(p. 21) akṣaya akshaya. [Skt.] adj. Durable, permanent imperishable. నాశనరహితమైన. అక్షయలోకము, the undecaying world, heaven. అక్షయపాత్రము akshaya-pātramu. [Skt.] n. (lit. the inexhaustible vessel.) A cup for receiving alms, a beggar's dish. బిచ్చమెత్తుకొనే పాత్ర Alms given to a brahmin beggar.

(p. 55) anunayamu anu-nayamu. [Skt.] n. Conciliation, consoling, entreaty, begging. సాంత్వనము, ఓదార్చడము, అడుగుకోవడము, మంచిమాటలాడడము, ఊరట. అనునయించు anu-nayinṭsu. [Skt.] v. a. To conciliate, console; to entreat, beg. ఓదార్చు, అడుగుకొను, మంచిమాటలాడు.

(p. 84) arthana arthana. [Skt.] n. Asking, begging. యాచన, వేడుకొనుట.

(p. 85) arpaṇamu arpaṇamu. [Skt.] n. An offering, dedication, delivering up. Placing. ప్రదానము, ఉంచడము. అంకురార్పణము the offering of buds to a god. అర్పించు arpinṭsu. v. a. To offer, dedicate. ఇచ్చు. తనసొమ్మునంతా పరులకు అర్పించు కూర్చున్నాడు he gave up all his goods and became a beggar. అర్పితము arpitamu. [Skt.] adj. Offered, dedicated. ఇవ్వబడ్డ. కంఠార్పితభూషణము an ornament placed on the neck. ఆ గ్రామము సముద్రార్పితము అయినది the village became the prey of the sea. తన తండ్రికి అర్పితముగా కొంత భూమిని దానము చేసినాడు he gave some land as a gift in memory of his father.

(p. 176) ūru ūru. [Tel. In Chaldee Ur = town. of. 'Ur of the Chaldees.' Genit. ఊరి abl. ఊర్లు or ఊరిలో, ఊళ్లలో. Plu. ఊరులు, ఊర్లు, ఊళ్లు.] n. A village, a town. నేను ఊరికి పోయి యుండగా when I was absent from home. ఊర ūra (= ఊరి యొక్క) adj. Rustic, common, village, belonging to the town or place. Rural, country. ఊరన్ abl. At home, in the village. ఊరియందు. ఊరనున్నారు they are at home. ఊరకవి ūra-kavi. n. A rustic bard; a country poet. ఊరకంద ūra-kanda n. The root of the plant named Tacca Pinnatifida. Rox. Vol. 2. p. 172. ఊర౛ోగి ūra-zōgi. n. A wandering beggar. బిచ్చపు సన్యాసి ఊరనుయ్యి ūra-nuyyi. n. The common well; the town well. ఊరపంది ūra-pandi. n. A village pig. ఊరపిచ్చిక ūra-pichchika. n. The village sparrow: that is, the house sparrow. ఊరపిల్లి ūra-pilli. n. A domestic cat. ఊరవిందు ūra-vindu. n. A feast given to all the town on the occasion of a wedding.

(p. 245) kappera kappera. [Tel.] n. An earthen dish, trencher or porringer used in begging alms. భిక్షాపాత్రము. A small vessel or jar. బొచ్చె, కమండలవు, సానికె. A skull కపాలము.

(p. 366) giṃza ginza. [Tel.] n. A grain, a seed. విత్తు. గింజలు grain or corn. గింజలు పట్టిన తర్వాత after the corn is formed in the ear. చింతగింజ a tamarind stone. మిరియపుగింజ a peppercorn: (fig.) a dapper little fellow. గింజలేరు to glean. గింజలేరుమనికి beggary: living upon gleanings. ఈతగిం౛నువేసి తాటిగిం౛ను ఈడ్చుట to venture a date seed in order to get hold of a palmyra stone, i.e., to stake a trifle in hopes of great gain.

(p. 425) ceṅgu chengu. [Tel.] n. A skirt, border, edge. కొంగు, అంచు. In marriage the couple are tied together by the corners of their skirts. Hence, ఈ పనికి చెంగువేసినాడు he is wedded to this business. నీకు చెంగుకట్టినాను I am irrevocably thy servant. చెంగుపట్టి అడుగు to seize one by the skirt as a beggar does.

(p. 526) tiṇḍi tinḍi. [Tel. from తిను.] n. Food, ఆహారము. An eater. బువ్వదిండి one who lives on rice. తిండిమెతుకు solid food. పడుచులతిండి a cannibal, a child-eater. కంచిదిండి a corpulent beggar at fairs, an uproarious rioter. తిండికాడు, తిండిపంద, తిండిపోతు or తిండీడు tinḍi-kāḍu. n. A glutton. Fem. తిండికత్తె or తిండికత్తియ.

(p. 530) tiripamu or తిరపెము tiripamu. [Tel.] n. Alms, what is given in charity. భిక్షము. తిరిపెగాడు or తిరిపరి tiripe-gāḍu. n. A beggar. భిక్షకుడు. తిరిపగొట్టు tiripa-goṭṭu. n. A shameless beggar. విరక్తుడుకాక భిక్షమెత్తువాడు తిరియు tiriyu. v. n. To live by alms. భిక్షమెత్తు, భిక్షించు. HD. ii. 1247. To beg abjectly. దీనమృత్తిని యాచించు. 'కోరికయును దను దిరిసినవారల మరలంగ దిరియు వలయును జుమ్మీ.' Kuchēlo. iii. 105.

(p. 607) dēvu dēvu. [Tel.] v. a. To rinse. To take rice, &c. out of water with the hand. To grope for, as with a drage under water, to trample on so as to destroy, as salt. నీళ్లలోనుండి తడవియెత్తు, వెదకు. v. n. To turn, as the stomach when queasy. నా కడుపు దేవుచున్నది I am sickish; my stomach turns. దేవుకొను dēvu-konu. v. t. To scrape together. To root up, turn up. To plunder, rifle. 'పదార్థంబులు దేవుకొని వచ్చి.' BD. v. 696. దేవురించు dēvurinṭsu. v. a. To sue, intreat, plague or beset with petitions, to beg eagerly, to importune. దీనవృత్తిని యాచించు, దైన్యమునొందు. దేవురుగొట్టు dēvuru-goṭṭu. n. A sneak, one who sues for favour, a mean beggar. దేబె, దీనుడు. దేవురింపు or దేవురు dēvu-rimpu. n. Begging with importunity. Lamentation, bewailing, complaining, ఏడ్పు, మొర. దేవులాడు dēvul-āḍu. v. n. To dive in water, to search in water. To roam about, to be in trouble, to pine or struggle. దేవులాడి సాధిస్తిని I managed to effect it with a great effort.

(p. 688) paṇḍāramu panḍāramu. [Tel.] n. A devotee of the Siva sect. This word is in form neuter: plu. పండారములు. పండావారు panḍāvāru. n. Name applied to a certain beggar caste near Cuttack.

(p. 690) pamba pamba. [Tel.] n. A kind of drum. వాద్యభేదము. పంబళనాండ్లు pambaḷa-vānḍlu. n. A class of beggars or gypsies who are fortune tellers. పంబవాయించువారు.

(p. 752) piccika or పిచ్చుక pichhika. [Tel.] n. A sparrow. పిచ్చికకుంటు, పిచ్చికుంటు, పిచ్చుకకుంటు,లేక, పిచ్చుకుంటు one who hops like a sparrow, i.e., a lame man; a cripple. అనూరుడు, కాళ్లులేనివాడు; a beggar, బిచ్చమెత్తువాడు. వెదురుపిచ్చిక, కొండపిచ్చిక, చెరుకుపిచ్చిక, ఊరపిచ్చుక, పొదపిచ్చిక, పేదపిచ్చుక are different species. పిచ్చికగోళ్లు pichchika-gōḷḷu. n. 'Sparrow's claws.' A sort of grain. H. iv. 156. పిచ్చికమీను pichchika-mīnu n. A flying fish, Exocetus volitans. పిచ్చుకకాలు piṭsṭsuka-kālu. n. A kind of grass.

(p. 819) pōyu pōyu. [Tel.] v. n. To arise, to be born or produced, పుట్టు, చెమటపోయు to perspire, చెమటపట్టు. చీముపోయు to suppurate as a boil, చీముపట్టు. వానికి యింకా అమ్మవారు పోయలేదు he has never had the small-pox. v. a. To pour, as water. To cast in metal or found. To fit on, as a halter as ఉరిపోయు. To place an arrow in a bow (బాణమును) సంధించు or కూర్చు. అమ్మవారు నిన్న సేతులుపోసినది the small pox came to a head yesterday. కట్టపోసినారు they built a bank. నారుపోయు to sow seed, which is afterwards to be transplanted. ఆకుపోయు to transplant rice. గోడపెట్టి ముదురుపోసినాడు he built a wall and placed a cope upon it. తలబ్రాలు పోసినది she poured the blessed grain upon their heads (in marriage.) ఉచ్చపోయు to make water, to pass urine. వడపోయు or వడకట్టు to strain rice, &c. ఉరిపోయు to cast a noose. వృథాగా నా ఉసురుపోసుకొన్నాడు he has injured me without any cause. పురుడుపోసేనిమిత్తము దానిని పుట్టింటికి తీసుకొని వచ్చినారు they brought her home to lie in. వాడు దానిని నోట్లో పోసుకొన్నాడు he poured it into his mouth. ఆ చిన్నది వానిని నీళ్లు పోస్తున్నది the girl is bathing him. ఆమె చెట్లకు నీళ్లుపోస్తున్నది she is watering the trees. బిచ్చమెత్తి పొట్టపోసు కొంటున్నాడు he fills his belly by begging. ఆసుపోసినది she placed the thread in readiness for weaving. పోయించు pōyinṭsu. v. a. To cause to cast or pour; to erect. గట్టుపోయించు to raise a bank. విగ్రహములు పోయించిరి they had some statues cast.