(p. 977) māri māri. [Skt.] n. The name of a goddess like Durga, supposed to preside over certain epidemics. A plague, epidemic or pestilence, slaughter, బహుమంది చచ్చే రోగము, మశూచికాదిరోగము, జనక్షయము. మారియుపద్రవము cholera. 'ప్రాణులమారి వచ్చెనని.' G. i. 276. [Tel.] A noun affix. A doer, one who commits. One who is accustomed to. తిప్పలమారి. or కడగండ్లమారి one who troubles or torments. మందులమారి a poisoner. ముండలమారి one who is given to women. మారించు mārinṭsu. v. a. To destroy. నాశముచేయు. 'మారింతుసర్వమున్.' Kuchēlo. iii. 49. మారిమసంగు māri-masaṇgu. v. a. To slaughter, ruin, destroy, వధించు. 'ఒకయెడమార్తురుమేల్కని మార్కొనిన మారిమసంగినట్లు మృత్యుదేవతకెరలిన చాడ్పున.' M. X. i. 174. 'గ్రామముల్ మారిమసంగినట్లయ్యె సమస్తము చూర్ణముచేసి.' Rukmāngada. iii. 84. 'మెసవదొరకొంటి బ్రజమారిమసగినట్లు.' Swa. v. 28.
