(p. 5) aṅgaruhamu angaruhamu. [Skt.] n. Hair; down, wool, fleece.

(p. 39) aṇagu aṇagu. [Tel.] v. n. To be suppressed, humbled, abated, quelled or calmed. To be ruined; to be concealed. మట్టుపడు, శాంతించు, నశించు, దాగు అణగగొట్టు aṇga-goṭṭu. [Tel.] v. a. To beat down, suppress, crush. Subdue, keep under, control. కుంగగొట్టు, క్షీణింపచేయు. అణచు or అణుచు aṇaṭsu. [Tel.] v. a. To depress, humble, abate, quench. To ruin, destroy. క్రిందికి అదుము, శాంతిపొందించు, నశింపచేయు.

(p. 41) attamillu attamillu. [Skt. from అస్తమించు.] v. n. To sit down, lie down; to lean against. ఒరుడు, కూర్చుండు, పరుండు. 'పసుపు టాకుల గుత్తుల సత్తమిల్లు సెత్తావుల మొత్తంబులు తాలవృంతంబులై.' S. iii. 436. 'విదురుండు మణిపీఠంబునం గృష్ణుని వెన్ను దెసతీదీయోన్న తపీఠంబున నత్తమిల్లియుండె.' M. V. iii. 253.

(p. 45) adḥkariñcu adhah-karinṭsu. [Skt.] v. a. To treat with disrespect. తక్కువపరుచు; క్రిందుపరుచు. అధఃకారము n. The act of looking down on one. హీనపరచడము. అధఃకారి adhakāri. [Skt.] n. He who defies or outrivals. తక్కువపరిచేవాడు.

(p. 43) adumu adumu. [Tel.] v. a. To press, squeeze. అణచు. దానిని అదిమి పట్టుకో press it and hold it firmly. అదమడము n. Compression. అదమాడు n. Squeezing, pressing down. ఒత్తడము.

(p. 47) adhōdṛṣṭi [Skt.] a downward look; a down cast look.

(p. 47) adhōmukhamu adhō-mukhamu. [Skt.] n. The face turned downwards: a downcast countenance. కిందికి వంచుకొని యుండే మొగము. అధోముఖముగా adv. With the face turned downwards, with a downcast countenance; headlong. తలవంచుకొని, తలక్రిందుగా. దివిటీని అధో ముఖముగా పట్టినాడు he held the torch with the flame downwards. అధోముఖుడు [Skt.] n. He who is downcast. ashamed or crest fallen. అతడు అధోముఖుడై ఉండెను he hung his head.

(p. 90) almāra or అలమారు almāra. [H.] n. A wardrobe, almirah. అల్మారుకోనేరు a well with steps down into it.

(p. 93) avatariñcu ava-tarinṭsu. [Skt.] v. n. To come down, to get down into. దిగు. To be born. పుట్టు. To appear, to put on a form, to become incarnate. అవతారమెత్తు. విష్ణువు మత్స్యముగా అవతరించెను Vishnu appeared as a fish. కృష్ణుడుగా అవతరించెను he was born as Krishna, or he appeared as Krishna or he put on the form of Krishna. అవతారము ava-tāramu. [Skt.] n. Incarnation, metamorphosis. The descent of a deity from heaven in a particular shape, the appearance of any deity upon earth, origin. దేవుడు రూపాంతరమును ఎత్తడము. విష్ణువు ఎత్తిన దశావతారములు the ten incarnations of Vishnu. రామావతారమెత్తినప్పుడు when he appeared on earth as Rama. వాడు గర్వావతారము he is pride incarnate, అది క్షామావతారము she is the genius of famine. (Shakesp. 2. Hen. IV. act. 3.) 'famine in the abstract, famine embodied, or personified.' అవతారపురుషుడు avatāra-purushuḍu. n. A god man, a divinē being in human form. మహాత్ముడు.

(p. 110) ācaṇḍālamu ā-chaṇḍālamu. [Skt.] adj. High and low, including every rank 'down to the pariahs.'

(p. 115) ānamitamu ānamitamu. [Skt.] adj. Bowed, weighed down, bent. వంచబడిన.

(p. 127) āvāhanamu āvāhanamu. [Skt.] n. Calling, attraction (as opposed to విసర్జము repulsion.) The invocation (of the deity or evil spirits by mystical words, the bringing down the spirit of a god into an image.)

(p. 143) īḍigilu or ఈడిగిలబడు īḍigilu. [Tel.] v. n. To halt, be weary, to hang back, linger, be reluctant to move. To sit down immovably through fear, etc., refusing to stir.

(p. 150) uccāvacamu uchchā-vachamu. [Skt.] adj. Diverse: not of one sort, in all sorts of ways. బహుప్రకారములుగలది, అన్ని విధాలను. ఉచ్చావచముగా uchchā-vachamu-gā. adv. Up and down, high and low. నన్ను ఉచ్చావచముగా తిట్టినాడు he called me all sorts of names.

(p. 150) ucchrayamu or ఉచ్ఛ్రాయము uchchrayamu. [Skt.] n. Height, the highest point: exaltation. అత్యుచ్ఛ్రాయఃపతనహేతుః Great exaltation leads to downfall.