(p. 58) anṛtamu a-nritamu. [Skt.] n. A falsehood, a lie. అబద్దము. అనృతవాది a liar.

(p. 62) apaninda apa-ninda. [Skt.] n. Undeserved blame, reproach, detraction, slander, false accusation. అపవాదము.

(p. 63) apasākṣi apa-sākshi [Skt.] n. (Not a good phrase) A false witness. తప్పుసాక్షి అపసాక్ష్యము false evidence. తప్పుసాక్ష్యము.

(p. 63) apasvaramu apa-svaramu. [Skt.] n. Mispronunciation: a false note or discord in music. తప్పు ఉచ్చారణ, సంగీతములో తప్పు స్వరము. అపస్వరము adj. Inharmonious, discordant. శ్రావ్యము కాని, సుస్వరము కాని.

(p. 65) apōhamu apōhamu. [Skt.] n. An unwarranted inference Inferring the existence of what does not really exist any where లేనిది ఊహించుట. Ascertaining by investigation, decision. నిర్ణయము, నిష్పత్తి It commonly means a lie, a false hood, a false charge. అబద్ధము, కల్ల, తప్పు ఫిర్యాదు. నా మీద అపోహము చెప్పినాడు he laid the blame upon me falsely.

(p. 66) apramāṇamu a-pramāṇamu. [Skt.] n. Perjury, a false oath. అసత్యము, తప్పు ప్రమాణము. అప్రామాణికుడు one who forswears himself. A rogue; a liar.

(p. 67) abaddhamu a-baddhamu. [Skt.] adj. False, untrue, erroneous, wrong. అనృతమైన. నేను చెప్పినమాట అబద్ధము what I said was wrong, or not true. అబద్ధము n. A lie. A falsehood. అనృతము, తప్పు అబద్ధికుడు n. A liar. అమృతవాది.

(p. 68) abhāṇḍamu a-bhānḍamu. [Origin not known.] n. False or unjust accusation, slander. లేనిపోని నేరము, అపవాదము. అభాండపు వ్యాజ్యము a false complaint.

(p. 71) abhiśastamu abhi-ṣastamu. [Skt.] adj. Calumniated, falsely accused. నిందమోపబడిన, అభిశస్తుడు n. He who was calumniated, or falsely accused. నిందమోపబడినవాడు.

(p. 71) abhiṣaṅgamu abhi-shangamu. [Skt.] n. A defeat, overthrow, calumny, false accusation. పరాభవము, మిధ్యాపవాదము, అవమానము, తిట్టు.

(p. 89) aḷīkata or అళీకము aḷīkata. [Skt.] n. A falsehood, falseness. అబద్ధము, మిథ్య, అళీక ధైర్యము, Feigned courage. Vasu. iii. 103.

(p. 101) asatyamu a-satyamu. [Skt.] n. Perjury, falsehood. బొంకు, అబద్ధము.

(p. 103) astināsti asti-nāsti. [Skt.] adj. Doubtful, partly true and partly false. సందేహాస్పదమైన.

(p. 154) utta utta. [Tel.] adj. Empty, mere, bare, plain, actual, just, simple; idle, naked, vain, useless, in just, not serious, not in earnest, false. ఉత్తప్పుడు on common occasions, in general. ఉత్తదొంగపని actual theft. ఉత్త గుర్తము a horse without a rider. ఉత్తవారు persons not involved or concerned in a matter. ఇచ్చినప్పుడు ఉంటివా ఉత్తప్పుడు ఉంటివా were you present when he gave it, or at same other time?

(p. 178) ṛtamu ṛitamu. [Skt.] adj. True, real. సత్యమైన. n. Truth, reality సత్యము. అనృతము. falsehood, or a lie అసత్యము.