(p. 98) avyāpakamu a-vyāpakamu. [Skt.] adj. (In Logic.) Not spreading over the whole, not covering the whole. అవ్యాపకత్వము n. Non-comprehensiveness or generalisation. అవ్యాప్తము that which is not pervaded with. అవ్యాప్తి inadequate extent (of a definition) అవ్యాప్యము not covering the whole ground, not extending over the whole matter. అవ్యాప్యవృత్తి a category of limited application, a partial inference.

(p. 225) kaṇṭhamu kaṇṭhamu. [Skt.] n. The throat. కుత్తుక. Sound కుత్తుకధ్వని. Nearness, proximity, సమీపము. గ్రామకంఠము the village common. కంఠదూలము kaṇṭha-dūlamu. n. The beam forming the ridge of a pent roof. కంఠపాతము kaṇṭha-pāthamu. n. A lesson learned by rote. వానికి కంఠపాతమయిన పద్యములు verses which he had by heart. కంఠమాల kaṇṭha-māla. n. A swelling of the glands of the throat. కంఠసరి. kaṇṭha-sari. n. A sort of necklace. కంఠసూత్రము kaṇṭha-sūtramu. n. The marriage thread worn by Hindu wives round the throat. మంగళసూత్రము. దానికి కంఠసూత్రము కట్టినాడు he wedded her. కంఠస్నానము kaṇṭha-snānamu. n. Bathing all but the bead, i.e. neckdeep. కంఠి kaṇṭhi. A necklace. కంటె. కంఠీరనము kaṇṭhi-ravamu. n. A lion. కంఠోక్తిగా kaṇṭhōkti-gā. adv. Specifically, definitively.

(p. 659) nirvacanamu nir-vachanamu. n. A definition. అర్థవివరణము చేసిచెప్పుట. నిర్వచించు nirva-chiṇṭsu. v. a. To define (a term, &c.) నిర్వచనముచేసి చెప్పు.

(p. 719) pariṣkariñcu parish-karinṭsu. [Skt.] v. a. To trim, deck, settle, arrange, adjust. To get through, finish: to make clear or evident; to decree, decide. చక్కబెట్టు. పరిష్కారము or పరిష్కరింపు parish-kāramu. n. A decision, finishing, settlement, adjustment, arrangement. చక్కబెట్టుట. Decoration, decking. తొడువు. ఆభరణము. పరిష్కృతము parish-kṛitamu. adj. Accomplished, settled, finished, arranged. చక్కబెట్టబడిన. Decorated. అలంకరింపబడిన. పరిష్కారముగా parish-kāramu-gā. adv. Clearly, distinctly, decidedly, flatly, definitively, positively, fully, utterly, wholly, completely, entirely, fitly, duly. పరిష్కారుడు parish-kāruḍu. n. One who is perfect. పూర్ణుడు. 'చాపనైపుణ పరిష్కారుండు.' R. v. 148.

(p. 1376) svarūpamu sva-rūpamu. [Skt.] n. The real nature of a thing, an image, one's own proper shape or body, the natural figure or form, the natural state, condition or purpoose. Truth, a definition. స్వభావము. యథార్థ్యము, వివరము, నిజమైన ఆకారము. స్వరూపనాశనము annihilation. పదిస్వరూపములు ten head of cattle. కుమ్మరస్వరూపములు article of pottery. ధర్మస్వరూపులైన తమరు you who are the image of justice, you who are equity itself.