(p. 23) agamyamu a-gamyamu [Skt.] adj. Inaccessible, impenetrable, impassable. పోవశక్యముకానిది. అగమ్య గమనము, (vulgarly అగమ్యాగమనము) incest, prostituion. వ్యభిచారము. అగమ్యగోచరమైన inexplicable. అగమ్యత agamyata. [Skt.] n. Inaccessibility: impossibility. పొందశక్యముకానిది A. 2. 29.

(p. 41) ativāsamu ati-vāsamu. [Skt.] The fast observed on the day preceding the ceremony in which oblations are presented to the manes of departed ancestors. శ్రాద్ధమునకు ముందు ఒక్క ప్రొద్దు ఉండే దినము.

(p. 69) abhijanamu abhi-janamu. [Skt.] n. The birth-place. Caste, A caste-mark as a title. Fame. పుట్టుచోటు, కులము, కులాగతమయిన టెక్కములోనగు బిరుదు, పొగడ్త, అభిజనుడు. n. A man of high birth.కులశ్రేష్ఠుడు. అభిజనమదము pride of ancestry.

(p. 209) oḍḍāṇamu oḍḍāṇamu. [Tel.] n. A cestus, or belt of gold or silver worn by women over their dresses.

(p. 470) jṅāti gnyāti. [Skt.] n. A fellow heir: a cousin or kinsman on the father's side. దాయాదుడు. జ్ఞాతిత్వము relationship through common male ancestors. జ్ఞాతిత్వేనవిరోధము rivalry such as exists between heirs.

(p. 470) jṅāti gnyāti. [Skt.] n. A fellow heir: a cousin or kinsman on the father's side. దాయాదుడు. జ్ఞాతిత్వము relationship through common male ancestors. జ్ఞాతిత్వేనవిరోధము rivalry such as exists between heirs.

(p. 556) toṇṭi or తొల్లిటి tonṭi. [Tel. infl. of తొలి.] adj. First, former, earlier. అప్పటితొంటిమూర్తి his original shape. తొంటితెరుపునకు to the former road. తొంటిపెద్దలు ancestors.

(p. 578) daṭṭī or దట్టి daṭṭī. [Tel.] n. A sash, belt, girdle, cestus round the waist. నడికట్టు, కాసెకోక. A. vi. 106. దట్టించు daṭṭinṭsu. v. n. To tie up the girdle. దట్టికట్టు.

(p. 654) nimantraṇamu ni-mantranamu. [Skt.] n. An invitation, bidding guests to the annual ceremony of making offerings to the manes of deceased ancestors. నిమంత్రించు ni-mantrinṭsu. v. a. To invite, to invite guests to a feast at an annual ceremony held in honor of departed ancestors. నిమంత్రుడు nimantrituḍu. n. One who is so invited, నిమంత్రింపబడినవాడు.

(p. 669) nīvi nīvi. [Skt.] n. A zone, or cestus, a belt. The knot (of a peculiar kind) which keeps up a Hindu woman's garment. పోకముడి. Swa. ii. 73. Capital, principal, stock. A stake or wager, మొదటిసొమ్ము, అసలుసొమ్ము, పందెముకట్టినద్రవ్యము. నీవివనము a park or garden around a house. చుట్టూరునుండుతోట.

(p. 709) pabbamu pabbamu. [Tel.] n. A feast. పండుగ. A feast at particular periods of the year such as the equinoxes, &c. when offerings are made by the Hindus to the manes of their ancestor. సంక్రాంత్యాదులు. A festival, ఉత్సవము. Hospitality to guests, ఆతిథ్యము.

(p. 741) pāraṇa or పారణము pāraṇa. [Skt.] n. Eating after a fast, breaking a fast, ఉపవాసముండి మరునాడుచేయు భోజనము. Metaphorically used for eating. In Telugu it is applied to a peculiar sacrifice in honor of ancestors. అసతాం ధర్మబుద్ధి శ్చేత్సతాం సంతాపకారణం, ఉపోషితస్యవ్యాఘ్రస్య పారణాపశుమారణం. 'బడలిక తీరనిత్తనువు పారణసేయుము మైత్రిగల్గిన).' A. vi. 63.

(p. 751) piṇḍamu pinḍamu. [Skt.] n. A lump of rice, అన్నపుముద్ద, A ball. చెండు. A body, form, living frame. ఆకారము, శరీరము. The fœtus or embryo, గర్భస్థశిశువు. The oblations that are made to deceased ancestors. పితృదేవతలకిచ్చు అన్నపుముద్ద. ఈ గండము గడిచి పిండము బయటపడితే చూతము when the fray is over we shall see what happens. నాడు ఉత్పాతపిండము he is a perfect hero. నాకు పిండానికి లేక చస్తున్నాను I am dying for a bit of bread. పిండముపెట్టు to offer balls of rice to the manes of ancestors. Vēma. iii. 192. పిండలి or పిండలివండ pinḍali. (from పిండము.) n. A lump or mass. ముద్ద, గడ్డ. పిండలి పండు or పిండిలిపండు mud and slush. గడ్డలను నీళ్లును, గడ్డలుకట్టినబురద. 'తురగభురోగ్ధూత ధూళితో బెరసిన, వననిధిపిండలి పండుగాగ.' M. IV. iii. 150. పిండాకూడు or పిండాకుడు pinḍā-kūḍu. n. A contemptuous word for food.

(p. 754) pita, pitara or పితరుడు pita. [Skt.] n. A father. తండ్రి. పితరదొర pitara-dora. n. The lord of our fathers, Yama. పితృపతి, యముడు. పితామహుడు pitā-mahuḍu. n. A father's father. తండ్రితండ్రి, తాత. Brahma, బ్రహ్మ. ఆంధ్రకవితాపితామహుడు 'the Father of Telugu poesy,' a title of the celebrated poet Allasāni Peddanna. ప-రపితామహుడు great grandfather. పితామహి a grandmother on the father's side, తండ్రితల్లి. పితాళ్లు piṭaḷḷu. (another form of పితరులు.) n. The manes or ghosts of forefathers. Charitr. i. 1526. పితరులు pitarulu. n. Deceased or departed ancestors, పితృదేవతలు.

(p. 754) pitṛlu pitṛilu. [Skt.] n. Fathers, ancestors. పితృతిథి pitṛi-tithi. n. A lunar day, on which offerings are made to the manes of ancestors. పితృపతి pitṛi-pati. n. The lord of the ancestors, i.e., Yama. పితృవనము pitṛi-vanamu. n. A cemetery. శ్మశానము, ఒలికిమిట్ట. M. iv. 18. పితృయజ్ఞము or పితృతర్పణము pitṛi-yagnyamu. n. An offering or sacrifice to ancestors. పిత్రార్జితము pitr-ārjitamu. adj. Earned by one's ancestors, inherited from one's ancestors, ancestral. n. Ancestral property. పిత్య్రము pitryamu. adj. Paternal, ancestral. తండ్రి సంబంధమైన, తండ్రిది. పితృవ్యుడు pitṛivyuḍu. n. A paternal uncle, తండ్రితోడబుట్టినవాడు.