(p. 613) dōgu or తోగు dōgu. [Tel.] v. n. T o be wet. తడియు. To be bruised, కొట్టుకొనిపోవు. 'బాష్పధారావర్షంబున దోగుచు.' R. vi. 32. దోగాడు or దోగియాడు dōg-āḍu. v. n. To crawl on the hands and knees like a babe. దోగురు dōguru. n. Theft. దొంగతనము, చౌర్యము. దోగుకొనిపోవు dōgu koni-pōvu. v. n. To be grazed or excoriated. కాలు దోగుకొనిపోయినది the skin was taken off my leg.

(p. 802) pokku pokku. [Tel.] v. n. To be blistered or excoriated. బొబ్బలేచు. పొక్కిన scalded. నా నోరు పొక్కినది my mouth is burn or sore. To be afraid, ఉలుకు, భయపడు. To grieve much or be afflicted. దుఃఖించు. To come off in flakes, as plaster. ఆ మాట విని పొక్కిపోయినాడు on hearing that word he grieved very much. n. A breaking out; a boil, blister, pustule, pock, బొబ్బ. A flake that has come off from a wall or anything else, ఎండిలేచినపెల్ల. Grief, దుఃఖము. పొక్కుడు pokkuḍu. n. Grief, అంగలార్పు. A flake, as of mortar, that has come off from a wall. పెల్ల పొక్కిలు or పొక్కిళ్లెత్తు to come off in flakes. పొక్కురోగము a chancre, పొక్కులు. పొక్కించు pokkinṭsu. To fret, blister, excoriate, scorch.