(p. 5) aṅgamu angamu. [Skt.] n. The body, a limb, member, part, division or branch. అంగవంచకము = ఉపాయము, సహాయము, దేశకాలవిభజనము, ఆపదకు ప్రతిక్రియ, కార్యసిద్ధి. అద్భుతాంగులు beings having wondrous forms. అష్టాంగములు = the eight forms or stages of meditation, i. e, యమము, నియమము, ప్రాణాయామము, ప్రత్యాహారము, ధ్యానము, ధారణ, మననము, సమాధి. చతురంగములు the four divisions of an army, i. e., రథములు, ఏనుగులు, గుర్రములు, బంటులు. పంచాంగము the Indian calendar giving particulars of each day, as తిథి, వారము, నక్షత్రము, యోగము, కరణము. రాజ్యాంగములు the various departments of Government. షడంగములు or వేదాంగములు the six sciences dependent on the Vedas. i. e., శిక్ష, కల్పము, వ్యాకరణము, నిరుక్తము, జ్యోతిషము, ఛందస్సు. సప్తాంగములు = the seven constituents of a Government. స్వామి, అమాత్యుడు, సుహృత్తు, కోశము, రాష్ట్రము, దుర్గము, బలము. సాష్టాంగ ప్రణామము prostrate homage, touching the ground with eight members of the body, i. e., eyes or chest and forehead, hands, knees and feet.

(p. 46) adhikaraṇamu adhi-karaṇamu. [Skt.] n. Support. ఆధారము. In metaphysics, a substratum, a cateogry; in grammar, government, the dependence of words in a sentence, which agree together. అధికరించు adhikarinṭsu. [Skt.] v. a. and v. n. To excel, surmount, increase. పొడుగగు, ఎచ్చు. అతిశయించు. ఆ పాప మధికరించుచున్నది that vice is on the increase. అధికరించు v. a. (colloq.) To study, acquire a science. చదువు.

(p. 47) adhīnamu adhīnamu. [Skt.] adj. Dependent on, subject to, subservient. పరాధీనమైన, నిదేయమైన. అధీనత adhīnata. [Skt.] Subjection, dependence. అధీనము n. Possession, power, charge, control, authority. స్వాధీనము, అధికారము. అది నా అధీనములో లేదు it is not in my possession. నా అధీనములోనుండేవారు those who are under my control. దాన్ని నీ అధీనము చేసినాను I have committed it to you.

(p. 51) anāśrayamu an-āṣrayamu. [Skt.] Defence-lessness. అనాశ్రితుడు having none to depend upon oneself.

(p. 55) anujīvi anu-jīvi. [Skt.] n. A dependant, or hanger on. సేవకుడు.

(p. 95) avalambiñcu avalambinṭsu. [Skt.] v. a. To take hold of any thing; depend on any person or thing. చేపట్టు, ఆశ్రయించు, ఆ మతమును అవలంబించినవారు Converts, those who embraced that creed. ధైర్యము నవలంబంచి picking up courage. ఆయనమాట నవలంబించినారు they embraced his opinion, or sided with him. అవలంబము or అవలంబనము avalambamu n. Taking hold of anything, hanging on or from. Adoption, or profession of certain views. గతి, ఆశ్రయము, మతావలంబనము the adoption of a religion. అవలంబితము adj. That which is adopted, as one's own.

(p. 95) avaśa a-vaṣa. [Skt.] n. She who is out of her senses. స్మారకము లేనిది. 'అవశచందాన బైవాలునవ్వధూటి.' Swa. vi. 41. అవశము a-vaṣamu. [Skt.] adj. Unsubjected, unrestrained, independent. అస్వాధీనమైన. 'మేనవశంబగుట యుత్యజించెనసల.' P. i. 137. అవశముగా not in one's power.

(p. 104) asvatantramu a-svatantramu. [Skt.] adj. Not free, dependent. పరాధీనమైన. అస్వతంత్రుడు asvatantruḍu. n. A dependant, one who is not a free agent, not his own master. పరాధీనుడు.

(p. 114) ādhāramu ādhāramu. [Skt.] n. Support, prop, stay. ఆ చేనికి ఈ బావే ఆధారము this well is the sole support of that field; that land depends wholly on this well. జలాధారము లేని భూమి land that has no water convenience.

(p. 123) ālambamu ālambamu. [Skt.] n. An asylum prop, receptacle, support. Adj. Hanging from, depending on. ఆవలంబము. ఆలంబితము ālambitamu. [Skt.] adj. Pendent, suspended.

(p. 128) āśrayamu āṣrayamu. [Skt.] n. Support, asylum. refuge, retreat, place of safety, protection, patronage, countenance. అండ, బలవంతు నాశ్రయించుట ఇల్లు. ఆశ్రయాసుడు āṣray-āṣuḍu. n. The god of fire, because he eats or destroys one's abode. ఆశ్రయించు āṣray-inṭsu. n. To take refuge, to depend upon or have recourse to, to court, to follow. అనుసరించు, అండగొను. ఈ ప్రతిభేదమును ఆశ్రయించినాడు he adopted this reading. ఆశ్రితము āṣritamu. adj. Dependent on. ఆశ్రితుడు āṣrituḍu. n. One who is looked up to for help. ఆశ్రయింపబడినవాడు.

(p. 134) iccha ichcha. [Skt.] n. Love, wish. స్వేచ్ఛ svēchcha. [Skt. స్వ+ఇచ్ఛ] n. One's own inclination, independence. స్వతంత్రత.

(p. 158) uddāmuḍu uddāmuḍu. [Skt.] n. An irresistible man. నిరంకుశమైన శక్తిగలవాడు. An independent man. స్వతంత్రుడు.

(p. 161) upajīvi upa-jīvi. [Skt.] n. A dependent. ఒకరిననుసరించి జీవించువాడు, ఆశ్రితుడు. తత్పాదపద్మోపజీవి his humble servant.

(p. 240) kanipeṭṭu kani-peṭṭu. [Tel.] v. n. To wait, expect. ఎదురుచూచు. To watch, guard, tend. To find out, discover. మిమ్మును కనిపెట్టుకొని ఉండేవారు your dependants.