lotus, తామర. మహోత్సవము a high day, a great feast, మహోత్సాహుడు or మహోద్యముడు an extraordinarily enterprising man, an adventurer, అద్భుతకార్యారంభము గలవాడు, మహోదధి the great sea, మహాసముద్రము. మహోదయము auspiciousness, prosperity, అభివృద్ధి , మహోదరము dropsy, బల్లచేత కడుపువాచేరోగము, ప్లీహోదరము. మహోద్యమము great energy, great exertion. అధిక ప్రయత్నము. మహోన్నతము highly elevated, very high; noble, great. అత్యున్నతమైన. మహోష్ట్రము a dromeday. See ఉష్ట్రము. మహోక్షము a large bull or ox. అబోతురి మహౌషధము a great medicine, a panacea, an epithet applied to Strychnine (అతివస), onion (వెల్లుల్లి), or dry ginger, (సొంటి.)

(p. 1029) mēna mēna. [Tel.] n. Relationship through a paternal aunt, or a maternal uncle, or through a sister. adj. Connected or related through a maternal uncle or paternal aunt, or through a sister. మేనకోడలు mēna-kōḍalu. n. A niece, the daughter of a man's sister or of a woman's brother. భగినీపుత్రిక తోడబుట్టినదానికూతురు. మేనత్త mēn-atta. n. An aunt, a father's sister, or the wife of a maternal uncle. తండ్రితోడబుట్టినది, మేనమామభార్య. మేనబావ mēna-bāva. n. The son of a father's sister, or of a mother's brother, who is thus called if older than oneself. మేనత్తమేనమామలకొడుకు. మేనమరదలు mēna-maradalu. n. The daughter of a father's sister or of a mother's brother, who is thus called if younger than oneself. మేనత్తమేనమామకూతురు. మేనమరిది mēna-maraidi. n. The son of a father's sister or of a mother's brother, who is thus called if younger than oneself. మేనత్తమేనమామకొడుకు. మేనమరదలు mena-māma. n. A maternal uncle. తల్లితోడబుట్టినవాటు. మేనరికము mēna-rikamu. n. The relationship that exists between a man and his father's sister's or his mother's brother's family, మేనత్తకూతురు మేనమామ కొడుకులుగా నుండడము. మేనల్లుడు mēnalluḍu. n. A nephew, son of a man's sister or of a mother's brother. తోడబుట్టినదానికొడుకు, ఒకతెకు తోడబుట్టినవానికొడుకు. మేనవదినె mēna-vadine. n. The daughter of a father's sister or of a mother's brother, who is thus called if older than oneself. మేనత్తమేనమామలకూతురు.

(p. 1131) varada varada. [Tel.] n. The overflow of a river, a torrent or flood. An inundation. నదిలోనుంచి బైటికివచ్చిన క్రొత్తనీరు, ప్రవాహము. వరదగుడి varada-guḍi. n. A halo round the sun or moon, సూర్యాదిపరివేషము. వరదపారు or వరదలుపారు varada-pāru. v. n. To flow in a torrent or torrents.

(p. 1225) vēlupu or వేల్పు vēlupu. [Tel.] n. A god or goddess, దేవుడు, దేవత. ఇలోల్పు a god of this world, i.e., a Brahmin. ఇలువేల్పు a patron saint, a genius or household god. వేలుపుటన్ను a goddess. దేవతాస్త్రీ. T. ii. 106. వేలుపుకొలను or వేలుపుటేరు the heavenly stream, the celestial Ganges, ఆకాశగంగ; the river Ganges, గంగ. వేలుపుగాణ a mythological being, a Gandharva, గంధర్వుడు. వేలుపుగిడ్డి or వేల్పుటావు the mythological cow that grants all wishes, కామధేనువు. వేలుపుచెట్టు the divine tree that grants all wishes, కల్పవృక్షము, వేలుపు ౛డదారి the divine ascetic or monk. i.e., Narada, నారదుడు. వేలుపుటొ౛్జ the divine preceptor of Guru, i.e., Brihaspati, నురాచార్యుడు, బృహస్పతి. వేలుపుదాయ an enemy of the gods, i.e., an Asura. వేలుపుబాస the language of the gods, i.e., Sanskrit. వేలలుపుబోనము the food of the gods, i.e., Ambrosia, అమృతము. వేలుపుమల or వేల్పుకొండ the hill of the gods, i.e., Mount Meru. వేలుపుమానికము the diamond of the gods, i.e., the philosopher's stone, a jewel that grants all that may be desired, చింతామణి. వేలుపురేడు or వేల్పుదొర the lord of the gods, i.e., Indra. వేలుపుసాని a fortune teller, సోదెచెప్పునది, దైవజ్ఞ. వేలుపుగౌరు the white elephant of the gods, ఐరావతము. వేలుపులత్రోవ the sky, ఆకాశము. వేలుపుటిక్క heaven, స్వర్గము. వేల్పుదళవాయి the general of the gods, i.e., Kumāraswāmi, కుమారస్వామి. వేల్పుపెద్ద Brahma, బ్రహ్మదేవుడు, సురజ్యేష్ఠుడు. వేల్పువె౛్జు the physician of the gods, i.e., Dhanvantari, ధన్వంతరి. వేల్పుడు vēlpuḍu. n. Worship, పూజ.

(p. 1292) satyamu satyamu. [Skt.] n. Truth, veracity, reality. ని౛ము, యథార్థము. An oath, ప్రమాణము, ఒట్టు. (Vulgarly,) the miraculous power of a deity. (పామరలవాడుకలో) మహాత్మ్యము. adj. True, real, sincere, genuine, truthful. యథార్థమైన, ని౛మైన. సత్యప్రవర్తన truthful behaviour, upright conduct. adv. Yes, verily, truly, indeed, నిజమేను. సత్యముగా చెప్పు to avow, to vouch for. సత్యముచేయు to swear. ఈ అమ్మవారు బహుసత్యము కలిగినదేవత this is a true goddess. భగవత్స్వరూపముల యందు సత్యము తప్పినది the gods have now lost their power, the images now ceased to work miracles. సత్యప్రతిజ్ఞ a sincere promise or vow, తప్పనిమాట. సత్యయుగము satya-yugamu. n. The Golden Age. కృతయుగము. సత్యలోకము satya-lōkamu. n. One of the fourteen heavens of the Puranas. సత్యవంతుడు satya-vantuḍu. n. A truthful or sincere man. సత్యవచస్కుడు or సత్యవాది satya-vachaskuḍu. n. One who speaks the truth, a man of veracity. నిజస్థుడు. సత్యవతి satya-vati. n. A truthful woman. సత్యముగల స్త్రీ. The name of the mother of Vyāsa, and the wife of Narada. సత్యవాక్కు or సత్యవాణి satya-vākku. n. A true statement. సత్యవ్రతుడు satya-vratuḍu. n. One who is devoted to truth, one who is sincere or honest. నిజానికి పాటుపడేవాడు, పెద్దమనిషి. సత్యసంధుడు satya-sandhuḍu. n. An upright man. నిజస్థుడు. సత్యహరిశ్చంద్రుడు one who is as truthful as Harischandra, i.e., a very truthful man, (sometimes used ironically also to mean a liar.) సత్యాకృతి, సత్యంకారము or సత్యావనము saty-ākṛiti. n. The ratification of a bargain, an advance of money, earnest money, క్రయవిక్రయములు గట్టిమాట, బయానా, ౛ట్టి. సత్యానృతము saty-ānṛitamu. n. Commerce, trade, traffic. వాణిజ్యము, వర్తకము.