(p. 242) kannaḍamu kannaḍamu. [Tel.] n. The Canara or Carnatic; a name including the Telugu and Canarese countries. Canarese language. కన్నడ అక్షరము the Canarese character. కర్ణాటకము. కన్నడికలశము kannaḍi-kalaṣamu. n. The 'blessed light' or holy candle. See ఆరతి. కన్నడి or కన్నడీడు kannaḍi. n. A native of Canarese country. కర్ణాటదేశస్థుడు. Also, a contemner ఉపేక్షించువాడు.

(p. 395) gauḍa , గౌళ or పంచగౌళము gauḍa. [Skt.] n. The Bengali or Odhra language. The generic name for the languages of India north of the Godavery, viz., Hindi, Bengali, Mahrati, Uriya, and Panjabi which are called the పంచగౌళము. గౌడము gauḍamu. n. Gaur. Bengal proper. The Gangetic countries.

(p. 570) tribhaṅgi tri-bhangi. adj. 'Three ways' twisted. The name of a certain graceful attitude in which some statues stand: such as the వేణుగోపాల or Piping Apollo; or that given to the ద్వారపాలకులు or door keepers carved on each side of a temple gate. The word frequently occurs in books on sculpture (Silpi) and in some poems, but is no where precisely defined. త్రిభంగిన్, three fold: in three ways. మూడువిధములవునట్టుగాను Swa. iii. 76. త్రిభాగము tri-bhāgamu. adj. Divided into three parts or shares. త్రిభువనము or త్రిలోకము tri-bhuvanamu. n. The three worlds: heaven, earth, and hell, i.e., the universe. త్రిమూర్తి tri-mūrti. n. The Hindu Triad, consisting of Bramha, Vishnu, and Siva. త్రియామ tri-yāma. n. Night. M. VII. v. 317. త్రిరాత్రము tri-rātramu. n. Three nights, మూడురాత్రులు. త్రిలింగము tri-lingamu. adj. 'Three gendered.' -a phrase for Sanskrit nouns of the common gender. 'Three formed.' 'త్రిమూర్తుల త్రిలింగవ్యక్తులన్.' B. vii. 333. Also a fictitous or fanciful name (యౌగికపదము) used for the Telugu language. It is peculiar to Appa Cavi, and a few other modern writers, but is not mentioned in any ancient or classical poet: nor in any Sanskrit Dictionary, in lists of the 'fifty six countries.' See W. Vish. Pur. p. 193. In some modern lists Troilinga is named, but without any authority. త్రివర్గము a collection of three (things) as Duty (ధర్మము,) Wealth (అర్థము,) and Desire (కామము) or the Gunas called సత్వరజస్తమములు, or the states called Increase (వృద్ధి), Decrease (క్షయము), and Stationariness (స్థానము.) త్రివళి tri-vali. n. A threefold corrugation on the stomach considered a beauty in women. 'లితకృశోదరంబు తరశత్రివళీయుత రోమరాజియున్.' M. I. iv. 49. త్రివిక్రముడు tri-vikramuḍu. n. He who subjugated the three worlds in three strides, i.e., Vishnu. త్రివిష్టవము tri-vishtapamu. n. Heaven. స్వర్గము. త్రివేణి tri-vēṇi. n. Lit: The Triple braided, an epithet of the Ganges which according to mythology, springs in three streams from the head of Siva. త్రివేణుక or త్రివేణువు tri-vēṇuka. n. The bands of a carriage pole. నొగకట్లు. T. v. 16. M. VII. i. 302. త్రిశంకువు tri-ṣankuvu. n. Name of the father of the hero Harischandra. త్రిశంకుస్వర్గము the Aerial regions, the place of happiness created for త్రిశంకు who could not be admitted into heaven on account of his low origin. త్రిశూలము tri-ṣālamu. n. The three pronged weapon of Vishnu. త్రిషవణము tri-sharvaṇamu. n. The three ablutions, to be performed at morn, noon and night. M. XII. iv. 102. త్రిషవణస్నాయి he who bathes thrice a day. త్రిసప్త tri-sapta. adj. Thrice seven. BRY. iii. 19. త్తిసంధ్యము tri-sandhyamu. n. The meeting times of forenoon, the noon and the afternoon. పూర్వాహ్న మధ్యాహ్న అపరాహ్న సంధ్యలు.

(p. 584) davvu davvu. [Tel.] n. Distance. దూరము. A distant place, దూరదేశము. దవ్యనక not thinking it far. adj. Distant, far. దవ్వుగా davva-gā. adv. Afar, from afar. దవ్వున davvu-na. adv. Afar off, at a distance. ఎంతయు దవ్వున్నను however far. దవ్వులు dāvvulu. n. Far-off places or countries. దవ్వులవారు those who are afar.

(p. 819) pōtu pōtu. [Tel.] n. The male of certain birds, animals and plants, పశు పక్షులలోమగది. ఆబోతు an ox, వృషభము. ఎనుబోతు a male buffalo. మేకపోతు a he-goat, a ram. నక్కపోతు a male fox. గొడ్డుపోతు a barren woman. పోతుటీగ a male fly. పోతుటేనుగు a male elephant. పోతుకరుడు the bigger surf, పెద్దఅల. పోతుతాడు the male palm tree. పోతురౌతు, an epithet of Yama, the god of Death, యముడు. పోతుపిల్ల, a male young one. పశుజాతిలో మగపిల్ల. పోతుపిల్లి a tom cat. పోతు sometimes means one who is addicted to, as తాగుబోతు a drunkard. తిండిబోతు a glutton. తూగుపోతు a sluggard వదురుబోతు a chatter box. పోతుపిచ్చిక or పెద్దపిచ్చిక pōtu-pichchika. n. The Ashy-crowned Finch Lark. Pyrrhulauda grisca. (F.B.I.) పోతురాజు or పోతరాజు pōtu-rāḍsu. n. The name of a rustic god, like Pan, worshipped throughout the Telugu, Canarese and Mahratta countries. He represents the male principle associated with the village goddesses Gangamma, Peddamma, &c. A proverb says పాడుఊరికి మంచపుకోడుపోతురాజు in a ruined village the leg of a cot is a god. cf., 'a Triton of the minnows' (Shakespeare.) బమ్మెరపోతరాజు the name of a certain poet. పోతులరాజు pōtula-rāḍzu. n. A name given to a large hound.

(p. 1335) sīma sīma. [Tel.] n. A country, district: (Colloquially,) a foreign country, as Europe or England. దేశము, (వాడుకగా) యూరోపుఖండము, లేక, ఇంగ్లండుదేశము. A kingdom, రాజ్యము. A limit, boundary, barrier, border, frontier, ఎల్ల, పొలిమేర, హద్దు. A part, place, site, స్థలము, ప్రదేశము. సీమాచిహ్నములు ఏర్పరచిరి they fixed the boundaries. సీమలుగానిసీమలు countries which are not our home, i. e. foreign lands. మా సీమను పట్టుకోన్నారు they seizes our lands. adj. Foreign, not native. సీమకోడి a turkey సీమసున్నము white chalk. సీమచింతచెట్టు a kind of tree. సీమరేణిచెట్టు a kind of jungle tree.