(p. 707) padma padma. [Skt.] n. A name of Lakshmi. లక్ష్మి. పద్మము padmamu. n. The lotus or water lily. Nelumbium speciousum. తామర. A large number, ten billions. In Tantrica books it means a part or region of the body. పద్మనాభుడు padma-nānābhuḍu. n. Vishṇu, from whose navel (నాభి) sprung the lotus containing Brahma when he was sent to create the world. పద్మబాంధవుడు padma-bāndhavuḍu. n. The Sun. పద్మరాగము pādma-rāgamu. n. The chrysolite or ruby of the finest class: a gem of a pink colour called మొక్కళి, ఉదయసూర్యకాంతిగలకెంపు. పద్మవెలమలు or పద్మనాయకులు padma-velamalu. n. Plu. The name of a certain Sudra caste. See వెలమ. పద్మవ్యూహము or పద్మము padma-vyūhamu. n. A certain kind of military evolution. పద్మసాలెవాండ్లు padma-sāle-vāndlu. n. A certain caste of weavers. పద్మాకరము padm-ākaramu. n. A place of lilies a pond in which the lotus grows. A tank, కొలను, చెరువు. పద్మాలయ or పద్మావతి padm-ālaga. n. The goddess Lakshmi, so named because her dwelling (ఆలయము) is in the lily (పద్మము.) పద్మాసనము padm-āsanamu. n. A sitting posture used in religious meditation in which the Bauddha statues are represented; so called because Vishṇu is represented in that posture when throned on a lotus. పద్మి padmi. n. An elephant. పద్మిని padmini. n. A lovely woman, like a Penclope, or an Eve. The Hindu poets divide all beautiful women into four classes called (1) హస్తిని, (2) శంఖిని, (3) చిత్రిణి and (4) పద్మిని; which answer to Juno, Flora, Venus and Minerva, respectively: See Addison's Spectator No. 209. పద్మిని n. A bed of lilies. పద్మినీవల్లభుడు the Sun, as being the lover (వల్లభ) of the lotus.

(p. 712) paratamu paratamu. [Skt.] n. A certain large number, ten billions. ముప్పైరెండు సంజ్ఞలలో నొకటి.

(p. 799) paityamu or పైత్తము paityamu. [Skt. from పిత్తము.] n. Bile, billiousness, melancholy, madness, delirium, imbecility. పైత్యచలనము excess of bile, పైత్యాధిక్యము. పైత్యప్రకృతి paitya-prakṛiti. n. A bilious temperament. పిత్తజ్వరము or పైత్యజ్వరము bilious fever. పిత్తాధిక్యము or పోత్తోద్రేకము accumulation of bile, congestion of the liver. పైత్యగాడు pailya-gāḍu. n. A fool, a blockhead, a lunatic, or madman.

(p. 1240) śaṅkhamu ṣankhamu. [Skt.] n. A conch shell, a conch used as a horn. The number called 100 billions. కంబవు, నూరుఖర్వములు. దక్షిణావర్తశంఖము a conch the windings of which turn to the right. శంఖచక్రములు the conch and the discus, as weapons of Vishnu. శంకచక్రాలపోగులు round earrings worn by Vaishnavites on which is the form of a conch and of a circle. శంఖమందుపోస్తేతీర్థము (a proverb) lit. any water poured in a conch becomes sacred water; that is, all one says is law! I am to take his word for gospel! జీతముముట్టలేదని శంఖధ్వనిచేయుచున్నాడు he is howling for his pay. శంఖనఖము ṣankha-nakhamu. n. A small or base shell. క్షుద్రశంఖము, నత్తగుల్ల. A perfume, ఒకవిధమైన పరిమళ ద్రవ్యము. శంఖపాణి ṣankha-pāṇi. n. Lit. the conch bearer, i.e., Vishnu. శంఖపాలకులు ṣankha-pālakulu. n. plu. A kind of snake. సర్పవిశేషములు. 'బొట్టపెంబరలును, శంఖపాలకులునుజాతినాగులు.' G. viii. 101. శంఖిని ṣankhini. n. A woman of a certain type. An apparition, a fairy. స్త్రీజాతిభేదము, స్త్రీభూతభేదము.