(p. 40) atalamu atalamu. [Skt.] n. One of the fabled subterraneous regions, supposed to be immediately below the earth. భూలోకము కింది లోకము. అతలకుతలము n. Disorder, confusion. disturbance. అల్లరి, గలిబిలి, తారుమారు. అతలకుతలమవు v. n. To be routed, scattered, dispersed. గలిబిలియగు, తారుమారగు, చెదిరిపోవు. అతలకుతలముచేయు to make a bustle or great noise, to cause a tumult or confusion. అతలకుతలముగా adv. In confusion. అల్లరిగా.

(p. 49) anagu anagu. [Tel.] v. n. To unite with; to obey. అనగిపెనగియుండు anagi-penagi-yunḍu. v. n. To be familiar, easy, affable. కలియగలుపుగానుండు. 'అట్టిజగజంతకేగాని యనగిపెనగియుండుదువెనీవు మాబోంట్ల యొద్దజేరి.' N. ix. 393.

(p. 109) ākhya ākhya. [Skt.] n. A name, or appellation. పేరు. అఖ్యాత ākhyāta. n. The speaker. చెప్పెడువాడు. ఆఖ్యాతము ākhyātamu. adj. Said, spoken, rehearsed. ఆఖ్యానము ākyānamu. n. Telling. చెప్పుట An episode of a book, a tale or fable, an ancient story. ఆఖ్యేయము ākhyēyamu. adj. Fit to be said or rehearsed.

(p. 231) kaṭṭu kaṭṭu. [Tel.] v. a. To tie, bind. బంధించు. To wear, as clothes. ధరించు. To connect, affix, attach. To store up, to lay by. కూడబెట్టు. 'క మున్ కట్టిన కర్మఫలంబులు నెట్టన భోగింపకుండ నేర్తురెపమనుజుల్.' భార. అది. v. To build, erect, నిర్మించు. To fascinate, charm, bewitch. To fabricate, compose, or put a story together. కల్పించు. కట్టుకథ a mere fiction or fable. To impute a sin or offence. దానికి రంకుకట్టిరి they charged her with adultery. తప్పుకట్టు to find fault with, to lay blame on నేరము మోపు. నడుముకట్టు to gird up the loins or be prepared. కనుకట్టువిద్య jugglery, legerdemain. తోటకు నీళ్లుకట్టు to water a garden. గాయముకట్టు to dress a wound. బండికట్టు to get ready a carriage. కత్తికట్టు to put on one's sword or arm oneself. రూకలుకట్టు to pay money. మగ్గములకు పన్ను కట్టినారు they fixed a tax on looms. నిలువకట్టు to strike a balance. ధరకట్టు to set a price. పద్యముకట్టు to compose a verse. ఓడకు చాపకట్టు to set sail. వాకట్టు strike dumb by spells, &c. ఈ మాటను కట్టివిడిచినారు they fabricated this story or scandal. దోవకట్టు to stop up the road. దోవకట్టి దోచినారు they lay in ambuscade and plundered the way farers. కడుపుకట్టు to restrain the appetite. కట్టని (neg. p) Unbuilt or unbound. కట్టని కల్లుకోట a rock fortress not built with hands. కట్టనిగూడు (P. i. 545.) a natural nest, not constructed.

(p. 238) katha katha. [Skt.] n. A book containing a legendary tale. ఇంచుకసత్యమైన కల్పిత ప్రబంధము. A story, tale, fable, chronicle: a riddle or puzzle. కథవేయు. v. n. To give a riddle to be solved. కథకుడు katha-kuḍu. n. A chronicler. A story teller కథ చెప్పువాడు. కథనము kathanamu. n. Telling చెప్పడము. కథించు kathinṭsu. v. t. To tell, relate, narrate చెప్పు. 'కథింతునీ కజోరికయలరన్' హరి. ఉ. v. కథితము kathi-tamu. adj. Said, that which is said చెప్పబడిన.

(p. 253) karnāṭakamu or కర్ణాటము karṇāṭakamu. [Skt. from కరి+నాడు, the black soil or country.] n. The Karṇāṭaka or Kannada language. The Carnatic dance. A comedy: that division of acting which relates to love tales and emotions of amorous passion. కర్నాటకమేళము Native music, a Hindu band. కర్ణాటకరాజుల కథలు. Legendary tales, old wives' fables. కర్ణాటక ప్రభువులు the ancient kings or aboriginal princes.

(p. 258) kaliyu or కలియు kaliyu. [Tel.] v. n. To mix, join, mingle. To collect, assemble. To coalesce. To agree, correspond, match. To be included in, to fall under. To set to work, being to do. దిక్కులు కలియచూచి looking all round. దృష్టి కలిసినప్పుడు when our eyes met. అతనిభూమిలో కలిసినస్థలము a spot included in his land. ఆ దారి ఇక్కడ కలియుచున్నది that road meets here. సభ కలిపినది, or సభ కలిసిపోయినది the assembly has broken up or adjourned: కలియగలుపు kaliya-galupa n. Familiarity, affability. కలియగలుపుగానుండే familiar, easy, affable. కలియబడు kaliya-baḍu v. n. To meddle with. To rush, fall (upon enemies) వాండ్లు మామీద కలియబడ్డారు they rushed upon us. To become entangled. 'అరుతసరులుకలియంబడుచు.' B. viii. 457. కలియబెట్టు. kaliya-beṭṭu. v. a. To mix, to stir.

(p. 312) kailāsamu kailāsamu. [Skt.] n. Kailasa, a mountain in Tibet. The fabled residence of Kubera and the heaven of Siva. కుబేరుని ఉనికిపట్టు. దక్షిణకైలాసము. The Kailas of the South, an epithet of Kalahasti.

(p. 391) gōci gōchi. [Tel.] n. A clout. A truss or flap; a waist cloth. ఇనుపగోచి an iron buckle fabled to be worn by ascetics. వాడు ఇనుప గోచికట్టినాడు he took a vow of chastity. కోకగోచిపెట్టుకొను to draw the skirt of the petticoat between the thighs, and tuck it into the waist behind. గోచిదరిద్రము nakedness, utter poverty. గోచికాడై stripped naked. HD. ii. 1050. గోచికట్టు, గోచికాడు or గోచిబాపడు gōchi-kaṭṭu. n. A bachelor. బ్రహ్మచారి. HK. iv. 179.

(p. 403) candrakāntamu chandra-kāntamu. [Skt.] n. The poetical moonstone, or, noble opal, which is fabled to melt in the moonbeams. A crystal. చలువరాయి.

(p. 532) tilalu tilalu. [Skt.] n. Sesamum or gingilly seeds నువ్వులు. తిలకారకుడు or తిలఘాతుకుడు tila-kārakuḍu. n. An oilman. తిలఘాతుకురాలు a female of that caste. వాడు మహా తిలఘాతకుడు he is a cruel wretch. తిలతండులన్యాయము as sesamum seeds and rice are mixed up together (See the fable in Panchatantramu.) తిలయంత్రము tila-yantramu. n. An oil press. గానుగ తిలరసము or తిలభవము tila-rasamu. n. Gingilly oil. నువ్వులనూనె. తిల్యము tilyamu. n. A field in which a sesamum crop is raised తిలలుపండుపొలము. 'రోలదిలలు గ్రుమ్మి తైలంబుదివిసి.' P. ii. 111.

(p. 570) tri tri. [Skt. cf. Eng. 'Three.'] pron. Three మూడు. త్రింశత్ or త్రింశత్తు trimṣat. n. Thirty. ద్వాత్రింశత్ Thirty two. త్రికము trikamu. n. The thigh bone, ముడ్డిపూస. A water wheel. కపిల. త్రికటుకము tri-kaṭukamu. n. Lit: The three spices, viz., black pepper, dry ginger, and long pepper. సొంటి, పిప్పలి, మిరియాలు త్రికరణము tri-karaṇamu. n. The three elements of action, i.e., thought, word and deed. త్రికరణశుద్ధి pure in thought, word and deed. త్రికరణశుద్ధి pure in thought, word and deed. త్రికాలము tri-kālamu. n. The three times, i.e., morn, noon and night. త్రికాలమందున్న always, ever, day and night, at all hours. త్రికూటము tri-kuṭamu. n. A certain hill. త్రికోణము tri-kōṇamu. n. A triangle. మోచేతివంపు. త్రికోణకుండలి ṭri-kōṇa-kunḍali. n. The pineal gland, the part of the brain wherein the soul is imagined to dwell. త్రితయము tri-tayamu. pron. Three, మూడు. త్రిత్వము tritvamu. n. Lit: Three-ness, Trinity-a term used in Christain Theology. త్రిదండము tri-danḍamu. n. A staff, formed of three slips of split bamboo, six feet long bound together as one cane, each slip being intended to represent Thought, Word and Deed. మనోదండము, వాగ్దండము, కర్మదండము అను మూడు దండములు; ఈ మూడు దండములుగల సన్యాసాశ్రమము. త్రిదండి a mendicant bearing such a staff. త్రిదశుడు tri-daṣuḍu. [త్రి+దశ = three states or thrice ten (years)] n. One who enjoys the three stages of live, viz, infancy, youth and manhood, but no old age. A god: so named as being 'thirty years old:' this being considered the prime of a man: and the age at which immortals always continue. త్రిదశాలయము tri-daṣ-ālayamu. n. Lit: The abode of the immortals, i.e., Heaven, స్వర్గము. త్రిదివము tri-divamu. n. Heaven. త్రిదివుడు tri-divuḍu. n. A god. Padma. ix. 86. త్రిదివేశుడు a god; or, Indra, as lord of the gods. త్రిదోషము tri-dōshamu. n. Disorder of the three humours, viz., phlegm, bile, and strabilis. వాత పిత్త శ్లేష్మములు. త్రినేత్రుడు or త్రిలోచనుడు tri-nētruḍu. n. The three eyed god, that is, Siva. త్రివథగ tri-patha-ga. n. The stream which runs in 'three beds,' i.e., the Ganges, fabled to flow through heaven, earth and hades. త్రిపుమడ్రము tri-punḍramu. n. The triple mark worn across the forehead by Saivites. (ఊర్ధ్వపుండ్రము is the upright line worn by the Vaishnavites.) త్రిపుట tri-puṭa. n. The name of a certain musical metre. ఏడక్షరములకాలము. త్రిపురము tri-puramu. n. The name of a district of Bengal (now called Tipperah) called after its kind, Tripura, a giant who was vanquished by Siva: who, as 'slayer of Tripura' derives hence the name త్రిపురజిత్తు, త్రిపుసూదనుడు, త్రిపురాంతకుడు, త్రిపురారి, &c. త్రిపురదేవి or త్రిపురసుందరి the Bonạ Dea, Venus. త్రిఫలము tri-phalamu. n. The three species of myrobalan; the Phyllanthea emblica కరక, Terminalia chebula తాడి, and Terminalia speciosa ఉసిరిక.

(p. 900) bētāḷamu bētāḷamu. [Skt.] n. A demon, పిశాచము. బేతాళకథలు or విక్రమార్క కథలు bētāḷa-kathalu. n. A set of fables related by a goblin who is described as the captive of Vikramārka. బేతాళిక bētālika. n. A she-devil or sprite; a wicked woman. పిశాచస్త్రీ.' బండతిట్లబేతాళికల సారెదిట్టువాని.' A. vi. 23. బేతాళుడు or భేతాళుడు bētāḷuḍu. n. The name of a servant of Yama, a goblin, imp, demon, or fiend similar to Puck, యదుకింకరుడు.

(p. 1340) sudha sudha. [Skt.] n. Nectar, the drink of the gods. అమృతము. Chunam, సున్నము. సుధాంశువు or సుధాంశుడు sudh-āmṣuvu. n. The moon. చంద్రుడు. సుధాంశురత్నము the poetical amber or noble opal, which is fabled to melt in the moonbeams, చంద్రకాంతము. సుధాకరుడు sudhā-karuḍu. n. The moon. చంద్రుడు. సుధాపాణి sudhā-pāṇi. n. An epithet of Dhanvantari, the physician of the gods, ధన్వంతరి. సుధామయూఖుడు sudhā-mayūkhuḍu. n. The moon. చంద్రుడు. Vish. ii. 212. సుధాశనవర్థకి sudh-āṣana-vardhaki. n. Visvakarma, the artist of the gods. విశ్వకర్మ. A. iv. 34.