(p. 13) antāvasāyi antāvasāyi. [Tel.] n. A barber; a low caste wretch. మంగలవాడు, నీచుడు, గూలవాడు.

(p. 34) aḍapamu aḍapamu. [Tel.] n. A pouch for betel-nut; a barber's case for razors. వక్కలాకుల సంచి, మంగలవానిపొది.

(p. 44) addamu addamu. [Tel.] n. A mirror, a pane of glass, అద్దాలు or కంటి అద్దాలు spectacles. అద్దాలతలుపు a glass door. అద్దాలరవిక a spangled jacket. అద్దపుదోసిలి the fee for the looking glass, a certain allowance of grain granted to the village barber as remuneration for his services.

(p. 149) ukku ukku. [Tel.] n. Steel. Strength, courage, pride, vigour, potency. అయస్సారము, బలము, శౌర్యము. Steadiness. స్థైర్యము. తెలగ ఉక్కు. A very tough sort of steel. R. v. 197. ఉక్కు తీగె ukku-tīge. n. Steel wire. ఉక్కుతునక or ఉక్కుముక్క ukku-tunaka. n. A bit of steel, a brave, sharp or active man. ఉక్కు ముఖి ukku-mukhi. n. The crimson crested barbet, or coppersmith bird, Xantholaema haemaxtocephala. (F.B.I.) ఉక్కుసున్నము ukku-sunnamu. n. Ashes of calcined iron, scoriæ calx. ఉక్కడగించు or ఉక్కడచు ukkaḍaginṭsu. v. a. To crush one's pride, to humble: to dishearten. ఉక్కడగు ukkaḍagu. (ఉక్కు+అడగు) v. To sink or faint. To be disheartened. ఉక్కరి ukk-ari. (ఉక్కు+అరి) A man, a hero. శూరుడు, ధీరుడు. ఉక్కరు ukk-āru. (ఉక్కు+అరు) v. n. To ebb (as strength), to be exhausted, to faint. To lose one's vigour. ఉక్కుచెడు. To die. చచ్చు. ఉక్కరి having lost vigor. సామర్థ్యము లేకపోయి. ఉక్కుమడగు ukku-maḍagu. v. i. To lose vigor. To die. ఉక్కమడచు to kill.

(p. 238) kada kada. [Tel.] n. The barb of an arrow or of a fish hook. కద Interj. Is it not so; indeed. n. [from Skt. కథ.] వృత్తాంతము.

(p. 283) kirāta or కిరాతక kirāta. [Skt.] adj. Savage, barbarian. కిరాతకదేశము the land of savages. కిరాతిని kirātini. Indian Spikenard. W. కిరాతుడు kirātuḍu. n. A barbarian, a savage. బోయవాడు.

(p. 340) kṣuramu or క్షురిక kshuramu. [Skt.] n. A razor, మంగలకత్తి. A knife. క్షురి kshuri. n. A barber. మంగలవాడు.

(p. 341) kṣauramu kshauramu. [Skt.] n. Shaving మండనము, మంగలిపని. క్షౌరకుడు kshaurakuḍu. n. A barber. మంగలవాడు, మంగలి.

(p. 421) cilla chilla [Tel.] n. The barb of an arrow or fishhook. A bone. శల్యము. A bit, a fragment. M. 12. 2. 430. adj. Empty, trifling, useless. చిల్లపెంకు a potsherd. 'చిల్లతైలము' = ఇందుగవగరు. A. iv. 36. చిల్లచెవులు ears that are empty, that is, unadorned with earrings. చిల్లకోల or చిళ్లకోల chilla-kōla. n. A whip with several lashes. తోమరము. A pitchfork. చిల్లచండ్లావు a cow, the ends of whose teats are forked. చిల్ల జగడము a vain dispute, a quarrel about nothing.

(p. 595) divākīrti divākīrti. [Skt.] n. A pariah or man of low caste. మాలవాడు. A. vi. 9. A barber. మంగలవాడు.

(p. 644) nāpituḍu nāpituḍu. [Skt.] n. A barber. మంగలి.

(p. 731) pāñcālamu pānchālamu. [Skt.] n. The Punjab. The country north of Delhi, between the foot of the Himalayas and the Chambal. పంజాబుదేశము. పాంచాలి pānchāli. n. The daughter of the king of Pānchāla; a title of Draupadi, the wife of the five Pāndu princes. ద్రౌపది. పాంచాలిక pānchālika. n. A doll or puppet, an image carved on pillars, &c. బొమ్మ, నరమృగాదిరూపము. పాంచాలుడు pānchāluḍu. n. A member of any one of the five castes of artificers, viz., the carpenters, weavers, barbers, washermen, painters. వడ్లవాడు, సాలెవాడు, మంగలవాడు, చాకలవాడు, ముచ్చివాడు, ఈ అయిదు జాతులందు దేనిలోనైనను చేరినవాడు.

(p. 776) puḷinda puḷinda. [Skt.] adj. Barbarian, savage, rude. పుళిందదేశము a certain country inhabited by savages. Bulinda Devi is the goddess of the Bheels. Tod's Rajasthan. i. 506. పుళిందుడు puḷinduḍu. n. A barbarian, savage, cannibal.

(p. 808) podi podi. [Tel.] n. An udder, పొదుగు. Weight, భారము. A quiver, అమ్ములపొది. A multitude, సమూహము. A barber's pouch. మంగలవాని అడపము. పొదిగొను podi-gonu. v. n. To become a crowd, to assemble in a crowd, గుంపుకూడు. పొదుళ్లు poduḷḷu. plu. Cases or pouches, used by barbers. 'కత్తులపొదుళ్లు మంత్రముల్ కట్టుపసరు.' H. iii. 264.

(p. 848) prāsamu prāsamu. [Skt.] n. The second letter of each verse, the rhyming letter, పద్యపాదమున రెండవ అక్షరము. Alliteration, a rhyme. A barbed dart or lance, ఈటె.