(p. 896) beṇḍu benḍu. [Tel.] n. Cork, pith. A float used in angling. The shrub termed Aschynomine aspera. జీలుగు. adj. Sapless, నిస్సారమైన. బెండ్లదంట్లు sapless stalks. 'బెండుబొమ్మవలెనుండెన్ సందిటన్ జుల్కనై.' A. v. 66. ఈకాక గాలి శరీరమును బెండుచేయుచున్నది this burning wind dries up the body. బెండుపడు benḍu-paḍu. v. n. To be alarmed, to be dejected or disheartened, to become weak, బలహీనతనొందు. 'దండిగావార్చెనిర్జరుల్ బెండుపడగ.' T. v. 92. బెండుపరచు or బెండుచేయు benḍu-paraṭsu. v. a. To frighten, to render powerless. నిస్సారమగునట్లుగాచేయు. బెండుమానిసి a weak man, బలహీనుడైన మనుష్యుడు.