(p. 456) chāndasa chhāndasa. [Skt.] adj. Free, subject to no rule, sacred: as the style of some ancient books which being inspired, the broken metres cannot be corrected according to prosody. ఛాందసము cḥānda-samu. n. Silliness, the stupidity of a mere bookworm, simplicity, awkwardness. That part of an almanac which lays down the (వైదికము) diurnal rites: ఛాందసుడు chhāndasuḍu. n. A textualist, a ritualist: శ్రోత్రియుడు. A mere silly book-worm: a monk.

(p. 456) chāndōgyamaya chhāndōgyamu. [Skt.] n. Name of an Upanishad. ఒక ఉపనిషత్తు.

(p. 456) chāgamu chhāgamu. [Skt.] n. A goat. మేకపోతు. ఛాగి chhāgi. n. A goat. మేక.

(p. 456) chātruḍu chhātruḍu. [Skt.] n. A disciple, a scholar. శిష్యుడు.

(p. 456) chādanamu chhādanamu. [Skt.] n. Covering కప్పుట. ఛాదితము chhāditamu. adj. Covered, concealed.

(p. 456) chāpā chhāpā. [H.] n. A print or stamp. ఛాపావేయు to print. ఛాపాకాగితము a stamp paper.

(p. 456) chāpu chhāpu. [H.] n. The cock of a gun. A tune in music.

(p. 456) chāya chhāya. [Skt.] n. A shadow, reflected image; colour. ఛాయాచోరకవి cḥāyā-chōra-kavi. n. A plagiarist ఛాయాతరువు cḥāyā-taruvu. n. A large tree useful only for the shade or shelter it gives. నీడచేతనే మిక్కిలి ఉపయోగకరము గానుండే పెద్దచెట్టు. ఛాయాపుత్రుడు chhāyā-putruḍu. n. Saturn. శని, ఛాయపట్టి. ఛాయాదేవి name of the wife of the sun. సూర్యుని భార్య.

(p. 1017) mūrcha mūrchha. [Skt.] n. A swoon, fainting, an epileptic fit. సొమ్మ, స్మృతి తప్పుట, స్మారకము తప్పడము, మూర్చపోవు mūrchha-pōvu. v. n. To swoon. ముర్ఛ తెలిసినది the swoon went off, he recovered his senses. మూర్ఛన mūrchhana. n. Fainting, swooning. A cadence or dying fall in music. సంగీతమందు క్రమముగా స్వరారోహణావరోహణములు. HD. i. 865. మూర్ఛరోగము mūrchha-rōga. n. Fainting, a fit. స్మారకముతప్పు రోగము. మూర్ఛాలుడు mūrchhāluḍu. n. One who is subject of fits, మూర్ఛరోగము గలవాడు. మూర్ఛితుడు mūrchhituḍu. n. One who has fainted, మూర్ఛిల్లినవాడు. మూర్ఛిల్లు or మూర్ఛిలు mūrchhillu. v. n. To swoon or faint, స్మారకముతప్పు, సొమ్మసిల్లు.

(p. 1105) lucchā luchchhā. [H.] adj. Mean, base. n. A scoundrel, wretch. లుచ్ఛాతనము meanness, baseness.

(p. 1167) vicchāyamu vich-chhāyamu. [Skt.] n. A flying shadow, as that of a flock of birds. పక్షులయొక్కనీడ. Fading, చాయపోవడము. adj. Faded, విస్తేజస్కమైన. 'మార్గశ్రమంబున విచ్ఛాయములైనభక్తుని పదాంభోజంబుల.' G. vi. 117.