(p. 863) baṭṭa baṭṭa. [Tel.] n. Cloth, clothes. వస్త్రము. తడిబట్టతో గొంతుకోయడము to cut the throat with a wet cloth, i.e., to kill by slow torture. adj. Dappled, mottled with white and black or red. బట్టావు a dappled cow. Bald, వెండ్రుకలూడిన బట్టతల a bald head. వెండ్రుకలూడినతల. బట్టతలవాడు a bald headed man. బట్టగుత్తు baṭṭa-guttu. adj. Shameless, సిగ్గుమాలిన ల౛్జలేని. బట్టగెనుపుచెట్టు baṭṭa-genupu-cheṭṭu. n. A certain forest tree. బట్టపువ్వు or నవ్వేతమలపాకు baṭṭa-puvvu. The caricature plant, on the variegated leaves of which there are white marks like faces.