(p. 12) antaryāmi antaryāmi. [Skt.] n. (Lit. The indweller.) The soul. The Supreme Spirit. లోపల వసించేవాడు, జీవాత్మ, పరమాత్మ. అంతర్యామిత్వము antaryāmitvamu. [Skt.] n. Indwelling. Abiding (vide శంకరవిజయము.)

(p. 24) agāramu agāramu [Skt.] n. A house, a dwelling. ఇల్లు.

(p. 32) aṭṭamu aṭṭamu. [Skt.] n. A gazebo, or top room: a fortified place in front of a building. A palace. An upper roomed dwelling: an upstair house.

(p. 95) avasat a-vasat. [Skt.] adj. Indwelling. నివసించియుండే. 'లలనాజనాపాంగవలనావసదనంగ.' Vasu. i. 141.

(p. 124) ālayamu ālayamu. [Skt cognate with ఇల్లు q. v.; borrowed by Skt from Dra. languages.] n. An abode, home, dwelling; a temple, as being the dwelling of the good. కష్టాలయము the home (or place) of misery. దేవాలయము a temple.

(p. 133) ikka ikka. [Tel.] n. Place, home, dwelling. 'చక్కదనాలయిక్క' (T. iv. 85.) She was the very home of the graces. ఒక్క యిక్క in one direction. మోవిక్క the lip. అధరమండలము.

(p. 160) uniki or ఉన్కి uniki. [Tel. from ఉండు.] n. Being, existence. Stay, dwelling, home, place, residence, state, condition, ఉండుట, స్థితి, స్తానము. మాటాడకునికి remaining silent. హితవుగాకునికి his not being friendly. ఉనికి పట్టు. uniki-paṭṭu. n. Home, dwelling, abode. ఉనుకువ same as ఉనికి.

(p. 216) ōkamu or ఓకస్సు ōkamu. [Skt.] n. A house or dwelling place. ఇల్లు, స్థానము.

(p. 271) kāpuramu kāpuramu [Tel.] n. Home, dwelling, abode, residence, lodgings. అక్కడ కాపురముండినారు or కాపురముచేసినారు they lived there, they made their home there. ఆ కాపురమును మూడుదోవలు చేసినాడు he has broken up his family. అతడు వేరుగా కాపురముచేస్తాడు he lives separate. కాపురస్థుడు kāpurasthuḍu. n. An inhabitant, a tenant, a native. కాపురస్థురాలు a female inhabitant. కాపురించు Same as కాపురముచేయు.

(p. 384) gṛhamu gṛihamu. [Skt. cf. Prakrit గేహము & Eng. 'Home'] n. A house, abode, dwelling. ఇల్లు. గృహకలహములు domestic troubles or quarrels గృహకృత్యములు household affairs. గృహపతి gṛiha-pati. n. A householder, the head of a family. గృహప్రవేశము entering a new house. గృహమృగము a dog కుక్క. గృహస్థుడు, గృహస్థు, గృహమేధి or గృహి gṛihasthudu. n. A householder ఇలురేడు An honest man, a good citizen. A respectable man. గృహస్థాస్రయము householdership, the state of being a householder. గృహాయమాన habitable, used as a house. గృహారామక్షేత్రములు house, grove and field, i.e., one's entire property, one's all. గృహిణి gṛihiṇi. n. A mistress of a house, a wife. ఇల్లాలు. గృహోపకరణములు furniture, chattels, goods, utensils. గృహ్యము gṛihayamu. adj. Dependant, పరాధీనమైన. n. A tame or domesticated animal. పెంపుడు మృగము.

(p. 432) cevi chevi. [Tel.] n. An ear. A key. మాట చెవినిపెట్టు to give ear to, to hearken. చెవులు గడియలు పడ్డవి his ears were ringing through faintness. పత్రముయొక్క చెవి the tip or margin of a written bond. పత్రపు చెవి చించు to cancel a bond by tearing the leaf so as to disengage it from the cord on which palm leaf volumes are strung. చెవికొన or చెవికొణక the tip of the ear. చెవిటి cheviṭi. [చెవి+అవిటి.] adj. Deaf. n. A deaf man. బథిరుడు. చెవిటివ్యవహారము an unspeakable or unutterable iniquity, lit. one which makes one story one's ears. చెవిటిమూగ cheviṭi-mūga. n. A deaf mute. చెవుడును మూగతనమును గలవాడు. చెవినిల్లుగట్టుకొని చెప్పు to reiterate a precept, as though keeping ti always dwelling in the ear. Mrityanjaya Vilasam ii. 38.--40. 'నిచ్చలు చెవినిలల్లుగట్టుకొని చాటితి నన్నుగణింప వైతిపెన్బలియుని తోడి పోరిది.' Rāghava Pāndaviyam. iv. 52. Vēma. iii. 2. P. i. 533. చెవియాకు or చెవ్వాకు chevi-y-āku. n. An ear ornament చెవికట్టు chevi-kaṭṭu. n. The iron ring on an axle tree. చెవుడు (చెవి+అవుడు) chevuḍu. n. Deafness. (The inflected form is చెవిటి.) చెవుడుపడు chevuḍu-paḍu. v. n. To become deaf. చెవుడుపరుచు to deafen. చెవులపిల్లి chevula-pilli. n. The black-naped Hare, Lepus nigricollis. (F.B.I.) కుందేలు. చెవులపోతు chevula-pōtu. n. A buck hare కుందేలు, శశకము.

(p. 622) dhāmamu dhāmamu. [Skt.] n. A house, abode or dwelling. ఇల్లు. A place, చోటు. Light, వెలుగు. Brightness, splendour, కాంతి. వరసద్గుణధామ O thou abode of noble virtues! గుణధాముడు he who is the home of excellence. ధామనిధి dhāma-nidhi. n. The sun. Lit: The abode of brightness.

(p. 660) nilayamu nilayamu̇. [Skt.] n. An abode, a dwelling-house or habitation. ఇల్లు.

(p. 661) nivasiñcu ni-vasinṭsu. [Skt.] v. n. To dwell, reside, live in. వాసముచేయు, ఉండు. నివాసము. నివసతి or నివసనము ni-vāsamu. n. A house, dwelling. ఇల్లు. అక్కడ నివాసమయినారు they dwelt there. నివాసి a dweller, నివసించువాడు.

(p. 679) nelavu or నెళవు nelavu. [Tel.] n. A place, abode, home, dwelling, native country. ఉనికిపట్టు, స్థానము. An acquaintance, పరిచయము. రానెలవు a stony place. R. v. 97. A secret, మర్మము. నెలవుకొను Same as నెలకొను. See under నెల. నెలవరి or నెళవరి nelav-ari. n. An acquaintance. మర్మము తెలిసినవాడు. R. v. 18.