(p. 49) anantamu an-antamu: [Skt.] adj. Endless, eternal అంతములేని. అనంతము n. The sky. ఆకాశము. అనంతత endlessness; infinitude. అనంతరాశి ananta-rāṣi. [Skt.] An infinite quantity. అనంతవిజయము n. The name of the conch or shell of Dharmaraja. అనంతవ్రతము ananta-vratamu. [Skt.] A vow or festival observed in honor of Ananta. (Vishnu.) అనంతశక్తి anantaṣakti. [Skt.] n. Omnipotence, boundless strength or power. అనంతుడు an-antuḍu. [Skt.] n. The infinite being, an epithet of Vishnu. A name of the great dragon, the king of serpents విష్ణువు, ఆదిశేషుడు అనంతశయనుడు ananta-ṣayanuḍu. [Skt.] n. An epithet of Vishnu, (lit.) the god whose couch is the king of serpents. విష్ణువు. అనంత్యము an-antyamu. [Skt.] adv. Eternally for ever and ever.

(p. 110) ācariñcu ācharinṭsu. [Skt.] v. a. To practise, to observe, to be used to, to do habitually. To put in practice (the precepts of religion), to perform (bathing, &c.) To celebrate (a religious festival.) ఆచరణము ācharaṇamu. n. Doing, performing. ఆచారము, నడత. ఆచారము ācharamu. n. Practice, custom. Rule, fashion, mode, a course of conduct, institute or observance, Religious observance. మతాచారముచొప్పున according to the principles of the creed. ఆచారి āchari. n. A caste title borne by the Vaishnavite Brahmins, the men of the blacksmith and goldsmith castes. సదాచారి a man of good principles. ఆచార్యత్వము āchāryatvamu. n. The office of a priest. ఆచార్యుడు āchāryuḍu. n. A teacher. A priest: a spiritual guide or preceptor: one who invests the student with the sacrificial thread and instructs him in the mysteries of the religion.

(p. 159) uddhavamu ud-dhavamu. [Skt.] n. A festival, a holiday పండుగ.

(p. 262) kaḷyāṇamu kaḷyāṇamu. [Skt.] n. Good fortune, weal, prosperity, marriage. కళ్యాణోత్సవము the high day, or anniversary celebrated at any temple as the god's wedding day. కళ్యాణమంటపము a small chapel attached to a temple where the god is placed when celebrating the different festivals.

(p. 273) kāmukamu kāmukamu. [Skt.] adj. Lustful, desirous. ఇచ్ఛగల. కాముకుడు kāmukuḍu. n. A lustful man. కాముడు kāmuḍu n. A name of Cupid: (In compounds) Desirous, thus: కీర్తికాముడు desirous of glory. కామునిపండుగ the annual Holi festival.

(p. 290) kumbhamu kumbhamu. [Skt.] n. A small water jar, vase or pitcher. కుండ. The sign Aquarius. The frontal globe on the forehead of an elephant. A heap of boiled rice, prepared in the name of a goddess at her festival. కుంభవర్షము కురిసినది the rain poured down in torrents. కుచకుంభములు large breasts. కుంసంభవుడు or కుంభజుడు kumbha-sambhavuḍu. n. One born in a vase or pitcher, an epithet of Agastya. అగస్త్యుడు. కుంభాభిషేకము kumbhābhishēkamu. n. Bathing the god in a vessel of water. కుంభి kumbhi. n. An elephant.

(p. 324) kolupu kolupu. [Tel.] v. n. To agree, to consent సమ్మతించు. 'క మనసుకొలుపదనకి నిపుడు.' భార. భీష్మ. iii. To be agreeable సరిపడు. 'గీ హీనమతికి బుద్ధులేలకొలుపు' పంచ. నా. i. To have an effect on చెల్లు. 'ద్వి మలగకన్నాపన్ను మాయలన్నియును గొలుపవువీనిపై.' హరిశ్చ. i. కొలుపు v. a. To encourage, to stir up, to set on, to egg on: పురికొలుపు, కన్నుగీటిసైగచేయు. కుక్కలను కొలిపిరి they set the dogs (on the boar, &c.) 'ఎవ్వడు నామీద నేనుండుగొలిపె.' (BD. &c.) 'ఎవ్వడు నామీద నేనుండుగొలిపె.' (BD. iv. 207.) who set the elephant upon me? 'చిత్తంబుగొలిపి.' (G. vi. 70.) setting his heart on it. 'కొలుపని ఉత్సాహము,' unexcited passion. Anir. ii. 92. Used as the causal form of కొను. దరికొలుపు to set on fire. మేల్కొలుపు to awaken, to rouse. వురికొలుపు to stir up. మరులుకొలుపు to enamour. ఉపికొలుపు to hiss. కొలుపు n. A rustic holiday: the festival of the Sakti or village goddess.

(p. 404) candruḍu chandruḍu. [Skt.] n. The moon; the regent of the moon. చంద్రుడు ఉదయించినాడు the moon arose. చంద్రుడు అస్తమించినాడు the moon set. రామచంద్రుడు the moon-like or beautiful Rāma. చంద్రముఖి chandra-mukhi. n. A beautiful woman. చంద్రమూల chandra-mūla. n. The plant called Kœmpferia Galanga. Rox. i. 15. చంద్రవంక chandra-vanka. n. A half-moon, or crescent. Also, a kind of jewel worn on the head. చంద్రవంకలు a sort of rice. H. iv. 156. చంద్రవంశము the Lunar Race of Kshatriya kings. చంద్రశాల n. An upper room, on the house top. మేడమీదియిల్లు, మేడచివరిగది. (A. i. 2.) చంద్రశిల n. Moonstone. See చంద్రకాంతము. చంద్రశేఖరుడు chandra-ṣēkha-ruḍu. n. The crescent-crowned god, i.e., Siva. చంద్రహాసము chandrahāsamu. n. Radiance, flashing, sheen. A sword కత్తి. Name of the sword of Kubēra or Rāvaṇa. చంద్రాతపము chandrā-tapamu. n. Moonlight. T. ii. 36. వెన్నెల. చంద్రాయుధము chandr-āyudhamu. n. A crescent headed arrow. NH. v. 160. చంద్రిక chandrika. n. Moonlight: a pale red tint. An illustration, an essay, a treatise. The reddish envelope of a letter written on palm leaves. చంద్రికచీరలు (A. iv. 36.) white cloths తెల్లబట్టలు. చంద్రోదయము chandrōdayamu. n. The rising of the moon. An awning used at festivals. A kind of medicine. ప్రబోద చంద్రోదయము 'the masterpiece of wisdom' --(the name of a certain work.)

(p. 460) jayamu jayamu. [Skt.] n. Conquest, victory, triumph, success. గెలుపు. జయ jaya. interj. Hail! Hurrah! జయంతి jayanti. n. The anniversary of an Incarnation. Thus నృసింహజయంతి a festival in honour of Nrisimha. కృష్ణజయంతి Krishna's feast. లక్ష్మీజయంతి, &c. జయకాలుడు a victor over time, an immortal. జయఘంట jaya-ghanṭa. n. A bell, the circular plate of mixed metal, used as a gong on Hindoo temples, &c. జేగంట. జయనము jayanamu. n. Armour for a horse or other animal. జయపెట్టు jayapeṭṭu. v. n. To congratulate, to hail. జయజయ అని దీవించు. జయరంజి the name of a kind of silk. BD. iii. 98. జయవారము jaya-vāramu. n. Tuesday. మంగళవారము. జయశబ్దము congratulations: shouts of victory. జయస్తంభము a pillar erected before a temple: or in the centre of a stone pond or basin. ధ్వనిజస్తంభము. జయించు jayintsu. v. n. & t. To conquer, or win; to be successful. గెలుచు, జయుడు jayuḍu. n. The name of Yudhishthira, the eldest of the Pāndavas. జయోత్కంఠుడు jayōtkanṭhaḍu. adj. Sanguine, emulous, longing for victory. జయ్యము jayyamu. adj. That which can be conquered. గెలువశక్య మైనది.

(p. 460) jayamu jayamu. [Skt.] n. Conquest, victory, triumph, success. గెలుపు. జయ jaya. interj. Hail! Hurrah! జయంతి jayanti. n. The anniversary of an Incarnation. Thus నృసింహజయంతి a festival in honour of Nrisimha. కృష్ణజయంతి Krishna's feast. లక్ష్మీజయంతి, &c. జయకాలుడు a victor over time, an immortal. జయఘంట jaya-ghanṭa. n. A bell, the circular plate of mixed metal, used as a gong on Hindoo temples, &c. జేగంట. జయనము jayanamu. n. Armour for a horse or other animal. జయపెట్టు jayapeṭṭu. v. n. To congratulate, to hail. జయజయ అని దీవించు. జయరంజి the name of a kind of silk. BD. iii. 98. జయవారము jaya-vāramu. n. Tuesday. మంగళవారము. జయశబ్దము congratulations: shouts of victory. జయస్తంభము a pillar erected before a temple: or in the centre of a stone pond or basin. ధ్వనిజస్తంభము. జయించు jayintsu. v. n. & t. To conquer, or win; to be successful. గెలుచు, జయుడు jayuḍu. n. The name of Yudhishthira, the eldest of the Pāndavas. జయోత్కంఠుడు jayōtkanṭhaḍu. adj. Sanguine, emulous, longing for victory. జయ్యము jayyamu. adj. That which can be conquered. గెలువశక్య మైనది.

(p. 531) tirunāḷla tiru-nāḷḷa. [Tel.] n. A temple festival. దేవోత్సవము. 'తెప్పతిరునాళ్లరా.' ఆము. ii. See తిరు.

(p. 555) tēva tēva. [Tel.] n. A kind of festival. ఉత్సవ విశేషము.

(p. 625) dvajamu dhvajamu. [Skt.] n. A flag or banner. టెక్కెము. A flagstaff. టెక్కేపు కంబము. A mark, a sign or symbol. గురుతు. The male organ of generation. లింగము, మగగురి. బర్హధ్వజి she whose sign is the peacock, i.e., Pārvati. ధ్వజస్థంభము a pillar or mast erected before a temple, having a vertical wooden frame of bars at the top to represent a flag. ధ్వజారోహణము a certain rite at the commencement of a festival when the flag is hoisted. ధ్వజిని dhvajini. n. An army. సేన.

(p. 638) navamu naramu. [Skt.] adj. New, కొత్త. n. Praise, స్తోత్రము, పొగడ్త. Nine, తొమ్మిది. నవంనవం ప్రీతిరహోకరోతి (Māgha) every moment presented fresh beauties. నవసంఖ్య the figure nine; viz. which the poets say is the form of a beautiful ear. నవమన్మథుడు a second Cupid. నవసుందరి a second Venus, a rival to Venus. నవకము navakamu. adj. New, fresh, blooming, నూతనమైనది. Nine, తొమ్మిది. n. Freshness, tenderness, మృదుత్వము. Youth. యౌవనము. 'చక్కదనముంబలంబు నవకంబునుశీలము.' Nagnajit. ii. 27. నవగ్రహబిళ్ల nava-graha-billa. n. A brooch set with nine stones (ruby, emerald, sapphire, &c.) sacred to the 'nine constellations.' నవతి navati. n. Ninety. నవధాన్యములు nava-dhānya-mulu. n. The nine sorts of grains, viz., Rice, wheat, Bengal gram, &c. నవమము navamamu. adj. Ninth. తొమ్మిదవ. నవమాలిక. nava-mālika. n. The doubel Jasmine. విర౛ాజి. నవమి navami. n. The ninth lunar day either of the light or dark fortnight. తొమ్మిదవతిథి. నవరంధ్రములు or నవద్వారములు nava-randhra-mulu. n. The nine apertures of the body. నవరత్నములు. nava-ratnamulu. n. The 'nine gems,' a collective phrase: some reckon them as వజ్రము diamond, వైడూర్యము lapis-lazuli (cat's eye.) గోమేధికము agate, పుష్యరాగము topaz, నీలము sapphire, మరకతము emerald, మాణిక్యము ruby, విద్రుమము coral, మాక్తికము pearl. నవరత్నకిరీటము a gemmed crown. నవరత్నము a particoloured or mottled game cock. నవరత్నకంఠి or కంటె a neck jewel set with four or five sorts of stones. నవరాత్రి nava-rātri. n. The 'Navaratri' or nine nights: an annual festival in honour of Durga: also called Dussarah, దసరా. నవరాశికము nava-rāsikamu. n. The rule of nine in Hindu arithmetic, i.e., the double rule of three; Compund Proportion.

(p. 641) nāgamu nāgamu. [Skt. from నగ a hill.] n. Lit: That which pertains to a mountain. A serpent, పాము. Particularly, a cobra. An elephant, ఏనుగు. Various species of పాములు are called కంపునాగము, చింత N. దుంప N. పీత N. శంకు N. జొన్న N. కృష్ణ N. కోడె. N. adj. Large, పెద్ద. When used as the second part of compound, (సమాసము) it means Excellent. శ్రేష్ఠము. నాగకంకణుడు nāga-kankanuḍu. n. Siva who wears a 'bracelet of snakes.' నాగకేసరము nāga-kēsaramu. n. The small tree termed Mesua ferra. Rox. ii. 605. నాగగన్నేరు a large species of Oleander. నాగగొలంగ nāga-golanga. n. A plant called Murraya exolica. Rox. ii. 374. నాగజెముడు nāga-jemuḍu. n. A kind of cactus or prickly pear. నాగతాళి nāga-tāli. n. The plant called the prickly pear, Cactus indicus. Rox. ii. 474. Ains. ii. 217. నాగదంతి nāga-danti. n. A plant called కుంజర or నాగస్ఫోటము. నాగపడిగలు nāga-paḍigalu. n. Earrings in the shape of the expanded head of the cobra de capella. నాగపడిగలదండ a necklace. నాగపాశము nāga-pāṣamu. n. The serpentine weapon of Varuna. Nooses twining like serpents. W. on Vish. P. 140. నాగబంధము nāga-bandhamu. n. The serpent's embrace, i.e., both wound together in an upright position as shown in various sculptures. అభినయసంయుత హస్తభేదము. నాగబెత్తము nāga-bettamu. n. A cane with a metal tip at the end. నాగమళ్లె nāga-malle. n. The prickly pear; the plant named Justicia nasuta, అష్టపత్రిక. Rox. i. 120. నాగలోకము nāga-lōkamu. n. Lit: The serpent world, i.e., the nether world, పాతాళము. నాగవాసము nāga-vāsamu. n. The subterranean world of Nagas or fairies, నాగలోకము. A staple or a ring for a hasp, because shaped like a snake's head. తలుపుగొళ్లెముబైట తగిలించేది. The iron stays that diverge from the poles of a palanquin. A dancing house or theatre; a set of dancing girls, a troop of strolling players, నాట్యశాల. వేశ్యలమేళము. నాగస్వరము or నాగసరము nāga-svaramu. n. A hautboy, a kind of clarionet. A pipe used by snake players, పాములవాడు ఊదు బుర్ర. నాగాంతకుడు nāg-āntakuḍu. n. Lit: The killer of serpents, i.e., the eagle, గరుత్మంతుడు. నాగాననుడు nāgānanuḍu. n. Lit: 'Elephant faced', an epithet of Gaṇēsa. నాగు, నాగులు, నాగువు or నాగుబాము nāgu. n. A cobra. నాగము. నాగులుచీర a sort of petticoat woven with red stripes. నాగులచవితి nāgula-ṭsaviti. n. A festival devoted to serpent worship, held in the month of భాద్రపదము. నాగేంద్రుడు nāgēndruḍu. n. The kind of the Naga fairies.