(p. 342) khacaramu khacharamu. [Skt. ఖ = sky, and చర moving.] n. The air, a cloud, a bird, &c. ఖచరుడు khacharuḍu. n. A demigod. దేవుడు. The sun. సూర్యుడు.

(p. 345) khēcaramu khēcharamu. [Skt. ఖ = sky.] adj. Aerial, sky-going (a bird, an arrow, &c.) ఖేచరుడు khē-charuḍu. n. A demigod. ఆకాశమున సంచరించువాడు.

(p. 354) gaṇamu gaṇamu. [Skt.] n. A flock, multitude, or assemblage, a tribe, class or troop. వర్గము, సమూహము. A prosodial foot, such as భగణము a dactyl. గణములుకట్టు to scan. గణములు పోయినవి or తప్పినవి the metre is imperfect. A troop of inferior deities, considered as Siva's attendants, and under the special superintendence of Gaṇēsa: whence his name గణేశుడు, గణపతి or గణాధిపుడు. A body of troops consisting of 27 war-chariots, 27 elephants, 81 horses and 135 infantry men. గణార్చన gaṇārchana. n. Worship of the demigods attending on Siva.

(p. 382) guhyamu guhyamu. [Skt.] n. Mystery, secrecy: the private parts: adj. Secret, mysterious. గుహ్యకుడు guhya-kuḍu. n. A kind of demigod, attending on Kubēra. గుహ్యకేశ్వరుడు guhyak-ēṣvaruḍu. n. A name of Kubēra.

(p. 591) dikku dikku. [Skt.] n. A quarter, part, side, direction. దిశ. An airt or point of the compass. The ten directions named in Hindu books are the four points. N. E. S. W. and the intermediate four: N.-E. (ఈశాన్యమూల) S.-E. (ఆగ్నేయమూల) S.-W. (నైరృతిమూల,) N.-W. (వాయవ్యమూల) to which are added the Zenith and Nadir. దిక్కులుమ్రోయగా while the heavens resounded. Quarter, shelter, asylum, refuge, protection, patronage, శరణము. దిక్కులేని, దిక్కుమాలిన or దిక్కేదిన helpless, resourceless, devoid of any protector; also vile, abominable. దిక్కుగలచోటు a refuge. దిగ్విమల స్వరూపుడై the loveliest in the world. దిక్పతి or దిక్పాలుడు dik-pati. n. A demigod who rules one airt or point of the compass; the regent or genius that governs that quarter. ఈశానాదిదిక్పాలురు the genii of the north-east and other directions దిక్కమొగములు or దిక్కామొగములు dikka-mogamulu. [from దిక్కు+ముఖము.] n. Faces turned in every direction. People that flee in all directions through fear, భయముచేత దిక్కున కొక్కరుగా పోయినవారు. దిక్కా మొగముగా timidly, భీతిచే బెదరియుండినట్లుగా. దిక్కరి dik-kari. (దిక్+కరి.) n. One of the mythica, elephants that support the corners of the world. దిగంతము dig-antamu. (దిక్+అంతము.) n. An end of the earth. దిగంతఖ్యాతి world wide fame. దిగంబరుడు dig-ambaruḍu. (దిక్+అంబరుడు.) adj. Lit. 'Sky vested,' having the air as a robe. Naked, stark-naked, undraped. దిసమొలవాడు. n. An epithet of Siva. దిగంబరురాలు she who is naked. దిగ్గజము dig-gajamu. n. One of the eight elephants (గజ) the guard the cardinal points (దిక్కులు) of the world. A poetical phrase answering to the poles of heaven. దిగ్గజములుమ్రోయ making the welkin ring. కవిదిగ్గజము a leading or classical author. దిగ్బంధము dig-bandhamu. n. A magic rite, restraining by spells the influence of certain stars. cf. Job. XXXVIII. 31. దిగ్భ్రమము dig-bhramamu. n. Giddiness, stupor, amazement. దిక్కులతబ్బిబ్బు, భ్రమము. దిగ్బ్రమితాత్ముడై bewildered, horrified, amazed. దిగ్గిజయము dig-vijayamu. n. Dominion, empire. Universal conquest. A royal progress or tour. దిగ్మండలము or దిగ్మండలి dig-mandalamu. n. The horizon.

(p. 596) divyamu divyamu. [Skt.] adj. Divine, heavenly, supernatural, celestial. Fairy, appertaining to fairies or demigods. Grand, superb, glorious, noble, fine, admirable, bright. ఒప్పునది. n. What is divine or done by God, a divine or providential act or event. A calamity sent by Providence, ఉత్పాతము. దివ్యభావము the spiritual sense. దివ్యప్రమాణము a solemn oath. దివ్యదృష్టి divya-dṛishṭi. n. Second sight, supernatural intelligence, దివ్యపాదుకలు seven league boots worn by hermits on active service. యోగవాగాలు. దివ్యచక్షువు divya-chakshuvu. n. One gifted with spiritual insight. జ్ఞానదృష్టిగల వాడు. A man with a good eyesight, మంచి కన్నులు గలవాడు. A blind man, i.e., one who used the mental instead of the physical vision, గుడ్డివాడు. దివ్యభామ divya-bhāma. n. A fairy, an angel. దివ్యార్చన or దేవాతార్చన divy-archana. n. Divine worship. దివ్యుడు divyuḍu. n. A god, a demigod.

(p. 605) dūrvāsuḍu dūrvāsuḍu. [Skt.] n. The name of a Rishi or demigod proverbial for a fierce disposition. దూర్వాసప్రకృతి a violent temper.

(p. 606) dṛkku dṛikku. [Skt.] n. The eye. కన్ను. Slight , seeing, చూపు. దృక్చరణ dṛikcharaṇa. n. Lit. One who is 'eyefooted.' అక్షపాదుడు, an epithet of some demigods or saints as Gautama, Atri and Bhrigu. The Persian poet Jami applies it also to Yusuf. It means that they were gifted with second sight. దృగాయుధుడు dṛig-āyudhuḍu. n. Lit: One who is armed with the eye, a title of Siva, who has a blasting glance.

(p. 658) nirṛti niṛṛti. [Skt.] n. The demigod supposed to rule the south west quarter of heaven.

(p. 691) pakki pakki. [from Skt. పక్షి.] A bird. పక్కిడాల్వేలుపు pakki-dāl-rēlupu. n. One whose ensign is the eagle, i.e., Vishṇu. గరుడధ్వజుడు. పక్కియొడలివాడు pakki-y-oḍali-vāḍu. n. A demigod called a కిన్నరుడు. పక్కిరాయడు pakki-rāyaḍu. n. The king of birds, i.e., an Eagle, గరుత్మంతుడు.

(p. 896) bṛndārakuḍu bṛnḍārakuḍu. [Skt.] n. A beautiful or excellent being. సుందరుడు, శ్రేష్ఠుడు. A god, a demigod, a deity, an immortal. వేలుపు, దేవుడు. బృందారకాద్రి bṛindārak-ādri. n. A name of Meru, the hill on which the gods abide.

(p. 958) maruttu maruttu. [Skt.] n. Wind, air, వాయువు. A sort of demigod. వేలుపు. మరుత్వంతుడు or మరుత్పాలుడు marut-vantuḍu. n. An epithet of Indra as lord of the demigods. మరుత్సఖుడు marut-sakhuḍu. n. An epithet of Fire and of Indra. అగ్నిహోత్రుడు, ఇంద్రుడు.

(p. 1052) yakṣuḍu yakshuḍu. [Skt.] n. A demigod. దేవయోనివిశేషము, కుబేరాదియక్షజాతుడు. Kubēra, కుబేరుడు. యక్షకర్దమము yaksha-kardamamu. n. A perfume made of powdered sandalwood mixed with camphor, agallochum, musk, and saffron in various proportions. పరిమళద్రవ్యములు కలిపినచందనము. యక్షగానము yaksha-gānamu. n. A melody, a chant. Poetry written rather to suit an air than according to the strict rules of prosody. There are several poems written in this style as the సీతాకల్యాణము, ఉషాపరిణయము, గడుడాచలము, &c. యక్షాక్షి yaksh-ākshi. n. A thorny plant. Guilandina bonducella. శూకజంబుకాయాం, గచ్చ. యక్షిణి yakshini.n. An art by which events that have happened elsewhere are revealed, గతించిన వృత్తాంతమును తెలిపే ఒకవిద్య. A female fiend attached to the service of Durga, and frequently maintaining (like a sylph or fairy) intercourse with mortals. యక్షిణిపంపు bewitching, sorcery. మాంత్రికుడు పంపిన పనులు చేసే దయ్యము.

(p. 1175) vidya vidya. [Skt. from విద్ to know.] n. Knowledge, science, learning, education; an art, చదువు, జ్ఞానము. Conjuring, juggling. మహావిద్య the great art, i.e., magic. విద్యాధరుడు vidyā-dharuḍu. n. A demigod of a particular class, a fairy, or genius, జీమూతవాహనాదిజాతి. విద్యార్థి vidy-ārthi. n. A pupil, student, చదువు కోరువాడు, చదువుకొనువాడు. విద్యావంతుడు vidyā-vantuḍu. n. A man of learning.

(p. 1322) sādhiñcu sādhinṭsu. [Skt.] v. a. To achieve, accomplish, effect, master, overcome, conquer. నెరవేర్చు, సమకూర్చు. v. n. To persist in saying, insist upon, affirm. కార్యము సాధించు to obtain a thing by perseverance. 'ముక్తి సాధింపగలరు.' Vema. 866. ఆ సొమ్మును చెల్లించినాడని సాధిస్తున్నారు they affirm that he paid the money. ఆ యడవిని సాధించిరి they subdued the jungle. సలము (or పగ) సాధించినాడు he wreaked his malice. See సాధకము and సాధనము. వాడు లేదని సాధించినాడు he persistently denied the fact. ఆ అమ్మకము జరగలేదని సాధిస్తాడు he makes it out that the sale never took place. సాధు or సాధువు sādhu. adj. Tame, docile, tractable, gentle, good, not vicious. Pleasing, right, correct, fit, proper. Excellent, eminent. దుష్టుడుకాని, సాత్వికమైన, మనోహరమైన, ఉత్తమమైన, సుబద్ధమైన, మంచి, చక్కని, సాధువైనఆవు a quiet cow. సాధువు sāḍhuvu. n. A good, meek, harmless or gentle person, a good natured or virtuous man, a saint. సాత్వికుడు. మంచివాడు, తిన్ననివాడు. 'సాధులగు పేదవారికి నెగ్గుల్.' M. I. i. 130. సాధ్యము sādhyamu. adj. Possible, attainable, practicable, tractable. సాధింపదగిన. n. The twenty second astronomical Yoga. గ్రహ యోగములలో నొకటి సాధ్యానుస్వారము sādhy-ānusvāramu. n. The changeable sunna (n) which may be inserted according to circumstances, as in అల్లుడు, అల్లుండు, అతడు, అతండు. సాధ్యుడు sādhyuḍu. n. One who is easy, docile, gentle or reasonable. సాధింపదగినవాడు, సులభుడు, మెత్తనివాడు. వీడు సాధ్యుడు వారు అసాధ్యులు he may be mastered but they cannot be mastered. An inferior deity, or demigod. సాధ్వసము sādhvasamu. n. Fear, terror. భయము. సాధ్వి sādhvi. n. A good woman, a chaste wife. పతివ్రత. సాధ్వితుడు sādhvituḍu. n. A saint, a chaste or holyman. ముని.