(p. 603) duṣṭamu dushṭamu. [Skt.] adj. Vile, evil, bad, cruel, weak, base. చెడ్డది. దుష్టమృగము dushṭa-mṛigamu. n. A beast of prey. దుష్టుడు dushṭuḍu. n. A bad man. దుష్టుపాకు or దుష్టపుచెట్టు dushṭup-āku. n. The plant called Odina wodier. అజశృంగీ. Rox. ii. 293. ii. Ainsl. ii. 486.