(p. 93) avatariñcu ava-tarinṭsu. [Skt.] v. n. To come down, to get down into. దిగు. To be born. పుట్టు. To appear, to put on a form, to become incarnate. అవతారమెత్తు. విష్ణువు మత్స్యముగా అవతరించెను Vishnu appeared as a fish. కృష్ణుడుగా అవతరించెను he was born as Krishna, or he appeared as Krishna or he put on the form of Krishna. అవతారము ava-tāramu. [Skt.] n. Incarnation, metamorphosis. The descent of a deity from heaven in a particular shape, the appearance of any deity upon earth, origin. దేవుడు రూపాంతరమును ఎత్తడము. విష్ణువు ఎత్తిన దశావతారములు the ten incarnations of Vishnu. రామావతారమెత్తినప్పుడు when he appeared on earth as Rama. వాడు గర్వావతారము he is pride incarnate, అది క్షామావతారము she is the genius of famine. (Shakesp. 2. Hen. IV. act. 3.) 'famine in the abstract, famine embodied, or personified.' అవతారపురుషుడు avatāra-purushuḍu. n. A god man, a divinē being in human form. మహాత్ముడు.

(p. 126) āḷvāru āḷvāru. [Drav.] n. A Vaishnava name for a saint. The Alwars or saints were twelve in number and are considerd to have been incarnations of the attendants, arms, or insignia of Vishnu: each of them wrote a portion of the 'Dravida Prabandham,' or 'Tamil Veda' help in greater veneration that the original Sanskrit Veda, of which it is, in fact, an ancient Tamil translation (Ellis.) The పరమయోగివిలాసము is a history of these personages. A hawk is sometimes called గరుడాళ్వారు.

(p. 218) ōmamu or ఓము ōmamu. [Tel.] n. The seed of bishop's weed, Carum Copticum; వాము. ఓమము ఆకు చెట్టు or కర్పూర వల్లి or రోగచెట్టు Anisochilus carnosus: అజుమోదవాము Carum Roxburghianum (Watts.)

(p. 221) aupādhikamu aupādhikamu. [Skt. from ఉపాధి.] adj. Temporary, not permanent. That which arises from circumstances. ఔపాధికశక్తి official authority: the power that circumstance or situation gives: ఔపాధిక శరీరము a bodily form assumed for a while, as in an incarnation.

(p. 251) karavēru kara-vēru. [Tel.] n. The root of the plant, Lavendula carnosa. Heyne.

(p. 259) kalki kalki. [Skt.] n. The name of the last incarnation of Vishṇu. కలికి అవతారము. కల్కి kalki. [Tel.] n. Prettiness. A lady. See కలికి. కల్కితనము See కలికితనము.

(p. 333) kravyamu kravyamu. [Skt.] n. Flesh, meat. మాంసము. క్రవ్యాదుడు or క్రవ్యాశడుడు kravyāduḍu.; n. A cannibal, a carnivorous giant. పచ్చిమాంసమును తినువాడు. A Rakshasa రాక్షసుడు.

(p. 460) jayamu jayamu. [Skt.] n. Conquest, victory, triumph, success. గెలుపు. జయ jaya. interj. Hail! Hurrah! జయంతి jayanti. n. The anniversary of an Incarnation. Thus నృసింహజయంతి a festival in honour of Nrisimha. కృష్ణజయంతి Krishna's feast. లక్ష్మీజయంతి, &c. జయకాలుడు a victor over time, an immortal. జయఘంట jaya-ghanṭa. n. A bell, the circular plate of mixed metal, used as a gong on Hindoo temples, &c. జేగంట. జయనము jayanamu. n. Armour for a horse or other animal. జయపెట్టు jayapeṭṭu. v. n. To congratulate, to hail. జయజయ అని దీవించు. జయరంజి the name of a kind of silk. BD. iii. 98. జయవారము jaya-vāramu. n. Tuesday. మంగళవారము. జయశబ్దము congratulations: shouts of victory. జయస్తంభము a pillar erected before a temple: or in the centre of a stone pond or basin. ధ్వనిజస్తంభము. జయించు jayintsu. v. n. & t. To conquer, or win; to be successful. గెలుచు, జయుడు jayuḍu. n. The name of Yudhishthira, the eldest of the Pāndavas. జయోత్కంఠుడు jayōtkanṭhaḍu. adj. Sanguine, emulous, longing for victory. జయ్యము jayyamu. adj. That which can be conquered. గెలువశక్య మైనది.

(p. 460) jayamu jayamu. [Skt.] n. Conquest, victory, triumph, success. గెలుపు. జయ jaya. interj. Hail! Hurrah! జయంతి jayanti. n. The anniversary of an Incarnation. Thus నృసింహజయంతి a festival in honour of Nrisimha. కృష్ణజయంతి Krishna's feast. లక్ష్మీజయంతి, &c. జయకాలుడు a victor over time, an immortal. జయఘంట jaya-ghanṭa. n. A bell, the circular plate of mixed metal, used as a gong on Hindoo temples, &c. జేగంట. జయనము jayanamu. n. Armour for a horse or other animal. జయపెట్టు jayapeṭṭu. v. n. To congratulate, to hail. జయజయ అని దీవించు. జయరంజి the name of a kind of silk. BD. iii. 98. జయవారము jaya-vāramu. n. Tuesday. మంగళవారము. జయశబ్దము congratulations: shouts of victory. జయస్తంభము a pillar erected before a temple: or in the centre of a stone pond or basin. ధ్వనిజస్తంభము. జయించు jayintsu. v. n. & t. To conquer, or win; to be successful. గెలుచు, జయుడు jayuḍu. n. The name of Yudhishthira, the eldest of the Pāndavas. జయోత్కంఠుడు jayōtkanṭhaḍu. adj. Sanguine, emulous, longing for victory. జయ్యము jayyamu. adj. That which can be conquered. గెలువశక్య మైనది.

(p. 568) trayamu trayamu. [Skt.] n. A trio. Three collectively, మూటిసమూహము. కవిత్రయము వారు the three poets, i.e., the Telugu poets, నన్నయ, తిక్కన and ఎర్రాప్రెగ్గడ. కాలత్రయము at all hours, morn, noon and night. లోకత్రయము the universe, i.e., heaven, earth and hell, పరలోకము, భూలోకము, పాతాళలోకము. (mundus tergeminus-Schlegel) త్రయి trayi. n. The three. The three Vedas collectively. త్రయీతనువు or, త్రయీమూర్తి he who is the Vedas incarnate,-a phrase for the Sun. త్రయీధర్మము trayī-dharmamu. n. The Vedic duties వేదవిహితధర్మము. త్రయోదశము trayō-daṣamu. adj. Thirteenth. పదమూడవ. త్రయోదశి trayō-daṣi. n. The 13th day of the moon, reckoned either from new moon or full moon. త్రయ్యంతగంధము trayyanta-gandhamu. n. The savour, or knowledge of the Scripture. T. i. 5.

(p. 577) daṃṣṭra or దంష్ట్రము damshṭra. [Skt.] n. A tusk or large tooth. కోరపల్లు. దంష్ట్రాయుధము damshṭr-āyudhamu. n. That which is armed with tusks, i.e., a wild boar. వరాహము. దంష్ట్రి damshṭri. adj. Tusked, toother, carnivorous. n. A wild boar.

(p. 626) naṃzu , నం౛ుకొను or నం౛ుకొను nanḍzụ. [Tel.] v. n. To eat by small morsels, to nibble, to pick at to eat a little of any thing like pickle, &c., as a relish the principal food. శూరలోనగువ్యంజనములను కొద్ధి కొద్దిగా తినుట నంజుకొనేవస్తువు a relish or thing so eaten. 'తచ్ఛాకంబునంజుచుం దలంచు కొనియె.' A. iv. 243. టీ నంజుచుం=ఆస్వాదించుచు, అనగా నంచుకొనుచు. 'చందుపుటంబులనంజనిచ్చుచున్.' Parij. iv. 27. నం౛ or నం౛ు nanḍza. n. A tart. నం౛ుకొను వస్తువు. A pickle, ఉపదంశము, ఊరుగాయ. Smacking with the lips, చప్పరించడము. నం౛ు nandzu. n. Poison. విషము. Beri-beri, blood poisoning, నెత్తురుచచ్చి తెల్లపారుట. A lingering, indolent or dormant disease. నంజకురువు an indolent ulcer. నంజు చిగురు a gum boil. నం౛ుడు nanḍzuḍu. n. Flesh, flesh meat. మాంసము, ఎరచి. పిల్లకాయకు నంజుడు పెరిగినది the boy has outgrown his age or strength. నం౛ుడుతిండి nanḍzuḍu-tinḍi. n. A flesh-eater, a carnivorous being. మాంసముతినువాడు. A demon, రాక్షసుడు. నం౛ుపారు nanḍzu-pāru. v. n. To becomne pale, through the blood having deteriorated; to become anaemic, నెత్తురు చచ్చి తెల్లపారు. వాని శరీరము నంజుపారినది he became anaemic. నం౛ులు nanḍzulu. n. Pickles or any thing eaten as a relish with food. 'మోనినంజులం జవిగొనుచుం గ్రోలిసోలి.' Parij. ii. 60. her lips being sauce for the dish.

(p. 756) piyyi piyyi. [Tel.] n. Human dung, or the dung of any carnivorous animal, as distinguished from పేడ, రెట్ర, &c. చేపపియ్య cuttle fish bone, used in varnish. పియ్యితిను piyyi-tinu. v. n. To eat dirt: i.e., make a fool of oneself. పియ్యి తినేనాగము the dung-eater, a sort of snake.

(p. 759) piśitamu piṣitamu. [Skt.] n. Flesh, meat. మాంసము. పిశీతాశనుడు or పిశితాశి piṣit-āṣanuḍu. n. A cannibal, a carnivorous being. 'తూర్పరుణంబుగాదొడగె దుష్టనిశాచరవేళయయ్యెడున్, మార్పుముగాలయాపనమనుర్పక యిప్పిశితాశిబట్టి.' M. I. vi. 235.

(p. 812) pola or పొలసు pola. [Tel.] n. Flesh, meat. మాంసము. The stench of bad meat. మాంసపు దుర్గంధము. A scale of a fish. చేపమీది పొలుసు. 'అనుజీవులు పొలపెట్టులేక నాకట నొందియెందేనియుంబోవ తానొడబడిన.' P. i. 214. టీ పొలపెట్టులేక, మాంసము పెట్టుటలేక.' A. vi. 20. పొలగాలి, మాంసగంధము గలిగినగాలి. పొలదిండి pola-dinḍi. n. A cannibal, a carnivorous creature, a Rākshasa, రాక్షసుడు, క్రవ్యాదుడు.