(p. 223) kaṅki kanki. [Tel.] n. An ear or head of corn: a stem of corn వెన్ను. కంటివెడలని బొందు a blasted ear, one that does not sprout.

(p. 246) kamalu kamalu. [Tel.] v. n. To blacken, to be parched, singed or darkened. కందు, కాలు, కమలించు kamalinṭsu. v. a. To parch, scorch, blacken, blast, singe.

(p. 290) kukka kukka. [Tel.] n. A dog. ఆడకుక్క a bitch. కుక్కపిల్ల a pup, or whelp, a puppy. కుక్క adj. Inferior. కుక్కగొర్రె kukka-gorre. n. The rib-faced deer or barking deer, Cervulus muntjac. (F.B.I.) కుక్కతులసి kukka-tulasi. n. The white basil: (Ainslie. ii. 91.) ocymum album, as distinguished from the proper Tulasi called ocymum sanctum. కుక్కపాల kukka-pāla. n. A plant from the fibrous leaves of which bow strings, &c. are made. Aletris hyacinthoides; Sansevicra zeylanica. (Roxb.) చాగచెట్టు. A wild species of the పాలచెట్టు, Periplocā Tunicata:. అజగంధీ, వటపత్రిక. కుక్కముల్లు kukka-mullu. n. An eruption like measles, miliary eruption or nettle rash. కుక్కమూతి పిందె kukka-mūti-pinde. A blasted fruit. A proverb says చెట్టుచెడేకాలానికి కుక్కమూతి పిందెలు పట్టుతవి producing blasted fruit is a mark that the tree will never thrive again. Metaphorically, wild behaviour portends ruin. కుక్కవావింట kukka-vāvinṭa. n. A plant called the Dog Mustard, Cleome viscosa. శ్వాసబర్బర.

(p. 417) cimuḍu chimuḍu. [Tel.] v. n. To boil over, to be overboiled. To perish, to be blasted, blighted or scorched. అన్నము చిమిడినది the rice was overboiled. చిముడ్చు chimuḍṭsu. v. a. To overboil. చిమిడిక chimiḍika. n. Overboiling చిముడుట.

(p. 606) dṛkku dṛikku. [Skt.] n. The eye. కన్ను. Slight , seeing, చూపు. దృక్చరణ dṛikcharaṇa. n. Lit. One who is 'eyefooted.' అక్షపాదుడు, an epithet of some demigods or saints as Gautama, Atri and Bhrigu. The Persian poet Jami applies it also to Yusuf. It means that they were gifted with second sight. దృగాయుధుడు dṛig-āyudhuḍu. n. Lit: One who is armed with the eye, a title of Siva, who has a blasting glance.

(p. 644) nāmu nāmu. [Tel.] n. The new sprout springing from the stumps of millet. Empty or blasted ears of corn which are thought to be hurtful to the health of cattle. చిగిర్చిన జొన్నకొయ్యకాలు. Malice, చలము. 'నిండారునాముతో బండిరక్కసుడు రాగుండియల్ బగులంగజెండినాడు.' Nagnijit. ii. 33. నామువాసన a disgustingly strong scent. నాపచేను nāpa-chēnu. (from నాము) n. A field of జొన్నలు of which the stalks after being cut, have thrown out sprouts నాపపంట the crop so produced.

(p. 735) pāḍu pāḍu. [Tel.] adj. Waste, desolate, dismal, dreary, neglected, ruined, dilapidated. శూన్యము. Cursed, blasted. Horrid, vile, sad. ఇల్లు పాడువేసిరి they left the house empty. పాడుమాట sad news, a horrid story. పాడుచలి horridly cold. పాడుతోట a neglected garden. పాడుతాగుబోతు an abandoned drunkard. పాడునేల waste ground. పాటిమన్ను or పాటినేల rich soil. పాడునొసలు a blank forehead, i.e., one unadorned with the tilacam. పాడుజ్వరము a wasting fever. పాడువాన cursed rain. n. A wreck, waste, ruin, desolation. శూన్యము. A village. పల్లె. పాడుచేయు pāḍu-chēyu. v. a. To spoil. To waste, ruin, throw away. పాడుపడు, పాడరు or పాడు పారు pāḍu-paḍu. v. n. To become waste or desolate. పాడునుయ్యి pāḍu-nuyyi. n. A disused well.

(p. 814) polla or పొల్లకట్టు polla. [Tel.] n. Pithless or blasted grain. గిం౛ పట్టనిధాన్యము. బూగరపొల్లు, నిప్సారమైన ధాన్యము. 'కళ్లానశూర్పవాత ఘట్టవలబారి చనుపొల్ల కట్టువోలె.' A. iv. 14. A useless person, వ్యర్థుడు. adj. Useless, rejected, వ్యర్థము, విసర్జింపబడిన, పొల్లపడు or పొల్లపోవు polla-paḍu. v. n. To become useless, వ్యర్థమగు. To deteriorate or decrease, తగ్గు, క్షీణించు. పొల్లపుచ్చు polla-puṭsṭsu. v. a. To cause to decrease, తగ్గించు, క్షీణింపజేయు.

(p. 904) bondu bondu. [Tel.] n. A skein, a bundle of fibres of thread. A thread, దారము. A tape, నాడా. The string for fastening a jacket, the tie of a boddice. Growing corn dried up, from want of moisture. గింజపట్టనివరి. Flowers woven into a garland, పుష్పసరము. నూలిబొందు or సిగుబొందు a piece of cotton or silk thread, with which the tresses are tied. బొందుకంకి a pithless ear. బొందుచొప్ప or బొందుగడ్డి a blasted crop. 'పుష్పములుకోసి నేర్పుమీర బలుతెరంగులవింతవింతలుగ మాలికలునుబొందులు కందుకంబులు రచించి.' KP. iv. 89. బొందులనగా లావాటిదండలు, తంతుసమూహము. adj. Big, plump, fat-fleshed. పుష్టిగానుండే, లావాటి, ఆబిడ్డయొక్క కాళ్లుచేతులు బొందుగానున్ణవి the child's limbs are plump. వానిది బొందు శరీరము he is plump. 'చాలదళంబుగా పృథుల చంపకకీలనబొల్చు బొందుతో మాలెలనంగ.' A. i. 22. టీ బొందుతోమాలెలనంగ, కట్టుమాలె లోయనగాను. బొందుపోవు bondu-pōvu. v. n. To pine or become pithless, as a ear of corn; to wither, as a crop.

(p. 1328) sāvi sāvi. [Tel.] n. Time. కాలము. A blasted stalk of withered corn. తీరా పండక మునుపే యెండిపోయిన పైరు. 'ఎరువుజిల్లెడుసావి నెరువుచల్లుగ తాభిమానుడైగంపలతానెతెచ్చి.' KP. iv. 84.

(p. 1382) hatamu hatamu. [Skt.] adj. Killed, slain, defeated, struck, hit, destroyed, blasted, blotted out. చంపబడ్డ, కొట్టబడ్డ, నాశము చేయబడ్డ, ధ్వంసము చేయబడ్డ, చెరుపబడ్డ, పోగొట్టబడ్డ. హతశేషులు the survivors. హతశ్రీ having lost fortune, ruined. n. Ruin, destruction, killing, నాశనము, సంహారము. హతముచేయు hatamu-chēyu. v. a. To kill, destroy, demolish. నాశముచేయు, సంహారము చేయు. హతహతముగా, హతహతములుగా or హతాహతముగా hata-hatamu-gā. adv. Destructively, violently, outrageously. ధ్వసమయ్యేటట్టుగా, అఘోరముగా.' హతహతములు గాగ పోటులాడున్ బళువుల్.' G. vii. 84. 'అని తరుగముసెక్కియంత వేగమున, అశ్వంబుదోలెను హతహతముగాను.' Pal. 496. హతాశుడు hat-āṣuḍu. n. He who is disappointed. విఫలమైన కోరికగలవాడు. హతాహతము hatā-hatamu. n. Destruction, violent contention. ధ్వంసము, మహత్తైనజగడము. హతి hati. n. Striking, smiting, a blow. కొట్టడము, దెబ్బ. 'విషాణహతిచే.' P. i. 241. హతుడు hatuḍu. n. One who has been struck, smitten, destroyed, or killed, One who is void of, or bereft of. కొట్టబడ్డవాడు, చంపబడ్డవాడు, విహీనుడు.