(p. 163) upasaṃhariñcu upa-samharinṭsu. [Skt.] v. t. To clear away, get rid of. To kill. To recall. సంహరించు, మరలించు. ఉపసంహారము upa-samhāramu. n. Recalling, annulling, concluding: averting a spell, recalling an enchanted arrow to prevent its taking effect, refutation. తొలగించుట, మరలించుట, ఖండించుట.

(p. 232) kaṭṭu kaṭṭu. [Tel.] n. A tie, bond, band. A bandage, a knot బంధము, ముడి. A rule, regulation, law. నిబంధనము, నిర్బంధము. A tax or duty. Fascination,. వాకట్టు striking dumb. Soil, place ప్రదేశము. ఇసుకకట్టు sandy soil. System, fashion, mode or plot, device. కట్టుగా మాట్లాడు to speak by rule or consistently. A strike. వారు కట్టుకట్టినారు they struck work. Form, shape. Prohibition, restriction, a charm, an enchantment. మితి. A streak. నూనూగు మీసకట్టు the line of his budding whiskers. The hoop or band of a bucket, the tire of a wheel. The water in which any kind of pulse is boiled except rice. ఉలవకట్టు boilings of horse gram. Season, weather. part of the year. ఋతువు. శీతకట్టు the cold season. A forged coin. సీసకట్టు రూపాయి a leaden rupee. వెండికట్టు a silvered coin. జాతికట్టు the tie of kindred, the custom of the caste. మంత్రకట్టు fascination, charming by spells. మడికట్టు a waistband or girdle, నీరుకట్టు a stoppage of urine. వలకట్టు a weir in a river, posts to fasten a net to ఈ యింటిలో ముందరికట్టు పెద్దది వెనకటికట్టు చిన్నది the front of this house is larger than the back rooms.

(p. 272) kāmamu kāmamu. [Skt.] n. Love, lust. Wish, desire, concupiscence. ఇచ్ఛ. కామకేళి sexual intercourse. కామనుడు kāmanuḍu. n. A lustful man. కామచారి kāma-chāri. adj. Sensual, selfish; following one's own pleasure. కామగము kāmagamu. adj. Wish-guided; going at will as an enchanted car. తలచినచోటికి పోయే. కామరూపి. kāma-rūpi. adj. Protean, plastic, able to assume any shape. The heroes Sugriva and Hanuman and all the Rakshasas were kāmarūpis, being able to assume various shapes at will. కామాంకుశము kām-ānkuṣamu. n. A stimulant or aphrodisiac. A finger nail గోరు కామాధమకారము kām-āndhakāramu. n. Blindness of lust. కామాతరుడు kām-āturuḍu. A lustful man. కామానలము kām-ānalamu. n. The fire of love.

(p. 592) diga diga. [Tel. from దిగు.] adv. Down. downwards. దిగబడు to go down, to sink. దిగజారు to slide down. దిగగాచు to distil. దిగదిగ diga-diga. adv. Rapidly, brightly. వేగముగా, ప్రకాశముగా, 'గీ అబ్జరుచిదూర్పు దిగదిగయుంచుమెరసె.' BD. v. 4, 14. దిగదీయు or దిగదుడుచు diga-dīyu. v. a. To take down. To disenchant, to avert a spell, or the evil eye, to expel a fiend. దిగదుడుపు diga-duḍupu. n. Waving a lamp to break a spell. Disenchantment, diga-drāvu. v. t. To drink down, to let go, to leave, విడుచు. v. n. To come down, దిగు. దిగనాడు diga-n-aḍu. v. a. To do away with or remove (sin.) To put (a fault) out of view. To lay (a vest) aside. To forsake or desert, విడుచు. దిగబట్టుకొను diga-buṭṭu-konu. v. a. To drag down. దిగబడు diga-baḍu. v. n. To get down. దిగు. To sink or give way. ౛ారు; to remain or be left behind, రాలేక దిగబడ్డాడు he stayed behind as he could not come. దిగబడిన పైకము an outstanding balance. ఈ కాగితము నాదగ్గిర దిగబడ్డది this paper remained in my hands. దిగబెట్టు diga-beṭṭu. v. a. To set out of view, set aside. To leave (a thing behind, through forgetfulness.) దిగబోత diga-bōla. n. Spreading downwards. దిగువకు వ్యాపించుట. వానికి చెమట ఎగబోతలు దిగబోతలుగానున్నది he perspires profusely. దిగరోజు diga-rozu. n. Panting. కుట్టూపిరి. వాడు ఎగరోజు దిగరోజులుగా పరుగెత్తుచున్నాడు he runs out of breath. దిగవిడుచు diga-viḍuṭsu. v. a. To throw aside or leave, to leave behind. విడుచు.

(p. 1045) mōḍi mōḍi. [Tel.] n. The act of picking up a thing (kept at one's feet) by bending back like an acrobat, గణికాదులు మొగ్గవాలి కాలికిసమీపమందుంచిన వస్తువు నెత్తుట. Way, manner, air, style, విధము, రీతి. A whim, pettishness, crossness, ill humour, pique, malice, బింకము. Handwriting, దస్తూరి, వ్రాలు, వ్రాతయొక్క వైఖరి. రాజమోడి royal style, pomp, grandeur. A kind of craft, enchantment, connected with the concealment of a jewel or money, మంత్రగాడు పంతమువేసికొనిపెట్టేటిది. మోడివేయు to draw magic lines. మోడితీయు to break such a spell. మోడిఅక్షరములు or గొలుసుకట్టు a running hand. 'మోడిమానిసిన్ బలెజనితెల్పు మంచనిన.' Radha. i. 70. టీ మోడిమానిసిన్ బలె, ముర్ఖుడైన మనిషివలెనే.

(p. 1256) śūnyamu ṣūnyamu. [Skt.] adj. Empty, void, blank, lonely, deserted destitute of, రిక్తమైన, ఉత్త, నిర్జనమైన, రహితమైన, పాడు. శూన్యహస్తుడై empty handed. శూన్యవిపినము a lonely wilderness. n. A dot, spot, cipher. Vacuum; nothing. నున్న, పూజ్యము, లేమి. Witchcraft, sorcery, పంపు. శూన్యము పెట్టు to injure or kill by sorcery, పంపు. శూన్యముపెట్టు the black art. శూన్యకత్తె ṣūnya-katte. n. A sorceress or witch, పంపుచేసే స్త్రీ. శూన్యగాడు ṣūnya-gāḍu. n. A sorcerer, a wizard, an enchanter, పంపుచేసేవాడు. శూన్యపుబొమ్మ ṣūnya-pu-bomma. n. An effigy. శూన్యవాదము ṣūnya-vādamu. n. Atheism. శూన్యవాది ṣūnya-vādi. n. An atheist. నాస్తికుడు. శూన్యుడు ṣūnyuḍu. n. (In composition,) one destitute of, విహీనుడు. నాడు జ్ఞానశూన్యుడు he has no wisdom. వివేకశూన్యుడు one who has no wit or genius.

(p. 1296) sanmōhanavidya san-mōhana-vidya. n. Glamoury, bewitching, enchantment. భ్రమింపజేయు విద్య 'తనసన్మోహన విద్యచేజనులని ద్రామగ్నులంజేసి.' Aniruddh. iii. 53.