(p. 1) a a.1. The first letter of the Telugu alphabet as of many others. Hence the phrase అ ఆలు formed like the word 'alphabet' from the first two letters in the series, means the whole of the Tel. alphabet. See ఓనమాలు and వర్ణమాల. అకారము is the letter or sound of a, the term కారము being added to each letter in naming it. అకారాదిగా beginning with the letter అ seriatim, i.e., in alphabetical order. The letter అ has the same shape as the Eng. 'A' reversed. but is quite rounded off, and represents like its Semitic prototype 'the horns of an ox' (Taylor.) The stroke / called తలకట్టు tala-kaṭṭu and placed over many consonants is popularly, though by mistake as pointed out by Burnell, taken to be the secondary form of అ. The letter అ has the same sound as the Eng. a in 'around.' 'delta','Victoria. ' It is the 'low-back-wide vowel formed by the jaws, pharynx and lips wide open' and is supposed to be inherent in consonants -- e. g., in బ b, ల l, జ j.

(p. 21) akṣaya akshaya. [Skt.] adj. Durable, permanent imperishable. నాశనరహితమైన. అక్షయలోకము, the undecaying world, heaven. అక్షయపాత్రము akshaya-pātramu. [Skt.] n. (lit. the inexhaustible vessel.) A cup for receiving alms, a beggar's dish. బిచ్చమెత్తుకొనే పాత్ర Alms given to a brahmin beggar.

(p. 21) akṣaramu aksharamu. [Skt. lit Eternal. imperishable.] n. A letter, a single syllable, a character of the alphabet, hand writing. A single syllable, whether of one letter or more. Thus the word సంస్కృతం Sam-skru-tam is termed a word of three letters. ఏకాక్షరము a monosyllable. సంయుక్తాక్షరము two or more letters united in one syllable, as స్త్రీ wherein four letters are united. త్య్రక్షరి try-ak-shari; the sacred or mystic syllable (ఓం AUM, or O'M a name of the Deity) that contains three letters. అక్షరజ్ఞుడు a man of letters. అక్షరాభ్యాసము beginning to learn the alphabet or the first principles of a language; మంత్రాక్షరము a cypher of syllable used in magic. ఇది ఆయన అక్షరము కాదు this is not his handwriting. నీవద్ద అప్పుగా తీసుకొన్న రూ 300 అక్షరాల మున్నూరు రూపాయీలు i.e., 'Rs. 300 (three hundred Rupees.)' here the same sum is denoted in writing as well as in figures. వాడు నిరక్షరకుక్షి he is an illiterate man. వానికి నోట్లో అక్షరాలు లేచియున్నవి his mouth is inflammed. అక్షరవిన్యాసము, the array of letters, writing.

(p. 37) aḍugu or అడుగుకొను aḍugu. [Tel.] v. To beg. To entreat. వేడుకొను, బతిమాలుకొను. అడుగుకొని తిను. v. n. To live by alms. తిరిపెత్తుకొని జీవించు.

(p. 37) aḍugu aḍugu. [Tel.] v. To ask, question, beg, solicit, demand. ఇమ్మను, ప్రశ్నచేయు, వారు మా పడుచును అడిగినారు they asked my daughter in marriage.

(p. 37) aḍugu aḍugu. [Tel.] n. The foot, the footstep, a pace, step, the bottom, basis. A foot in length containing twelve inches. A line of verse. Thus four 'feet' make one stanza, or quatrain. చెట్టు అడుగు the foot of a tree. అడుగురాయి a stone at the bottom కొండ అడుగుననుండే ఊరు a village at the foot of a mountain. ఆ కథను అడుగునుంచి చెప్పు tell the story from the beginning. కుండ అడుగు the bottom of a pot. అడుగంటకోయు to cut off by the root. అడుగుతో పెళ్లగించు to eradicate, to root out. అడుగారిపోవు to be utterly ruined. నా మాటకు అడుగుదాటకు do not transgress my command. వాని అడుగుల జాడ పట్టుకొని పోయినారు they traced his footsteps and followed him. అడుగడుగున or అడుగడుగునకు step by step, now and then, often. అన్నము అడుగంటినది the rice has burnt at the bottom of the pot.

(p. 51) anādi an-ādi. [Skt.] adj. without beginning, eternal. అరంభములేని, నిత్యమైన. అనాదిబీడు immemorial waste, i.e., land that never has been brought under the plough. అనాదీయము [Skt.] adj. Immemorial, aboriginal, of unknown origin. పూర్వీకపు. అనాద్యము adj. Without origin, of unknown origin, everlasting. నిరంతరమైన, ఎన్నటికిని ఉండే. అనాద్యంతము without beginning and end.

(p. 55) anunayamu anu-nayamu. [Skt.] n. Conciliation, consoling, entreaty, begging. సాంత్వనము, ఓదార్చడము, అడుగుకోవడము, మంచిమాటలాడడము, ఊరట. అనునయించు anu-nayinṭsu. [Skt.] v. a. To conciliate, console; to entreat, beg. ఓదార్చు, అడుగుకొను, మంచిమాటలాడు.

(p. 62) aparādhamu apa-rādhamu. [Skt.] n. A fault, sin, guilt, (commonly) a fine, punishment, penalty. శిక్షార్హమైన కర్మము, పాపము, నేరము, (వాడుకగా) నేరమునకై పుచ్చుకొనే రూకలు. అపరాధమును మన్నించు or కాచు to pardon, overlook. అపరాధక్షమయు to beg pardon. అపరాధము వేయు to inflict a fine. అపరాధముతీయు to take a fine. అపరాధి n. An offender, delinquent. నేరము చేసినవాడు. అపరాద్ధము adj Criminal, guilty, erring, faulty. అపరాధియైన, పాపియైన.

(p. 70) abhimānamu abhi-mānamu. [Skt.] n. Pride, self-esteem, haughtiness Patronage, protection. Affection, regard, care, love, favour. గర్వము, సంరక్షణ, విశ్వాసము, దేశాభిమానము love of one's own country, patriotism. వాడు దేహాభిమానము కలవాడు he pays great attention to his own ease. he is luxurious. అభిమానపుత్రుడు one who passes for one's son, or is looked upon as a son, or, supposed to be his child. అభిమానపుత్రత్వము an understood or attribute sonship. తమ అభిమానము కావలసినది I beg your patronage. నా యందు నిండా అభిమానముగా జరిగించినాడు he has treated me honourably. ఒకని మీద అభిమానము ఉంచు to be partial to a person. అభిమానము లేనివాడు one without affection; unkind అభిమాని n. He who loves. విశ్వాసము గలవాడు. మతాభిమాని a bigot. కులాభిమాని one who stands up for his caste. దేశాభిమాని the advocate for his country, he who loves his country, a patriot. అభిమానించు v. a. To honor, favour, protect, patronise, regard with kindness. గొప్ప చేయు, గౌరవించు.

(p. 72) abhyarthiñcu abhyarthinṭsu. [Skt.] v. t. To desire, to pray, to beg. అభ్యర్థితుడు. who is prayed to, one who is solicited.

(p. 84) arthana arthana. [Skt.] n. Asking, begging. యాచన, వేడుకొనుట.

(p. 85) arpaṇamu arpaṇamu. [Skt.] n. An offering, dedication, delivering up. Placing. ప్రదానము, ఉంచడము. అంకురార్పణము the offering of buds to a god. అర్పించు arpinṭsu. v. a. To offer, dedicate. ఇచ్చు. తనసొమ్మునంతా పరులకు అర్పించు కూర్చున్నాడు he gave up all his goods and became a beggar. అర్పితము arpitamu. [Skt.] adj. Offered, dedicated. ఇవ్వబడ్డ. కంఠార్పితభూషణము an ornament placed on the neck. ఆ గ్రామము సముద్రార్పితము అయినది the village became the prey of the sea. తన తండ్రికి అర్పితముగా కొంత భూమిని దానము చేసినాడు he gave some land as a gift in memory of his father.

(p. 90) alpamu alpamu. [Skt.] adj. Trifling, mean, slight, small, little, petty. స్వల్పమైన, నీచమైన, చిన్న. అల్పకార్యము a small matter. అల్పజ్ఞుడు one that knows little, an ignorant man. అల్పకృష్టి short-sightedness, narrow-mindedness. అల్పప్రాణి a weak creature. అల్పబుద్ధి little-mindedness. అల్పవయస్కుడు one who is tender in age, a mere youth. అల్పాచమనము Urine. అల్పాయుస్సు Tender age. అల్పాయుష్కుడు A short lived man. అల్పారంభము A small beginning. అల్పాహారము A light meal. అల్పుడు n. A mean wretch. నీచుడు, క్షుద్రుడు.

(p. 95) avalōkiñcu ava-lōkinṭsu. [Skt. Root connected with the English word Look.] v. n. To look at. చూచు, వీక్షించు. అవలోకనము n. Sight, seeing. చూడడము. పురావలోకనము re-perusal. సింహావలోకనము retrospection. సింహావలోన పద్యము a verse in which every line looks back to the beginning. వాని ముఖావలోకనము చేయరాదు one should not look at his face. అవలోకితము adj. That which is seen. చూడబడినది.