(p. 49) anantamu an-antamu: [Skt.] adj. Endless, eternal అంతములేని. అనంతము n. The sky. ఆకాశము. అనంతత endlessness; infinitude. అనంతరాశి ananta-rāṣi. [Skt.] An infinite quantity. అనంతవిజయము n. The name of the conch or shell of Dharmaraja. అనంతవ్రతము ananta-vratamu. [Skt.] A vow or festival observed in honor of Ananta. (Vishnu.) అనంతశక్తి anantaṣakti. [Skt.] n. Omnipotence, boundless strength or power. అనంతుడు an-antuḍu. [Skt.] n. The infinite being, an epithet of Vishnu. A name of the great dragon, the king of serpents విష్ణువు, ఆదిశేషుడు అనంతశయనుడు ananta-ṣayanuḍu. [Skt.] n. An epithet of Vishnu, (lit.) the god whose couch is the king of serpents. విష్ణువు. అనంత్యము an-antyamu. [Skt.] adv. Eternally for ever and ever.

(p. 110) ācariñcu ācharinṭsu. [Skt.] v. a. To practise, to observe, to be used to, to do habitually. To put in practice (the precepts of religion), to perform (bathing, &c.) To celebrate (a religious festival.) ఆచరణము ācharaṇamu. n. Doing, performing. ఆచారము, నడత. ఆచారము ācharamu. n. Practice, custom. Rule, fashion, mode, a course of conduct, institute or observance, Religious observance. మతాచారముచొప్పున according to the principles of the creed. ఆచారి āchari. n. A caste title borne by the Vaishnavite Brahmins, the men of the blacksmith and goldsmith castes. సదాచారి a man of good principles. ఆచార్యత్వము āchāryatvamu. n. The office of a priest. ఆచార్యుడు āchāryuḍu. n. A teacher. A priest: a spiritual guide or preceptor: one who invests the student with the sacrificial thread and instructs him in the mysteries of the religion.

(p. 156) utsavamu ut-savamu. [Skt.] n. A feast, festivity, mernment. నేత్రోత్సవము a feast for the eyes.

(p. 159) uddhavamu ud-dhavamu. [Skt.] n. A festival, a holiday పండుగ.

(p. 219) ōru ōru. [Tel. from హోరు] n. Sound, noise. Red colour applied to the walls of a house on festive occasions. ఇంటిగోడయడు గనను మూలలను వేసే ఎర్రమంటిపట్టె. ఓరు adj. Large. ఓరుగాలి a great or noisy wind మిక్కిలి బలముగల గాలి. ఓరుతీయు ōru-tīyu. v. i. To mark red streaks on the walls and corners of a house. గోడలమీదను మూలలను ఎర్రమంటితో పట్టెలు తీర్చు.

(p. 262) kaḷyāṇamu kaḷyāṇamu. [Skt.] n. Good fortune, weal, prosperity, marriage. కళ్యాణోత్సవము the high day, or anniversary celebrated at any temple as the god's wedding day. కళ్యాణమంటపము a small chapel attached to a temple where the god is placed when celebrating the different festivals.

(p. 273) kāmukamu kāmukamu. [Skt.] adj. Lustful, desirous. ఇచ్ఛగల. కాముకుడు kāmukuḍu. n. A lustful man. కాముడు kāmuḍu n. A name of Cupid: (In compounds) Desirous, thus: కీర్తికాముడు desirous of glory. కామునిపండుగ the annual Holi festival.

(p. 290) kumbhamu kumbhamu. [Skt.] n. A small water jar, vase or pitcher. కుండ. The sign Aquarius. The frontal globe on the forehead of an elephant. A heap of boiled rice, prepared in the name of a goddess at her festival. కుంభవర్షము కురిసినది the rain poured down in torrents. కుచకుంభములు large breasts. కుంసంభవుడు or కుంభజుడు kumbha-sambhavuḍu. n. One born in a vase or pitcher, an epithet of Agastya. అగస్త్యుడు. కుంభాభిషేకము kumbhābhishēkamu. n. Bathing the god in a vessel of water. కుంభి kumbhi. n. An elephant.

(p. 324) kolupu kolupu. [Tel.] v. n. To agree, to consent సమ్మతించు. 'క మనసుకొలుపదనకి నిపుడు.' భార. భీష్మ. iii. To be agreeable సరిపడు. 'గీ హీనమతికి బుద్ధులేలకొలుపు' పంచ. నా. i. To have an effect on చెల్లు. 'ద్వి మలగకన్నాపన్ను మాయలన్నియును గొలుపవువీనిపై.' హరిశ్చ. i. కొలుపు v. a. To encourage, to stir up, to set on, to egg on: పురికొలుపు, కన్నుగీటిసైగచేయు. కుక్కలను కొలిపిరి they set the dogs (on the boar, &c.) 'ఎవ్వడు నామీద నేనుండుగొలిపె.' (BD. &c.) 'ఎవ్వడు నామీద నేనుండుగొలిపె.' (BD. iv. 207.) who set the elephant upon me? 'చిత్తంబుగొలిపి.' (G. vi. 70.) setting his heart on it. 'కొలుపని ఉత్సాహము,' unexcited passion. Anir. ii. 92. Used as the causal form of కొను. దరికొలుపు to set on fire. మేల్కొలుపు to awaken, to rouse. వురికొలుపు to stir up. మరులుకొలుపు to enamour. ఉపికొలుపు to hiss. కొలుపు n. A rustic holiday: the festival of the Sakti or village goddess.

(p. 404) candruḍu chandruḍu. [Skt.] n. The moon; the regent of the moon. చంద్రుడు ఉదయించినాడు the moon arose. చంద్రుడు అస్తమించినాడు the moon set. రామచంద్రుడు the moon-like or beautiful Rāma. చంద్రముఖి chandra-mukhi. n. A beautiful woman. చంద్రమూల chandra-mūla. n. The plant called Kœmpferia Galanga. Rox. i. 15. చంద్రవంక chandra-vanka. n. A half-moon, or crescent. Also, a kind of jewel worn on the head. చంద్రవంకలు a sort of rice. H. iv. 156. చంద్రవంశము the Lunar Race of Kshatriya kings. చంద్రశాల n. An upper room, on the house top. మేడమీదియిల్లు, మేడచివరిగది. (A. i. 2.) చంద్రశిల n. Moonstone. See చంద్రకాంతము. చంద్రశేఖరుడు chandra-ṣēkha-ruḍu. n. The crescent-crowned god, i.e., Siva. చంద్రహాసము chandrahāsamu. n. Radiance, flashing, sheen. A sword కత్తి. Name of the sword of Kubēra or Rāvaṇa. చంద్రాతపము chandrā-tapamu. n. Moonlight. T. ii. 36. వెన్నెల. చంద్రాయుధము chandr-āyudhamu. n. A crescent headed arrow. NH. v. 160. చంద్రిక chandrika. n. Moonlight: a pale red tint. An illustration, an essay, a treatise. The reddish envelope of a letter written on palm leaves. చంద్రికచీరలు (A. iv. 36.) white cloths తెల్లబట్టలు. చంద్రోదయము chandrōdayamu. n. The rising of the moon. An awning used at festivals. A kind of medicine. ప్రబోద చంద్రోదయము 'the masterpiece of wisdom' --(the name of a certain work.)

(p. 460) jayamu jayamu. [Skt.] n. Conquest, victory, triumph, success. గెలుపు. జయ jaya. interj. Hail! Hurrah! జయంతి jayanti. n. The anniversary of an Incarnation. Thus నృసింహజయంతి a festival in honour of Nrisimha. కృష్ణజయంతి Krishna's feast. లక్ష్మీజయంతి, &c. జయకాలుడు a victor over time, an immortal. జయఘంట jaya-ghanṭa. n. A bell, the circular plate of mixed metal, used as a gong on Hindoo temples, &c. జేగంట. జయనము jayanamu. n. Armour for a horse or other animal. జయపెట్టు jayapeṭṭu. v. n. To congratulate, to hail. జయజయ అని దీవించు. జయరంజి the name of a kind of silk. BD. iii. 98. జయవారము jaya-vāramu. n. Tuesday. మంగళవారము. జయశబ్దము congratulations: shouts of victory. జయస్తంభము a pillar erected before a temple: or in the centre of a stone pond or basin. ధ్వనిజస్తంభము. జయించు jayintsu. v. n. & t. To conquer, or win; to be successful. గెలుచు, జయుడు jayuḍu. n. The name of Yudhishthira, the eldest of the Pāndavas. జయోత్కంఠుడు jayōtkanṭhaḍu. adj. Sanguine, emulous, longing for victory. జయ్యము jayyamu. adj. That which can be conquered. గెలువశక్య మైనది.

(p. 460) jayamu jayamu. [Skt.] n. Conquest, victory, triumph, success. గెలుపు. జయ jaya. interj. Hail! Hurrah! జయంతి jayanti. n. The anniversary of an Incarnation. Thus నృసింహజయంతి a festival in honour of Nrisimha. కృష్ణజయంతి Krishna's feast. లక్ష్మీజయంతి, &c. జయకాలుడు a victor over time, an immortal. జయఘంట jaya-ghanṭa. n. A bell, the circular plate of mixed metal, used as a gong on Hindoo temples, &c. జేగంట. జయనము jayanamu. n. Armour for a horse or other animal. జయపెట్టు jayapeṭṭu. v. n. To congratulate, to hail. జయజయ అని దీవించు. జయరంజి the name of a kind of silk. BD. iii. 98. జయవారము jaya-vāramu. n. Tuesday. మంగళవారము. జయశబ్దము congratulations: shouts of victory. జయస్తంభము a pillar erected before a temple: or in the centre of a stone pond or basin. ధ్వనిజస్తంభము. జయించు jayintsu. v. n. & t. To conquer, or win; to be successful. గెలుచు, జయుడు jayuḍu. n. The name of Yudhishthira, the eldest of the Pāndavas. జయోత్కంఠుడు jayōtkanṭhaḍu. adj. Sanguine, emulous, longing for victory. జయ్యము jayyamu. adj. That which can be conquered. గెలువశక్య మైనది.

(p. 531) tirunāḷla tiru-nāḷḷa. [Tel.] n. A temple festival. దేవోత్సవము. 'తెప్పతిరునాళ్లరా.' ఆము. ii. See తిరు.

(p. 555) tēva tēva. [Tel.] n. A kind of festival. ఉత్సవ విశేషము.

(p. 625) dvajamu dhvajamu. [Skt.] n. A flag or banner. టెక్కెము. A flagstaff. టెక్కేపు కంబము. A mark, a sign or symbol. గురుతు. The male organ of generation. లింగము, మగగురి. బర్హధ్వజి she whose sign is the peacock, i.e., Pārvati. ధ్వజస్థంభము a pillar or mast erected before a temple, having a vertical wooden frame of bars at the top to represent a flag. ధ్వజారోహణము a certain rite at the commencement of a festival when the flag is hoisted. ధ్వజిని dhvajini. n. An army. సేన.