(p. 38) aḍḍamu or అడ్డమైన aḍḍamu. [Tel.] adj. Cross. నన్ను అడ్డమైన మాటలు ఆడినాడు he reviled me. అడ్డమైనకూళ్లు any food that comes to the hand. నాకు అడ్డమైనపని పెట్టుతున్నాడు he employs me in anything that comes to hand. వాడు అడ్డదోవలు తొక్కుచున్నాడు he goes the wrong way to work. అడ్డకట్ట aḍḍa-kaṭṭa. [Tel.] n. A dam or bank, an embankment. సేతువు, చేలకు నీళ్లు నిలిచేటందుకు కట్టిన గట్టు. అడ్డకత్తి aḍḍakatti. A broad sword. పట్టిసము. అడ్డకమ్మి aḍḍa-kammi. A cross piece, the cross selvage in cloth. అడ్డకర్ర aḍḍa-karra. A cross-piece of timber: an obstacle: a bar. విఘూతము. నా పనికి అడ్డకర్రలు వేయుచున్నాడు he throws difficulties in my way. See అడ్డము. అడ్డగోడ addagōḍa a cross-wall. అడ్డచాపు aḍḍa-tṣāpu. A cross beam. అడ్డవాసము. అడ్డతల aḍḍa-tala. A narrow projecting head: having a narrow fore head. నిడుపు తల. అడ్డదూలము aḍḍa-dūlamu. A cross beam. అడ్డదోవ aḍḍa-dōva. A crossway. అడ్డపలక aḍḍa-palaka. A cross plank. అడ్డపట్టె. aḍḍa-paṭṭe. A thick board drawn by two oxen used for smoothing a ploughed field after the grain is sown. మడిసమముచేసే మాను. అడ్డుపడు aḍḍa-paḍu. [Tel.] v. n. To interpose, to help; to obstruct, impede. విఘూతమగు, వారించు. నా పనికి అడ్డుపడ్డాడు he threw obstacles in my way. భార్యను కొట్టబోతే కొడుకు అడ్డుపడినాడు as he was going to strike his wife his son interposed. నేనడ్డపడకపోతే వాండ్లు వత్తురు had I not interposed they would have died. అడ్డపాటు aḍḍa-pāṭu. [Tel.] n. Obstacle, hindrance, obstruction. అడ్డి, విఘ్నము. అడ్డబాస aḍḍa-bāsa. n. A nose jewel. బులాకి. అడ్డబొట్టు aḍḍa-boṭṭu. A cross mark worn by the Hindus on their fore-head. అడ్డమాను aḍḍa-mānu. A cross bar. వాడు అడ్డవాట్లు వేస్తున్నాడు he throws impediments in the way.

(p. 61) apadūru apa-dūru. [Skt.] n. Calumny, infamy, undeserved blame. అపవాదము. అపదూరుపడు v. n. To be calumniated, defamed. అపకీర్తినిపొందు. అవదూరు పెట్టు v. a. To slander, spread an ill report of one. ఒకరిమీద తప్పుమాటలు చెప్పు.

(p. 93) avadūru ava-dūru. [Tel.] n. (a bad phrase) Calumny, defamation. అపదూరు, నింద, అపవాదము.

(p. 119) āyiṭudūdi āyiṭu-dūdi. n. [Tel.] Silk cotton. బూరుగుదూది. A. vi. 75.

(p. 225) kaṇṭhamu kaṇṭhamu. [Skt.] n. The throat. కుత్తుక. Sound కుత్తుకధ్వని. Nearness, proximity, సమీపము. గ్రామకంఠము the village common. కంఠదూలము kaṇṭha-dūlamu. n. The beam forming the ridge of a pent roof. కంఠపాతము kaṇṭha-pāthamu. n. A lesson learned by rote. వానికి కంఠపాతమయిన పద్యములు verses which he had by heart. కంఠమాల kaṇṭha-māla. n. A swelling of the glands of the throat. కంఠసరి. kaṇṭha-sari. n. A sort of necklace. కంఠసూత్రము kaṇṭha-sūtramu. n. The marriage thread worn by Hindu wives round the throat. మంగళసూత్రము. దానికి కంఠసూత్రము కట్టినాడు he wedded her. కంఠస్నానము kaṇṭha-snānamu. n. Bathing all but the bead, i.e. neckdeep. కంఠి kaṇṭhi. A necklace. కంటె. కంఠీరనము kaṇṭhi-ravamu. n. A lion. కంఠోక్తిగా kaṇṭhōkti-gā. adv. Specifically, definitively.

(p. 250) karadūpamu kara-dūpamu. [Tel.] n. Soot. గృహధూమము.

(p. 251) karidūpamu kari-dūpamu. [Tel. another form of కరదూపము.] n. Dirt; particularly cobwebs; soot; the blackness produced by wood smoke, as distinct from కాటుక or lampblack.

(p. 307) keṃ kem. [Tel. in composition, contracted from కెంపు.] adj. Red. కెమ్మోవి a red lip. కెంగేలు ken-gēlu. [కెంపు+కేలు.] n. The palm of the hand, literally the red hand. కెంజధడలు ken-zaḍalu. n. Red hair. కెం౛ాయ ken-zāya. [కెంపు+చాయ.] n. Red colour. కెందమ్మి (కెంపు+తమ్మి) n. Red lotus. కెందామర ken-dāmara. [కెంపు+తామర.] n. The red lotus, the Amaranth of poetry. కెందూళి ken-dūḷi. [కెంపు+దూళి.] n. Red dust. కేందొగ ken-doga. [కెం పు+తొగ.] n. The red lotus. ఎర్రకలువ. కెందొగరు ken-dogaru. [కెంపు+తొగరు.] n. A kind of scarlet cloth. BD. iii. 106.

(p. 328) kōraduṣamulu kōra-dūshamulu. [Skt.] n. The grain called అరిగలు or ఆళ్లు.

(p. 348) gandūṣamu ganḍūshamu. [Skt.] n. Rinsing the mouth. పుక్కిలింత. A mouthful of water for rinsing. గండూషించు to rinse the mouth. పుక్కిలించు.

(p. 371) guṇṭa or కుంట gunṭa. n. [Tel.] n. A pit, a hole of any kind. పల్లము. A pond కొలను. A tank. చెరువు. వాని కన్నులు గుంటలుపడినవి his eyes are sunken. A certain square measure of land, 1/4th of an acre. గుంట పెట్టి గంటవాయించు lit. to put in a pit and ring the bell, i.e., to forget మరచిపోవు. గుంటక gunṭaka. n. A harrow. పొట్టిగుంటక a small harrow. గుంటక గు౛్జులు the two pieces of wood in a harrow that connect the block with the front iron piece. గంటకదిండు the cross log of wood in a harrow. గుంటకపలుగు the iron part of a harrow. గుంటకపోయు gunṭaka-pōyu. v. t. To harrow. గుంటకయడ్డ the block of wood in a harrow. గుంటకోవి gunṭa-kōvi. n. A firepot, a rocket in an iron tube on a pole: a sort of firework fixed on a pole. పెట్లదిమ్మ. A kind of cannon. ఒక విధమైన ఫిరంగి. గుంటగలగర gunṭa-galagara. n. The shrub named Eclipta verbesina-prostrata. Ainslie. ii. 129. గుంట గలిజేరు gunṭagalijēru. n. A kind of hogweed గలిజేరు (q. v.) గుంటచాళ్లు gunṭa-ṭsāḷḷu. n. The game of marbles. గుంటదూలము gunṭa-dūlamu. n. A rafter. గుంటదూలము gunṭa-nakka. n. The Indian fox, Vulpes bengalensis. (F.B.I.) చిన్న జాతినక్క, గుంటమాన్యము guṇṭa-mānyamu. n. A petty field (Vizāg.) చిన్న మాన్యము.

(p. 511) taraddūdu taraddūdu. [H.] n. Exertion, application. తరద్దూదు౛ాబితా an account showing the species and quantity of the seed sown, the extent of land under cultivation and the extent of it remaining fallow.

(p. 539) tuppaluḍūlu tuppalu-dūlu. [Tel. తూలు+తూలు.] v. n. To shake violently. మిక్కిలి చలించు.

(p. 540) turru turru. [Tel. inflection తుర్తి.] n. A village or hamlet. cf. మొగలితుర్రు Mogilitūr. మామిళ్లదుర్రు Mamildūr. పొట్లదుర్రు. infl. పొట్లదుర్తి.

(p. 540) tula tula. [Skt.] n. A balance, scales. The sign Libra. త్రాసు. Resemblance, similarity. పోలిక. Equality. సమానము. The measurement round a heap of grain. తులార్జులు the measurement of a heap of grain with a cord both over the top (తుల) and round the bottom (అర్జు.) తులదూగు tula-dūgu. v. n. To weigh, in a balance, be heavy. To be opulent. R. iv. 60. తులాభారము tulā-bhāramu. n. A royal donation, according to which a prince is weighed against gold and jewels, which he then distributes as charity. తులాయష్టి tulā-yashṭi n. Scales for weighing.