(p. 613) dōpiḍi, dōpu or దోపుడు dōpiḍi. [Tel. from దోచు.] n. Plunder, devastation, pillage. దోపిచ్చువారు those who submit to be robbed. A. vi. 101. దోపుడుపడు or దోపుడుపోవు dōpuḍu-paḍu. v. n. To be robbed. దోపరి, దోపిడికాడు, దోపుకాడు or దోపుడువాడు a thief, దొంగ. దోపుడు సొమ్ము loot.