(p. 13) antāvasāyi antāvasāyi. [Tel.] n. A barber; a low caste wretch. మంగలవాడు, నీచుడు, గూలవాడు.

(p. 34) aḍapamu aḍapamu. [Tel.] n. A pouch for betel-nut; a barber's case for razors. వక్కలాకుల సంచి, మంగలవానిపొది.

(p. 44) addamu addamu. [Tel.] n. A mirror, a pane of glass, అద్దాలు or కంటి అద్దాలు spectacles. అద్దాలతలుపు a glass door. అద్దాలరవిక a spangled jacket. అద్దపుదోసిలి the fee for the looking glass, a certain allowance of grain granted to the village barber as remuneration for his services.

(p. 149) ukku ukku. [Tel.] n. Steel. Strength, courage, pride, vigour, potency. అయస్సారము, బలము, శౌర్యము. Steadiness. స్థైర్యము. తెలగ ఉక్కు. A very tough sort of steel. R. v. 197. ఉక్కు తీగె ukku-tīge. n. Steel wire. ఉక్కుతునక or ఉక్కుముక్క ukku-tunaka. n. A bit of steel, a brave, sharp or active man. ఉక్కు ముఖి ukku-mukhi. n. The crimson crested barbet, or coppersmith bird, Xantholaema haemaxtocephala. (F.B.I.) ఉక్కుసున్నము ukku-sunnamu. n. Ashes of calcined iron, scoriæ calx. ఉక్కడగించు or ఉక్కడచు ukkaḍaginṭsu. v. a. To crush one's pride, to humble: to dishearten. ఉక్కడగు ukkaḍagu. (ఉక్కు+అడగు) v. To sink or faint. To be disheartened. ఉక్కరి ukk-ari. (ఉక్కు+అరి) A man, a hero. శూరుడు, ధీరుడు. ఉక్కరు ukk-āru. (ఉక్కు+అరు) v. n. To ebb (as strength), to be exhausted, to faint. To lose one's vigour. ఉక్కుచెడు. To die. చచ్చు. ఉక్కరి having lost vigor. సామర్థ్యము లేకపోయి. ఉక్కుమడగు ukku-maḍagu. v. i. To lose vigor. To die. ఉక్కమడచు to kill.

(p. 340) kṣuramu or క్షురిక kshuramu. [Skt.] n. A razor, మంగలకత్తి. A knife. క్షురి kshuri. n. A barber. మంగలవాడు.

(p. 341) kṣauramu kshauramu. [Skt.] n. Shaving మండనము, మంగలిపని. క్షౌరకుడు kshaurakuḍu. n. A barber. మంగలవాడు, మంగలి.

(p. 595) divākīrti divākīrti. [Skt.] n. A pariah or man of low caste. మాలవాడు. A. vi. 9. A barber. మంగలవాడు.

(p. 644) nāpituḍu nāpituḍu. [Skt.] n. A barber. మంగలి.

(p. 731) pāñcālamu pānchālamu. [Skt.] n. The Punjab. The country north of Delhi, between the foot of the Himalayas and the Chambal. పంజాబుదేశము. పాంచాలి pānchāli. n. The daughter of the king of Pānchāla; a title of Draupadi, the wife of the five Pāndu princes. ద్రౌపది. పాంచాలిక pānchālika. n. A doll or puppet, an image carved on pillars, &c. బొమ్మ, నరమృగాదిరూపము. పాంచాలుడు pānchāluḍu. n. A member of any one of the five castes of artificers, viz., the carpenters, weavers, barbers, washermen, painters. వడ్లవాడు, సాలెవాడు, మంగలవాడు, చాకలవాడు, ముచ్చివాడు, ఈ అయిదు జాతులందు దేనిలోనైనను చేరినవాడు.

(p. 808) podi podi. [Tel.] n. An udder, పొదుగు. Weight, భారము. A quiver, అమ్ములపొది. A multitude, సమూహము. A barber's pouch. మంగలవాని అడపము. పొదిగొను podi-gonu. v. n. To become a crowd, to assemble in a crowd, గుంపుకూడు. పొదుళ్లు poduḷḷu. plu. Cases or pouches, used by barbers. 'కత్తులపొదుళ్లు మంత్రముల్ కట్టుపసరు.' H. iii. 264.

(p. 848) prāsamu prāsamu. [Skt.] n. The second letter of each verse, the rhyming letter, పద్యపాదమున రెండవ అక్షరము. Alliteration, a rhyme. A barbed dart or lance, ఈటె.

(p. 931) maṅgala mangala. [Tel.] n. The barber caste. మంగలకత్తి mangala-katti. n. A razor, క్షురము. మంగలకత్తిరూపు the constellation called కృత్తికానక్షత్రము. మంగలపక్కె mangala-pakke. n. A kind of fish. మంగలపిట్ట or మంగలకత్తిపిట్ట mangala-piṭṭa. n. The bird called a Palm Swift, Tochornis batassiensis (F.B.I.) Also, applied to some species of Martins. మంగలి, మంగలనాడు or మంగి mangali. n. A barber. దివాకీర్తి. మంగలికోళ్లు mangali-kōḷḷu. n. plu. The clarionet used by the barbers, సన్నాయి. మంగలిపని mangali-pani. n. Shaving, క్షౌరము.

(p. 992) muṇḍamu munḍamu. [Skt.] n. The head cut off from the neck. దేహములేని తల. A shaven pate, a bald head. బోడితల. The trunk of a lopped tree. కొమ్మలు పోయిన మోటుచెట్టు. 'భవమ్మండపుధారోష్ణము.' A. vi. 29. ముండము or ముండితము munḍamu. adj. Shaved, bald, having no hair on the head గొరగబడిన. ముండ manḍa. n. Lit: One whose head is shaven. A widow, విధవ. A wretch. A whore. వేశ్య. ముండ మోయు munḍa-mōyu. v. n. To become a widow, వైధవ్యమునొందు. To become useless, వ్యర్థమగు. అది చెడ్డముండ she is a wretched slut. ఆడముండ a miserable creature. పోకిరిముండ an immoral wretch. పేదముండ a poor wretch. ముండమోపి a widow. పిచ్చిముండ a simpleton. అది రాక్షసి ముండగనుక as she is a horrid wretch. ముండలమారి, ముండరి or ముండలముఠాకోరు a whoremonger. ముండనుపెట్టుకొన్నాడు he keeps a concubine. ముండనము munḍa-namu. n. Shaving, shearing, cutting. క్షౌరము. ముండి munḍi. n. Bald-pate: one who has a shaven head. బోడితలవాడు. A barber, మంగలవాడు. ముండుడు mun-ḍuḍu. n. A bald headed man, బోడితలవాడు. A monk. సన్యాసి. 'పరిగ్రహవిముఖుడై ముండుండు ననికేతనుండు వృక్షమూలవాసి యుగపాలధరుండు.' M. XII. v. 133.