(p. 763) pukkili pukkili. [Tel.] n. The inside of the cheek, బుగ్గలోపలిభాగము. పుక్కిటిపురాణము rigmarole, traditional nonsense, an old wives' tale. 'వెచ్చనిట్టూర్పు పుక్కిట వెడలకున్నె.' (R. vi. 112.) he could not help drawing a deep sigh. Gen. పుక్కిటి. Loc. పుక్కిట. plu. పుక్కిళ్లు. పుక్కిలించు or పుకిలించు pukkilinṭsu. v. n. To gargle or rinse one's mouth. To spirt out. పుక్కిలింత or పుక్కిలింత pukkilinta. n. Gargling, rinsing one's mouth. పుక్కెడు pukk-eḍu. n. A mouthful. పుక్కెడునీళ్లు a mouthful of water.
