(p. 21) akṣaya akshaya. [Skt.] adj. Durable, permanent imperishable. నాశనరహితమైన. అక్షయలోకము, the undecaying world, heaven. అక్షయపాత్రము akshaya-pātramu. [Skt.] n. (lit. the inexhaustible vessel.) A cup for receiving alms, a beggar's dish. బిచ్చమెత్తుకొనే పాత్ర Alms given to a brahmin beggar.

(p. 156) utsannamu ut-sannamu. [Skt.] adj. Rooted up, destroyed, decayed, ruined. పెల్లగింపబడిన.

(p. 159) uddhāraṇamu or ఉద్ధారణ or ఉద్ధారము ud-dhāraṇamu. [Skt.] n. Lifting up. Protection. Sustaining. Rescuing, delivering, releasing, restoring. మతోద్ధారణచేయు to re-establish a religion. ఉద్ధారాంశము a share granted to the man who re-established something that has fallen into decay. పోయినదానిని మళ్లీ సాధించినవానికిచ్చే విశేష భాగము. ఉద్ధారము చేయు to sustain: support. ఉద్ధారకుడు ud-dhārakuḍu. n. He who sustains or nourishes, a saviour, a redeemer రక్షకుడు.

(p. 165) uppu uppu. [Tel.] n. Salt. పెట్లుప్పు saltpetre. రాతి ఉప్పు rook salt. వెదురు ఉప్పు a sort of gum (tabasheer. Ainslie 1. 420.) found in the hollows of the bamboo. కప్పురంబు పెట్టి ఉప్పు కొనుట. (A. vi. 75.) To give camphor for salt, that is, what is valuable for what is worthless. ఉప్పుకండ uppu-kaṇḍa. n. Dried flesh, salt meat. ఉప్పుకాయ uppu-kāya. n. Salted fruit, pickle. ఉప్పు కాపడమిచ్చు to foment with heated salt. ఉప్పుకల్లు or ఉప్పురాయి a grain of salt. ఉప్పుచేప uppu-chēpa. n. A salted fish. ఉప్పుటేరు uppu-t-ēru. n. A salt stream. ఉప్పుపర్ర uppu-parra. n. Salt marsh. పర్ర ఊప్వ salt which effloresces on marshy places. బూడిదె ఉప్పు. ఉప్పుమడి uppu-maḍi. n. A salt pen, salt-bed. ఉప్పు మిడత uppu-miḍata. n. A kind of large black cricket. ఉప్పు రేవు uppu-rēvu. n. A place where salt is manufactured: ఉప్పురియు upp-uriyu. v. i. To moulder. ఉప్పురిసిపోయిన mouldering, dilapidated. కప్పురిసిన యిల్లు a house that sweats salt or that is going to decay. ఉప్పు సముద్రము uppu-samudramu. n. The ocean or salt sea.

(p. 300) kuḷlu or క్రుళ్లు kuḷḷu. [Tel.] v. n. To rot, decay, fret away, become putrid. To pine or rot with envy. నీ అదృష్టము కుళ్లినది you are very lucky. కుళ్లిపోయిన rotten, putrid మనంబునగ్రుళ్లుచు grieving sorrowing.

(p. 340) kṣīṇamu kshīṇamu. [Skt.] adj. Wasted, emaciated, decayed, exhausted, slender, thin. క్షయించిన, హీనమైన, కృశించిన, నశించిన, మదక్షీణోనాగః an elephant which is emaciated in its rut. క్షీణైపుణ్యేమర్త్యలోకంవిశంతి when their stock of merit [enjoyed by good men] is exhausted, they drop [in the shape of falling stars] again into mortal life. క్షీణపుణ్యులు those whose merit is exhausted. అక్షీణ undiminished. Vasu. i. 7. క్షీణము n. Decline, decay, decrease. క్షయము, తగ్గు. ఆయుఃక్షీణము the decline of one's age. ధనక్షీణము decrease of wealth. క్షీణత or క్షీణత్వము kshīṇata. n. Slenderness, thinness, emaciation, decay. కార్శ్యము, నాశము. క్షీణించు kshīṇinṭsu. v. n. To be wasted, emaciated, decayed. కృశించు, సన్నగిల్లు, నశించు, క్షీణమగు.

(p. 460) jara jara. [Skt.] n. Old age, decrepitude. debility consequent upon old age. ముదిమి, ముసలితనము. జురఠము jaraṭhamu. adj. Old, decayed, infirm. ముదిసిన. Solid, confirmed, affected by age either well or ill. గట్టియైన. జరత్ jarat. adj. Old, decrepit, A. iv. 32. జరద్గవము an old ox ముసలియెద్దు. జరుడు an old man.

(p. 460) jara jara. [Skt.] n. Old age, decrepitude. debility consequent upon old age. ముదిమి, ముసలితనము. జురఠము jaraṭhamu. adj. Old, decayed, infirm. ముదిసిన. Solid, confirmed, affected by age either well or ill. గట్టియైన. జరత్ jarat. adj. Old, decrepit, A. iv. 32. జరద్గవము an old ox ముసలియెద్దు. జరుడు an old man.

(p. 467) jīrṇamu jīrṇamu. [Skt.] adj. Digested. Tattered, worn, old, ruined, dead, faded, (as leaves). శిథిలమైన. n. Digestion. అరగడము. Ruin, the act of being destroyed. నశించడము. జీర్ణకోశము the stomach. జీర్ణించు jīrṇiṇṭsu. v. n. To be digested. To grow old, to waste, to decay, wear away. జీర్ణమగు, అరుగు.

(p. 467) jīrṇamu jīrṇamu. [Skt.] adj. Digested. Tattered, worn, old, ruined, dead, faded, (as leaves). శిథిలమైన. n. Digestion. అరగడము. Ruin, the act of being destroyed. నశించడము. జీర్ణకోశము the stomach. జీర్ణించు jīrṇiṇṭsu. v. n. To be digested. To grow old, to waste, to decay, wear away. జీర్ణమగు, అరుగు.

(p. 515) tala tala [Tel.] n. The head. శిరస్సు. The hair on the head. తలవెండ్రుకలు. The top కొన. The front ముందుభాగము. Height ఎత్తు. Whole మొత్తము. An occasion, a time సమయము, ఎడ. An attempt, endeavour పూనిక. A field, place రంగము. A side పక్షము. Telugu books were usually written on palm-leaves connected by a cord running through: and to tear out a leaf or rescind a bond, the top is torn. Hence తలచించిన denotes Rescinded. తలతో నడిచి వస్తున్నాను I will come even though I walk on my head. తలకొవ్విన tala-kovvina. adj. Fat-headed, proud, silly. ఇంతపనిచేస్తే వారిలో ఎట్లు తలయెత్తవచ్చును if he did this how could he shew his face among them? తలతో చెల్లించెను he paid for it with his head, it cost him his life. తలకుఎక్కేపని a perilous undertaking. తలకు ఎక్కినది it got into his head, he is intoxicated. తలకొట్టివేయు to decapitate or behead. తల (for తలను) మోయు to carry on the head. శిరసావహించు. BD. v. 309. ఒకతల on the one hand. తలకట్టు tala-kaṭṭu. n. The crest, tire, top, head-dress. పోగా. Chief ముఖ్యము. The head or leader. The mark denoting అ (a) as in క ka, ప pa, స sa. అతివల తలకట్టు she was the crown of her sex. తలకడచు taḷa-kaḍaṭsu. v. n. To excel, outstrip, push before. M. IX. i. 179, 185, 205. తలమీరు, అతిక్రమించు. తలకప్ప tala-kappa. n. A newt. తలకిందు. తలక్రిందు. తలకెడవు. తల్లకెడవు or తల్లక్రిందు tala-kindu. adv. Upside down. Topsy-turvy. తలక్రిందుగాపడు to fall upside down. తలకిందులు tala-kindulu. adv. Upside down. n. Confusion. తలకొట్లమారి tala-koṭla-māri. (from తలకొట్లు blows on the head, and మారి a wretch.) n. A brawler, a riotous man. అవినీతుడు. తలకొట్లమారితనము outrageousness, brawling riot, dissipated behaviour. తలకొరివి tala-korivi. n. The fire placed on the chest of a corpse which is to be cremated, the head-torch which the heir applies to ignite the funeral pile. వీడే మనకు తలకొరివి he was our secret foe. తలకొవ్వు tala-kovvu. v. n. To be wilful, stubborn, headstrong. hotheaded, or giddy. మదించు. తలకోల tala-kōla. n. A noose, on a staff (కోల) to hold the head of a mischievous cow. తలగడ or తలగడ or తల్గడ talagaḍa. n. A pillow for the head. తలగుడ్డ tala-guḍḍa. n. A turban. తలచమురు tala-ṭsamunu. n. Oil. నూనె. తలచించు tala-chinṭsu. v. a. To cancel, to tear the head or beginning of a document, where the seal is. తలచీదర tala-chīdara. n. A headache. తలుంచు tala-ṭsunṭsu. n. Front locks or forehead tresses. ముందరినెత్తిజుట్టు. తలచుట్టు tala-ṭsuṭṭu. n. A headdress. పాగా. తలదూపు tala-ṭsūpu. v. n. To show the head, i.e., to make its appearance. పొడచూపు. To seem, to appear తోచు. తలతల to every man. తలత్రాడు the head rope. తలతిక్క tala-tikka. n. A headache. Madness, pride, impudence. తలదన్ను tala-dannu. [from తన్ను.] v. n. To excel. Lit: to trample on one's head. నా తల దన్నుకొని పుట్టినవాడు he was born to excel me. తలదువారము the chief gate తలవాకిలి. తలనొప్పి tala-noppi. n. A headache: a source of quarrel, a grudge. తలపన్ను tala-pannu. n. A poll tax. తలపారు tala-pārv. v. n. To run, to disperse and flee. తలపారెడు lengthy. తలపారియుండే ద్వీపము a long island. తలపిడస tala-piḍasa. n. The name of a plant. H. iv. 14. See తలపెట్టు. తలపొలము, తలబ్రాలు, &c. తలబిరుసు tala-birusu. n. Stubbornness. adj. Stubborn. తలమునుక or తలమున్క tala-munuka. n. Bathing over head. శిరస్స్నానము. Reaching up to the head as water శిరఃప్రమాణము, తలబంటి, తల లోతుగలిగి యుండుట. తలమునుకలు tala-munukalu. n. Peril, hazard. Tikk. UR. vi. 57. M. vi. iii. 199. తలముణకలగు tala-muṇa-kalagu. v. n. To be in an agitation of joy or sorrow. తలయెత్తు tala-y-cttu. v. n. To prosper, వర్ధిల్లు. To sprout up, మొలచు, తలవంచుకొను tala-vanṭsu-konu. v. t. To hang down the head, to be grieved or ashamed. తలవంపు tala-rampu. n. Humiliation, hanging down the head. T. iii. 66. అవమానము.

(p. 736) pāta or పాత్ర pāta. [Tel.] adj. Old, decayed, worn out. బహుదినములనాటిది. పనుపడిన. పాతకరణము the old clerk, i.e., the former one (not one who is aged.) పాతగుర్రము a horse that has been with the owner for a considerable time. అది పాతసంగతి that is an old story. n. A cloth, clothes, usually conjoined with the word, బట్ట: thus, బట్టపాత clothing and raiment. An old cloth, జీర్ణవస్త్రము. పాతగిలు, పాతగిల్లు, ప్రాతగిలు or ప్రాతగిల్లు pātagilu. v. n. To grow old. పాతృదియగు. పాతకాపు pāta-kāpu. n. An old resident. పాతరికము pātarikamu. n. Oldness. Experience.

(p. 764) pu ccu puṭsṭsu. [Tel.] v. a. To take. తీయు. To send, to remove. పంపు, పోవజేయు v. n. To decay, mortify, rot. పుచ్చిపోవు puchchi-pōvu. v. n. To be rotten, decayed పుచ్చు puṭsṭsu. adj. Rotten, decayed. 'గురువునకు పుచ్చుకూరైన నియ్యరరయవేశ్యకిత్తురర్థమెల్ల.' Vēma 69. పుచ్చు puṭsṭsu. n. The Sediment of oil. ఆముదపుమడ్డి. Filth. 'పప్పులోనుప్పు మిక్కిలి పారజల్లి, నేతిలో నాముదపుపుచ్చు నిండనించి,' Jagannadha. i. 67. పుచ్చు is used idiomatically with some nouns to give them an active force. ఆ బిడ్డను నిద్రపుచ్చినది she put the child to sleep. నూరు రూపాయలతో ఆ యిల్లు కట్టడమును సరిపుచ్చినాడు he finished the building of the house with a hundred rupees. మోసపుచ్చు to deceive, cheat. చిన్నపుచ్చు to disgrace. ప్రొద్దుపుచ్చు to pass or kill time, కాలక్షేపము చేయు. ఇంతప్రొద్దు పుచ్చినందుకు యేతువేమి what is the reason of your making so much delay? 'చాకివాడుకోక చీకాకుపడజేసి, మయలబుచ్చి మంచిమడుపుచేయు, బుద్ధిచెప్పువాడు గుద్దిననేమయా.' Vēma. 230. 'పరులమోసపుచ్చి ధరరూకలార్జించి, కడుపునించుకొనుటకానిపద్దు.' Vēma. 258.

(p. 769) puppi puppi. [Tel. from పుచ్చు to rot.] n. Decay, rottenness, పుచ్చడము. పుప్పిపురుగు an insect found in rotten timber, నుసి పురుగు. adj. Decayed, rotten. పుప్పిపల్లు a decayed tooth.

(p. 771) purugu or పురువు purugu. [Tel.] n. A worm, any insect or reptile that has no wings. క్రిమి, కీటకము. గుల్లపురుగు a shell fish. వారి పురుగు లేకుండా చేసినాడు he exterminated them. వాడు చెడు పురుగు he is a vile wretch. పురుగుపట్టిన infested with insects, decayed.