(p. 117) ābhāsamu , ఆభాసు ābhāsamu. [Skt.] n. Fallacy, corruption. ఆభాసముచేయు to injure, to spoil. ఆభాసాంధ్రము a coarse low dialect of Telugu.

(p. 198) ēnādi or యానాది ē-nādi. [Tel.] adj. Savage, belonging to a certain tribe. ఏనాదివారు the people of a certain hill tribe; the Yānādis. ఏనాదిమాటలు the hill dialect.

(p. 428) cenupari chenupari. [Tel.] adj. Rustic, as speech గ్రామ్యము. చెనుపరిమాటలు rustic accents or dialect.

(p. 462) jāti jāti. [Skt.] n. A kind, rank, sort, class, tribe or caste. కులము. Birth పుట్టుక. The nutmeg tree జాజిచెట్టు --adj. Fine, first rate. జాతికస్తూరి fine musk. జాతిస్ఫటికము a fine crystal. జాతివజ్రము a fine diamond. జాతివాడు a European. జాతిది an English woman. జాతిపత్రి jati-patri. n. Mace, the membraneous covering of the nut-meg. ౛ాపత్రి జాతివృత్తములు jāti-uṛittamulu. n. Uniform metres. See ఉపజాతి. జాతీయము jātīyamu. adj. Appertaining to a tribe or caste. Natural. n. A dialect. An idiom. Local pronounciation. The constitutional effect. జాత్యము. jātyamu. adj. Born in a good caste or family మంచికులమందుపుట్టిన. Fine చక్కని Excellent మేలైన.

(p. 462) jāti jāti. [Skt.] n. A kind, rank, sort, class, tribe or caste. కులము. Birth పుట్టుక. The nutmeg tree జాజిచెట్టు --adj. Fine, first rate. జాతికస్తూరి fine musk. జాతిస్ఫటికము a fine crystal. జాతివజ్రము a fine diamond. జాతివాడు a European. జాతిది an English woman. జాతిపత్రి jati-patri. n. Mace, the membraneous covering of the nut-meg. ౛ాపత్రి జాతివృత్తములు jāti-uṛittamulu. n. Uniform metres. See ఉపజాతి. జాతీయము jātīyamu. adj. Appertaining to a tribe or caste. Natural. n. A dialect. An idiom. Local pronounciation. The constitutional effect. జాత్యము. jātyamu. adj. Born in a good caste or family మంచికులమందుపుట్టిన. Fine చక్కని Excellent మేలైన.

(p. 491) ḍ ḍa. The letter D, sounded as a palatal. D sometimes changes into ణ Na, thus: అడగు, అణగు; పడతి, పణతి. In a few words the hard and soft D are used as pleasure: as దాగు or డాగు. Vide Appa C. bk. ii. rule 168. In the colloquial dialect ండ may become ంణ, thus: దండము and అడంగులు are written దంణము or దణ్నము and ఆణంగులు.

(p. 608) dēśamu dēṣamu. [Tel.] n. A country, land, territory; a district or subdivision of a country. రాజ్యము. A part, site, place, situation, seat, region. ప్రదేశము. దేశకాకి dēṣa-kāki. n. A homeless wanderer, a vagrant. దేశపాండియ, దేశపాండ్య or దేశముఖి dēṣa-pānḍiya. n. A recorder. The higher revenue officer, a superintendent. దేశభాష. n. A vernacular language, as distinguished from Sanskrit; a dialect. దేశభాషాగ్రంథము a book in a vernacular or modern language as distinguished from Sanskrit. దేశవాడి or దేశవాళి dēṣavāḍi. adj. Of or belonging to a country; produced in a country; native. దేశస్థుడు dēṣasthuḍu. n. An inhabitant of a country. దేశహాశ్శీలు dēṣa-hāṣṣīlu. n. Inland duty. దేశాంతరము dēṣ-āntaramu. n. A foreign country, a strange land. దేశాంతరమందు in another land, elsewhere. దేశాంతరమునకుపోవు to emigrate: to travel in foreign parts. దేశాంతరుడు dēṣāntaruḍu. n. An emigrant, a foreigner. దేశాంతరుడై పోయెను he emigrated from his country. దేశాచారము dēṣ-āchāramu. n.The custom of a country. దశాచారప్రకారము వ్రాపికొన్నపక్రము a bond written 'in the manner of the country:' దేశాటనము dēṣāṭanamu. n. Travelling. దేశాధిపతి dēṣ-ādhipati. n. A king: as 'lord of the land.' దేశాయి dēṣāyi. n. Desāyi, a title borne by a headman among the Balijas. A chief man among the Lingayat merchants, పెద్దసెట్టి. దేశికుడు dēṣikuḍu. n. A tutor, master, instructor, or teacher. గురువు, దెశీయము dēṣīyamu. n. A dialect, a local expression. An obsolete idiom. a provincialism. adj. Idiomatic, provincial. దేశ్యము dēṣyamu. adj. Belonging to the country. Native. n. The language of a country, a vernacular; a vernacular term. Desya words are opposed to foreign words.

(p. 880) bāsa bāsa. [from Skt. భాష.] n. A language, భాష. A slang dialect. A word or phrase. An oath; a command or adjuration, ప్రమాణము. A vow, ప్రతిజ్ఞ, వ్రతము. A sign or mark, సంకేతము. భూమికొట్టి బాసచేయు to swear by laying your hand on the earth. 'పాలతోతలయంటిబాసచేసినను' even though they wash their heads in milk and then swear. బాసపత్రిక bāsa-patrika. n. A written promise, a solemn declaration, in writing. బాసపలుకు or బాసచేయు bāsa-paluku. n. To take on oath, to swear. బాసాడు bās-āḍu. v. n. To talk, to converse. మాటాడు.

(p. 907) bottu bottu. [Tel.] n. Husk or chaff. (Ganjam dialect.) బొత్తుబొత్తుమని bottu-m-ani. (anuk) adj. Dead, dull, not sharply.

(p. 922) bhāṣa bhāsha. [Skt.] n. A language, speech, dialect. A word, phrase, expression. మాట. A solemn undertaking, vow, engagement: what one gives his word for, an oath, ప్రతిజ్ఞ, ప్రమాణము. దేశభాష the vernacular of a country. భాషణము bhāshanamu. v. n. Speaking, speech. మాటాడుట. భాషాంతరము bhāsh-āntaramu. n. Another language: a translation. భాషాగ్రంథము bhāshā-granthamu. n. A poem in a modern or vernacular language, not in Sanskrit. భాషామంత్రము bhāshāmantramu. n. A spell or charm, written in any vernacular language, not in Sanskrit. భాషించు bhāshinṭsu. v. n. To speak, use language, converse, talk, సూటటాడు. భాషితము bhāshitamu. n. Speech, language. మాట. adj. Spoken, మాటాడిన. భాష్యము bhāshyamu. n. A commentary, a paraphrase or exposition either of scripture or a work on science, సూత్రవ్యాఖ్యానగ్రంథము. భాష్యకారులు or భాష్యకార్లు bhāshya-kārulu. n. A commentator or expounder of technical texts; commonly appliéd as an epithet to two authors names పతంజలి. and ఎంబెరుమానారు. This last is one of the chief legislators of the Vaishnavite Brahmins. His disciples subsequently separated into the two Sects called Tengala and Vedagala. భాష్యకార్లు is also vulgarly used for బాసికములు fillets worn at weddings.

(p. 968) māgadhi māgadhi. [Skt. from మగధ.] n. A sort of wild jasmine, అడవిమొల్ల. The Magadha dialect. మాగధుడు or మగథుడు māgadhuḍu. n. A hard or ministrel whose duty it is to recite the praises of sovereigns. స్తుపాఠకుడు, బట్రాజు.

(p. 1105) lu lu. [Tel.] n. The sing of the plural in Telugu. It is probably a corruption of the Sanskrit word గురు. In the Ujjayani or Middle Indian dialect, as seen, according to Cunningham, in the Girnar, Rupenath and other inscriptions of Asoka, the word గురు (guru) first occurs in the form of గులు (gulu). Cf. గళ్ used in Tamil and గళు in Kanarese. కులలు as a plural ending occurs in a few words in Telugu, as కొలకులు. Vide Seshagiri Sastri's Notes on Telugu Grammar. Originally there was no sign of the plural in the Dravidian tongues. See Caldwell. The use of లు as a plural sign was finally extended to other than Masculine nouns, as తమ్ములు, స్త్రీలు, చెట్లు, &c.

(p. 1269) saṅkaramu sankaramu [Skt.] n. Mixing, blending. Dust, sweepings. మిశ్రమము, ఊడ్చిన కసవుకుప్ప, పెంట. వర్ణసంకరము a mixture of castes. adj. Confusedly mix ing or mingling. Mixed, adulterated, of mixed race or caste, of impure origin from intermixture of castes. మిశ్రితమైన, కలియగలుపుగానుండే. సంకరజాతి or సంకరకులము a mixed caste. సంకర జాతివాడు a half caste, a person of mixed parentage. సంకరజాడ్యము a complication of diseases. సంకరభాష a mixed language or impure dialect.