(p. 915) bruṅgu brungu. [Tel.] v. n. To be buried, పూడు. To hide, మరుగు. To sink; to die, perish. మణుగు, చచ్చు. హతమగు.' వెనురొంపిలోపల బ్రుంగిన ధేనువునెత్తుపోలికిన్.' M. IX. i. 172. 'పొగలకావిరి బ్రుంగెడు పుల్ గృహంబులు.' A. iv. 167. బ్రుంగుడు brunguḍu. adj. Hidden, concealed, మరిగిన. Sunk, మణిగిన. బ్రుంగుపడు or బ్రుంగుడుపడు brungu-paḍu. v. n. To be hidden, to be diminished, to be in reduced circumstances. మరుగుపడు, నొచ్చిపోవు, ముణిగిపోవు, మగ్నమగు. 'ఆ విభుడు రాజ్య సుఖలీలావిముఖత వెడలిబంధులం దొరగియధే, ష్టావాసత బ్రుంగుడుపడిపోవగ నెచ్చోట కడుపు బ్రోతునొయంచున్.' M. IV. i. 249. బ్రుంగుడుపాటు brunguḍu-pāṭu. n. Concealment, బ్రుంగుడుపడుట. బ్రుంచు brunṭsu. v. a. To cause to sink, to submerge, బ్రుంగజేయు. బ్రుయ్యు bruyyu. v. n. To perish, నశించు.
