(p. 214) oliki oliki. [Tel.] n. A funeral pile ఒలికిమిట్ట the cemetery or burying ground, కాడు, ఒల్లకాడు, శ్మశానము.

(p. 215) ollakāḍu olla-kāḍu. [Tel. for వల్లకాడు] n. 'The abominable place,' i.e., the cemetery or place where bodies are burnt., A cremation ground. ఒల్లకాటిమాటలు objectionable language, graveyard jokes.

(p. 268) kāṭrēḍu kāṭ-rēḍu. [Tel. i.e., కాటిరేడు.] The 'kind of the cemetery.' A certain fiend. కాట్రేనిపూజ the worship of this fiend as described in Kālahas. M. iii. 43.

(p. 722) parētuḍu or ప్రేతుడు parētuḍu. [Skt.] n. A dead man, a ghost or spirit. మృతుడు. పరేతనికేతనము a haunted spot, i.e., a cemetery. 'వనజాక్షి యిప్పరేతనికేతన క్షోణితనగుత్తగాజేసికొనివసించు.' HN. v. 101. పరేతరాట్టు parēta-rāṭṭu. n. The king of ghosts: a name of Yama who corresponds to Pluto in Classical Mythology.

(p. 754) pitṛlu pitṛilu. [Skt.] n. Fathers, ancestors. పితృతిథి pitṛi-tithi. n. A lunar day, on which offerings are made to the manes of ancestors. పితృపతి pitṛi-pati. n. The lord of the ancestors, i.e., Yama. పితృవనము pitṛi-vanamu. n. A cemetery. శ్మశానము, ఒలికిమిట్ట. M. iv. 18. పితృయజ్ఞము or పితృతర్పణము pitṛi-yagnyamu. n. An offering or sacrifice to ancestors. పిత్రార్జితము pitr-ārjitamu. adj. Earned by one's ancestors, inherited from one's ancestors, ancestral. n. Ancestral property. పిత్య్రము pitryamu. adj. Paternal, ancestral. తండ్రి సంబంధమైన, తండ్రిది. పితృవ్యుడు pitṛivyuḍu. n. A paternal uncle, తండ్రితోడబుట్టినవాడు.

(p. 850) prētamu prētamu. [Skt.] n. A ghost, spirit, shade. The spirit before the obsequial rites are performed. ఒకవిధమైన భూతము. A corpse, పీనుగు. A soul that is thrown into hell. నరకస్థితప్రాణి. ప్రేతకర్మములు prēta-karmamulu. n. Funeral or obsequial rites. దినవారములు. ప్రేతత్వము prētatvamu. n. Ghostliness, the state of being a ghost. ప్రేతపురి or ప్రేతపురము prēta-puri. n. Hell, the land of ghosts. యమపట్టణము. ప్రేతవనము prēta-vanamu. n. A graveyard, cemetery. శ్మశానము. ప్రేతవస్త్రము prēta-vastramu. n. A shroud. శవమునకు కప్పుబట్ట.

(p. 926) bhūtamu bhūtamu. [Skt.] n. A ghost, a demon, a powerless sprite supposed to haunt a cemetery, being the spirit of a bad man. పిశాచాది. A living being. ప్రాణి. An essence, or element, పంచభూతములు the five elements, viz: Earth, fire, water, air and ether. 'క్షోణిపానీయతేజోవాయుగగనా ఖ్యపంచభూతాంశసంబంధమైన. మేనిలోగర్ణనాసానేత్రజిహ్వాత్వగాహ్వయ పంచేంద్రియములగోష్ఠి. శబ్దగంధాంగరసస్పర్శ సంజ్ఞికపంచవిషయముల బాలుపరచు.' G. v. 13. Universal nature. భూతగుణములు elemental qualities. దయ్యము కాదు భూతము it was not a fiend but a miserable ghost. adj. Past, elapsed. కడచిన, గతించిన. (In composition), Equal, సమానమైన. భూతఅద్దము bhūta-addamu. n. A magnifying glass. భూతకాలము bhūta-kālamu. n. The past tense in verbs. భూతకి bhūtaki. n. An ogress. రాక్షసస్త్రీ. భూతచికిత్స bhūta-chikitsa. n. Remedies against witchcraft. భూతదయ bhūta-daya. n. Humanity, kindness. భూతధాత్రి bhūta-dhātri. n. The nurse of living beings, i.e., the earth, భూమి. భూతబలి sacrifice of a living animal. భూతనాధుడు bhūta-nādhuḍu. n. An epithet of Siva. భూతవైద్యుడు bhūta-vaidyaḍu. n. One who drives away spirits. బూతశుద్ధి bhūta-ṣuddhi. n. Consecration of food at a sacrifice. భూత సంప్లవము bhūta-samplavamu. (from సంప్లవము the drowning of భూతములు living creatures.) n. The deluge. యుగాంతప్రళయము. భూతాత్మము bhūt-ātmamu. n. The body. దేహము. భూతాత్ముడు bhūt-ātmuḍu. n. Brahma. భూతాంకుశము bhūt-ānkuṣamu. n. A kind of tree, Croton obliquifolium. 'భూతాంకుశమశోక భూర్జపత్రమ్ములు.' H. iv. 20. భూతావాసము bhūtā-vāsamu. n. The tree called Terminalia belerica, Rox, ii. 431. కర్షఫలము, విభీతకము, or తాండ్రచెట్టు. This tree is said to be haunted, and it is shunned, even its leaves being considered unlucky. భూతుడు bhūtuḍu. n. He who became, he who is. (Used in composition) శుష్కీ భూతుడైనవాడు a lean wretch. సహాయభూతులైనవారు allies. భూతేశుడు bhūt-ēṣuḍu. n. The lord of demons. i.e. Siva.

(p. 963) maśānamu maṣānamu. [for Skt. శ్మశానము.] n. A cemetery.

(p. 964) masanamu masanamu. [from Skt. శ్మశానము.] n. A cemetery, or place for burning or burying.

(p. 1081) rudruḍu rudruḍu. [Skt.] n. A name of Ṣiva. శివుడు. Also, a name given to certain lesser deities. ఏకాదశరుద్రులు. ఈశానుడు మొదలగువారు. రుద్రజడ or రుద్ర౛డ rudra-jaḍa. [from Skt. రుద్రజట.] n. A plant termed Sweet Basil. Ocymum basilicum. జటావల్లి. రుద్రపాము rudra-pāmu. n. A certain venomous snake. సర్పవిశేషము. రుద్రభూమి rudra-bhūmi. n. A cemetery or place where the dead are burnt or buried. శ్మశానము, ఒలికిమిట్ట. రుద్రవీణె or రుద్రి rudra-vīṇe. n. A sort of lute. వీనావిశేషము. 'నీళ్లగిండియుగాజునిలువుటద్దమురుద్ర వీణెకిన్నెరవట్టి వేళ్లసురటి.' Surabh. 102. రుద్రాణి rudr-āṇi. n. The wife of Rudra, i.e., the name of Durga or Pārvati. పార్వతి, రుద్రునిభార్య. రుద్రాక్షము rudr-ākshamu. n. The tree termed Elœocarpus ganitrus, the seeds of which named రుద్రాక్షలు are much used for rosaries, by the Savities. రుద్రాక్షపిల్లి a hypocrite, lit. a cat with a rosary in her hand.

(p. 1141) vallakāḍu valla-kāḍu. [Tel. వల్లడి+కాడు.] n. A cemetery, a place for burning or burying corpses. శ్మశానము. The inflected form వల్లకాటి like 'gallows' is used as a term of scorn. వల్లకాటిఆచారి that vile Doctor.

(p. 1260) śmaśānamu, śmaśānabhūmi or శ్మశానవాటిక ṣmaṣānamu. [Skt.] n. A cemetery, a place where corpses are burnt or buried. వల్లకాడు. ఒలికిమిట్ట. శ్మశానవైరాగ్యము. 'Cemetery-seriousness:' the brief impression made on the mind by the sight of a cemetery.