(p. 22) akṣōbhamu a-kshōbhamu. [Skt.] adj. Unagitated. n. Imperturbability.

(p. 51) anārambhamu an-ārambhamu. [Skt.] Absence of commencement. అనారంభ్యము not fit to be commenced.

(p. 68) abamuśubhamu abhamu-ṣubhamu. [Skt. శుభము] n. (Conversational) Evil and good, right and wrong. ఆ పిల్లకాయ అభముశుబము ఎరగకముందు before that boy was old enough to know good from evil.

(p. 89) alōbhamu a-lōbhamu. [Skt.] Absence of cupidity.

(p. 95) avaṣṭambhamu ava-shtambhamu. [Skt.] n. Support, stay, a post or pillar. ఆధారము, పట్టు, కంబము. నాకు మంచి అవష్టంభము లేదు I have not defender, I have no patron. తమ అవష్టంభము ఉండగా వానికెమి తక్కువ as long as he has your support what need he care?

(p. 99) aśubhamu a-ṣubhamu. [Skt.] n. Inauspiciousness. అమంగళము. శుభాశుభములు good and evil. వారిని శుభాశుభములకు పిలవడము లేదు they never invite them on any occasion either of joy or sorrow.

(p. 101) asandarbhamu a-sandarbhamu. [Skt.] n. Incongruity, inconvenience, unseasonableness. అసంగతము, అసమయము. అతడు లేనందున అట్లు చేయడానకు అసందర్భమైనది his absence prevented my doing so. అసందర్భము adj. Unconnected, inconvenient, unseasonable. అసమయమైన.

(p. 120) ārambhamu ārambhamu. [Skt.] n. A beginning, the commencement. మొదలు. ఆరంభించు ārambhinṭsu. v. t. To begin, to commence. మొదలుపెట్టు.

(p. 124) ālambhamu ālambhamu. [Skt.] n. Slaughter, killing. చంపడము.

(p. 137) ibhamu ibhamu. (Skt of elephant. Gr. elephas.] An elephant. ఇభయాన ibhayāna. n. A graceful woman, i. e., a woman with an elephant's easy and luxurious rolling gait. ఇభి ibhi. n. A she-elephant ఇభ్యుడు ibhyuḍu. A ruler, rich man. (A. ii. 125.)

(p. 164) upālambhamu upālambhamu. [Skt.] n. A taunt, irony, innuendo దూషణ. ఉపాలంభించు upālambhinṭsu. a. To taunt దూషించు.

(p. 171) ullābhamu ullābhamu. [Skt.] n. A canopy borne over marriage offerings or over the bride and bridegroom as they go in procession. చాందిని, మేలుకట్టు, ఉల్లడ.

(p. 178) ṛṣabhamu ṛishabhamu. [Skt.] n. A bull. adj. excellent (in certain Samāsams or compounds.)

(p. 228) kadubhamu kakubhamu. [Skt.] n. A certain tree మద్దిచెట్టు. (q. v.)

(p. 248) karambhamu karambhamu. [Skt.] n. A sweet mixture, either of flavours or scents: a mess of food, a pudding or cake. పెరుగుతో తడిపిన పేలపిండి. కరంభితము karambhitamu. adj. Mixed: pounded.