(p. 528) tinu tinu. [Tel.] v. a. To eat. భుజించు. To suffer or undergo (blows, abuse, hardship, or punishment.) వానివద్ధ దెబ్బలు తిన్నాను I was beaten or flogged by him. గడ్డితిను to eat grass, i.e., to make a beast or fool of oneself. అన్నము తింటారా గడ్డి తింటారా are you men or brutes? తినివేయు to devour (one's property.) తినిపించు tini-p-inṭsu. (caus. from తిను.) v. t. To cause to eat. వాణ్ని మన్ను తినిపించినాను I made him eat dirt. తినుబండములు tinu-banḍamulu. n. Eatables. తినుబండారపువస్తువులు provisions.

(p. 858) baṇḍa banḍa. [Tel.] n. A rock, a block or slab of stone. రాయి, వెడల్పురాయి. A short pounder or pestle without a ferrule, పొన్నులేని రోకలి, పొట్టిరోకలి. A much used block, a worn out stone. అరిగినది. (Meta-phorically), a block head, an obstinate, stubborn man. adj. Shameless, importunate. Mischievous, naughty, wicked, obscene, indecent, ఆకతాయి. బండాట banḍāṭa. (బండ+ఆట.) n. Mischief, naughtiness, ఆకతాయితనము. బండవ్యాజ్యము a litigious case. బండడు, బండ or బండగుడు banḍaḍu. n. A dullard, a mischievous person, a stupid man. బండవాడు banḍavāḍu. n. A class of beggars, who go with a stone in their hands with which they threaten to beat out their brains unless relieved, రాయియెత్తుకొని వచ్చి అడుగుకొనేవాడు.

(p. 858) baṇḍagu banḍagu [Tel.] n. A cage for catching wild beasts, &c. బోను.

(p. 858) baṇḍāramu or బండారు bandāramu. [from Skt. భండారము.] n. A treasury, ఖజానా, ధనగృహము, సంచికట్టు, బొక్కసము. 'తక్కినబండారులెక్కలు చూడు.' BD. v. 800. See also ఆముక్త. iv. బండరు, బండరుడు or బండారి banḍaru. n. A treasurer, కోసగృహాధ్యక్షుడు, బొక్కసమున కధికారి. 'హితులుభృత్యులు బురోహితులును రాజసుతులు, బండరులురాహుతులులెంకలును.' Charitr. iii. 108. బండరువు banḍaruvu. n. A treasury. ఖజానా, సంచికట్టు, బండారము, బండవలము or బండాలము banḍavalamu. n. Stock, capital, funds, treasure. సంచిమొదలు. Means, capacity, strength, సామర్థ్యము. దాని బండవలము బైటపడినది the secret came to light. అందులో బండాలము ఏమిన్ని లేదు there is nothing in that.

(p. 1063) racca raṭsṭsa. [Tel.] n. A public way, a highway, రాజమార్గము. A portico, మండపము. A court of audience, a public place, a place of meeting. సభ, గోష్ఠి. Publication, betraying or divulging a secret. Plague, torment, trouble, quarrel. కలకలము, రట్టు తొందర, పోరాటము, కలహము. రచ్చచేయు or రచ్చపెట్టు to plague, tease, తొందరపెట్టు. ఇంటగెలిచిరచ్చగెలువవలెను establish your influence at home before trying to do so abroad; master a small difficulty and then a greater one. దానితో నీకేమిరచ్చ why do you quarrel with her? ఇంటికి పిలుచుకొనిపొమ్మని రచ్చపెట్టినాడు the child plagued me to carry him home. 'రచ్చలు క్రంతలు రాజమార్గంబులు.' B. X. § 53. 'మెచ్చు రయ్యింతిసొబగురచ్చలగూర్చున్నరసికులెల్ల.' Surabh. 51. A. iv. 148. రచ్చకుదీయు or రచ్చకీడ్చు raṭsṭsaku-dīyu. v. a. To challenge, defy. జగడానకుపిలుచు, వాదునకీడ్చు. రచ్చకొట్టము, రచ్చపట్టు or రచ్చమంటపము ratsṭsa-koṭṭamu. n. A place where the village authorities sit, a debating room. A court, a hall of audience. కొలువుకూటము, కచ్చేరి. 'నానావనీసమాయాత పథికులదురగనుపట్టు రచ్చకొట్టమునకరిగె.' S. iii. 158. రచ్చగొను raṭsṭsa-gonu. v. n. To assemble. గుంపుకూడు. To plague. బాధించు. 'వ అచ్చెరువుపడివియచ్చరులు వచ్చిరచ్చగొనిచూడ.' R. v. 195. 'నెమ్మనము ననిచ్చరచ్చగొనుమచ్చరము.' Satyabh. iv. 200. హృదయములో నెల్లప్పుడు బాధించుచున్నటువంటి ద్వేషము. రచ్చబండ, రచ్చబల్ల or రచ్చరాయి raṭsṭsa-banḍa. n. A stone bench in a street or meeting place. The village bench, where the elders hold council, నలువురుకూర్చుండేబల్ల. H. iv. 148. రచ్చమాను or రచ్చరాని raṭsṭsa-mānu. n. A great tree under which a council is held. రచ్చలబెట్టు raṭsṭsala-beṭṭu. v. a. To publish, divulge, expose. రట్టుచేయు. To plague, annoy, బాధపెట్టు.

(p. 1089) rōkali rōkali. [Tel.] n. A wooden pestle, a rice-pounder, ముసలము. 'వెర్రితీరె, రోకలి తలచుట్టు.' (KP. ii. 116.) my madness is over, so I will make a turban of the poker. In D. Abhim, page 42 is a proverb, 'గాజులగుదికి రోకలిబూనినట్లు.' రోకటికిచిగురుపట్టుట a strange thing. రోకటిబండ or రోకలిబండ rōkaṭi-banḍa. n. A large brown millepede that rolls itself up like a spring on being touched. శతపది, క్రిమివిశేషము. A small wooden pestle without iron ferrules at the ends. పొన్నులులేని చిన్నరోకలి.