(p. 5) aṅgamu angamu. [Skt.] n. The body, a limb, member, part, division or branch. అంగవంచకము = ఉపాయము, సహాయము, దేశకాలవిభజనము, ఆపదకు ప్రతిక్రియ, కార్యసిద్ధి. అద్భుతాంగులు beings having wondrous forms. అష్టాంగములు = the eight forms or stages of meditation, i. e, యమము, నియమము, ప్రాణాయామము, ప్రత్యాహారము, ధ్యానము, ధారణ, మననము, సమాధి. చతురంగములు the four divisions of an army, i. e., రథములు, ఏనుగులు, గుర్రములు, బంటులు. పంచాంగము the Indian calendar giving particulars of each day, as తిథి, వారము, నక్షత్రము, యోగము, కరణము. రాజ్యాంగములు the various departments of Government. షడంగములు or వేదాంగములు the six sciences dependent on the Vedas. i. e., శిక్ష, కల్పము, వ్యాకరణము, నిరుక్తము, జ్యోతిషము, ఛందస్సు. సప్తాంగములు = the seven constituents of a Government. స్వామి, అమాత్యుడు, సుహృత్తు, కోశము, రాష్ట్రము, దుర్గము, బలము. సాష్టాంగ ప్రణామము prostrate homage, touching the ground with eight members of the body, i. e., eyes or chest and forehead, hands, knees and feet.

(p. 13) antyamu antyamu. [Skt.] adj. Final, last, ultimate, concluding. కడపటి. అంత్యనియమము rhyme, the last syllables corresponding. అంత్యదశ the last con dition, i. e., death. అంత్యధనము the last member of an arithmetical series. అంత్యమూలము in arith: the last or greatest root in the square. అంత్యకాలము last time, the time of one's end. అంత్యకులుడు or అంత్యజుడు n. A pariah. మాలవాడు.

(p. 45) adhamamu adhamamu. [Skt.] adj. Inferior; vile, low, despicable. నీచమైన. అధమంసేవకావృత్తిః servitude is the meanest work. నరాధములు the vilest of men. అధమాంగము = the lowest member of the body, the foot. అధమత్వము n. Inferiority, vileness. నీచత్వము. అధమాధమము adj. The basest, the worst, the lowest of the low. అతినీచమైన అధమాధముడు n. He who is the meanest of the mean, or basest of the base. మిక్కిలి నీచుడు. అధముడు adhamuḍu. n. A low fellow. నీచుడు.

(p. 86) alaṅkariñcu alankarinṭsu. [Skt.] v. a. To adorn, embellish. సింగారించు. అలంకరణము alankaraṇamu. [Skt.] Act of adorning; decoration. అలంకారము alankāramu. n. Ornament, adornment. A jewel. In Rhetoric, a rhetorical figure. భూషణము, శృంగారము. అలంకారశాస్త్రము Rhetoric. వాడు వట్టి అలంకార విద్యార్థి he is a sham student, he has merely a veneer of scholarship. అలంకారహీనమైన unadorned. అలంకృతము alankṛitamu. adj. Adorned, ornamented, embellished. శృంగారింపబడిన. అలంకృతుడు alankṛituḍu. n. He who is adorned.

(p. 94) avayavamu ava-yavamu. [Skt.] n. A limb, a member. అంగము. అవయవి ava-yavi. n. An organism; that which has limbs.

(p. 30) azukuñcu a-zukunṭsu. [Tel.] v. i. To underrate or value unfairly, to embezzle. తుకము తక్కువగావేసి దొంగిలించు [Guntur.]

(p. 140) illaṭamu illaṭamu. [Tel. from ఇల్లు.] n. Residence in the house of one's wife's father. ఇల్లటపల్లుడు one who has become a member of his father-in-law's household. ఇల్లటము పెట్టిరి they kept their son-in-law in their family. ఇల్లటకాడు the son-in-law thus kept in their family.

(p. 149) uggaḍiñcu uggaḍinṭsu. [Tel.] v. a. To sound. మ్రోగు, శబ్దించు. To use, to utter (language or expression.) To remember, bring to mind. To mention, speak of.. వచించు To calculate in the head without writing. To utter notes: to trill or harmonize. M. XII. vi. 368. T. iii. 332. ఉగ్గడింపు or ఉగ్గళింపు uggaḍimpu. n. Eloquence, voice, argument. ఉగ్గడువు uggaḍuvu. adj. Much, great. మిక్కిలి, అధికము.

(p. 154) uttamamu ut-tamamu. [Skt.] adj. Excellent. best, virtuous, chief, principal, first. ఉత్తమపురుషము (in gram. lit. ఉత్తమ = last), the first person. ఉత్తమర్ణుడు ut-tamarnuṇu. [Skt. ఉత్తమ+ఋణము] n. A creditor. అప్పిచ్చినవాడు. ఉత్తమాంగము ut-tam-āngamu. [Skt. అంగము] n. The principal member, i.e., the head. ఉత్తముడు ut-tamuḍu. A most excellent man. ఉత్తమోత్తమము ut-tamōt-tamamu [Skt. ఉత్తమ+ఉత్తమ] adj. Superlative, best, excellent.

(p. 170) ulka ulka. [Skt.] n. A firebrand, embers. మంటలేని కట్టె నిప్పు, భస్మము. Also a meteor or an aerolite.

(p. 182) ega ega. [Tel. from ఎగయు] adv. Up, upward. ఎగగొట్టు ega-goṭṭu. v. a. To throw up, rob, to run away with. ఎగురజేయు, అపహరించు. ఎగగ్రోలు ega-grōlu. v. t. To suck up పీల్చు. ఎగజల్లు ega-zallu. v. t. To scatter upward. పైకి చల్లు. ఎగజేపు ega-jēpu. v. a. To keep in (the milk) or restrain it from flowing (as a cow does unless the calf is with her. ఎగదన్ను ega-dannu. v. t. To kick up. ఎగదీయు ega-dīyu. v. a. To lift or pull up. To raise. ఎగదువ్వు ega-duvvu. v. t. To comb upwards. మీదికి దువ్వు. ఎగదోయు ega-dōyu. v. t. To lift up, push up. ఎగమాడు ega-n-ūdu. v. t. To blow upwards, to disregard. పైకి ఊదు, తిరస్కరించు. ఎగనెత్తు ega-n-ettu. v. t. To lift up. పైకెత్తు ఎగబట్టు ega-baṭṭu. v. t. To hold up. ఎత్తపట్టు. ఎగబీల్చు ega-bīlṭsu. v. t. To snort aloud. ఎగఊపిరి ega-ūpiri. n. A gasp. ఎగబోత ega-bōta. n Spreading upwards, giving bad advice, rumination, a brown study, discontent. ఎగువకు వ్యాపించుట, దుర్భోధనచేయుట. వానికి చెమట యెగబోత దిగబోతగా నున్నది he was in a sweat from head to foot. ఎగబోయు ega-bōyu. v. t. To give bad advice. దుర్భోధచేయు to hint. మాచించు. ఎగబ్రాకు ega-brāku. v. i. To creep up, crawl up. మీదికి ప్రాకు. ఎగరో౛ు ega-rōzu. v. i. To breathe hard. ఎగరొప్పు ega-roppu. n. Breathing hard. ఎగవిడుచు ega-viḍuṭsu. v. t. To let alone. ఊరకవిడుచు. ఎగవేయు ega-vēyu. v. t. To embexxle, misappropriate. అపహరించు.

(p. 195) ēkādaśamu ēkā-daṣamu. [Skt.] adj. Eleventh పదునొకండవది. ఏకాదశి ēkā-daṣi. n. The eleventh day of each lunar fortnight: తొలియేకాదశి another name for ఆషాఢశుద్ధయేకాదశి which is an annual fast. వైకుంఠయేకాదశి a fast held about the 20th of December.

(p. 254) karmi karmi. [Skt. from కర్మ.] n. A doer, an agent, workman, a sinner; a formalist; one bound by the doctrine of works. సారంగధరుడటువంటి కర్మికాడు he is not a man likely to do this. కర్ముడు karmuḍu. n. A doer, an agent. కర్మేంద్రియములు karmēndriyamulu. n. The organs of action. The bodily members, or limbs, considered as the instruments of passion and hence agents of sin.

(p. 271) kāpu . kāpu. [Tel. from కాచు.] కాచు. n. Keeping, attendance. Protection, guard. రక్షణము. Heat, warmth (This is from కాగు.) Productiveness కాయలుకాచుట. The crop or fruit. కాపుడిగినచెట్టు a tree that is past bearing. కండ్లకు రెప్పలు కాపుగానున్నవి the eyelids are a protection to the eyes. కాపు ఉంచు to place a guard. కాపు or కాపువాడు n. A tenant. A farmer, a cultivator. A rustic or countryman. A person, an individual, a dweller. మంచు కొండకాపు or హిమాచలవాసి. Siva రుద్రుడు. సొమ్ముకాపు a holder or owner of property. పాలికాపు a member or shareholder. మహనాటికాపులు leaguesmen, members of the (Mahanādu) community. కాపుగడ or కాపుడు kāpugaḍa. n. Protection. కాచుట, రక్షించుట. కాప kāpa. adj. Appertaining to the farmer caste. కాపమాటలు rustic language. The vocative of కాపు a farmer. ఓకాప, నీవెట్లొకో వచ్చితి విటకు O farmer, how did you come here? B.D. iv. 1963. కావత. kāpata. n. A country girl, a rustic. The female of కాపు. కాపుతనము kāpu-tanamu. n. The rustic condition, the state of farmers. ఈ కాపుతనమును విడిచిపెట్టడము మేలు it would be better to give up the farming business. కాపుది A woman of the farming caste, a female rustic.

(p. 276) kārtikamu kārtikamu. [Skt.] n. The eighth Hindu lunar month. October-November.