(p. 858) baṇḍa banḍa. [Tel.] n. A rock, a block or slab of stone. రాయి, వెడల్పురాయి. A short pounder or pestle without a ferrule, పొన్నులేని రోకలి, పొట్టిరోకలి. A much used block, a worn out stone. అరిగినది. (Meta-phorically), a block head, an obstinate, stubborn man. adj. Shameless, importunate. Mischievous, naughty, wicked, obscene, indecent, ఆకతాయి. బండాట banḍāṭa. (బండ+ఆట.) n. Mischief, naughtiness, ఆకతాయితనము. బండవ్యాజ్యము a litigious case. బండడు, బండ or బండగుడు banḍaḍu. n. A dullard, a mischievous person, a stupid man. బండవాడు banḍavāḍu. n. A class of beggars, who go with a stone in their hands with which they threaten to beat out their brains unless relieved, రాయియెత్తుకొని వచ్చి అడుగుకొనేవాడు.
