(p. 40) atikāyamu ati-kāyamu. [Skt.] n. A gigantic body అతికాయుడు a giant. మహాకాయుడు.

(p. 103) asura or అసురుడు asura. [Skt. lit. 'Assyrian'.] n. A demon, giant. రాక్షసుడు. The Asuras were such as Rāvaṇa and Bana, who were adorers of Siva. అసురకృత్యము a horrible deed. అసురధ్రువము asura-dhruvamu n. The south pole. దక్షిణధ్రమము. అసురసంధ్య asura-sandhya n. The dusk, the evening. సాయంకాలము. (In the Vedas and in the cuneiform inscriptions, the word అసుర is used in the sense of (1) a nobleman, (2) a powerful being, (3) a god. In later Skt. literature, it is always used in an evil sense.)

(p. 133) indra indra. [Skt.] n. The god Indra. ఇంద్రకీలము indrakīlamu. n. A certain mountain మందరగిరి. ఇంద్ర గోపము indra-gōpamu. n. A cochineal insect, a red insect belonging to the mite family. చందమామపురుగు; same as ఆరుద్రపురుగు. (q. v.) ఇంద్రజాలము indra-jālamu. n. Juggling, conjuring. ఇంద్రజాలవిద్య sleight of hand. కనుకట్టువిద్య. ఇంద్రజాలికుడు indra-jāli-kuḍu. n. A conjurer or juggler. ఇంద్రజిత్తు indra-jittu. n. Name of the son of Rāvaṇa. ఇంద్రధనుస్సు indradhanussu. 'The bow of Indra.' The rainbow. ఇంద్రనీలము or ఇంద్రశిల indra-mlamu. n. A sapphire. నీలమణి, నల్లరాయి. Vasu. iv. 129. ఇంద్రలోకము indra-lōkamu. n. The heaven of Indra. Fairyland. ఇంద్రాణి indrāṇi. n. Name of the wife of Indra. A sort of bracelet. ఇంద్రాయుధము indr-āỵudhamu. n. The rainbow, a thunderbolt as the weapon of Indra. ఇంద్రారి indr-āri. (Indra-āri) The foe of Indra. A giant. అసురుడు. ఇంద్రావరజుడు indrā-varajuḍu. Vishṇu.

(p. 267) kāki kāki. [Tel. lit that which says kā, kā.] n. A crow. అడవికాకి the jungle crow or Corvus macrorhynchus. మంచి కాకి or ఊరకాకి the Indian house crow, corvus splendens. (F.B.I.) This word sometimes denotes depreciation as కాకి బంగారు false gold, tinsel. కాకిదొండపండు the wild cherry. దేశకాకి, or దేశమ్మకాకి a wandering wretch or vagrant. సముద్రపుకాకి an osprey. నీరుకాకి a cormorant. ఇనుపముక్కు కాకి the giant vulture or king of the vultures. మూలకాకి a raven. బొంతకాకి a raven. కాకిచంపు విత్తులు kāki-champu-vittulu. Same as కాకమారి (q. v.) కాకిచావు kāki-ṭsāsu. n Apoplexy, sudden death. కాకిచిప్ప kaki chippa. n. A bivalve shell. కాకిచెమ్మలు or కాకితీపు or కాకిసోమాల or కాకిసొమ్మ kāki-chemmalu. n. Fainting, epilepsy. కాకబాతు kāki-bātu. n. A brown species of wild duck. కాకిరెక్కలు kāki-rekkalu. n. The grain called millet. కాకివెదురు kāki-veduru. n. A reed.

(p. 333) kravyamu kravyamu. [Skt.] n. Flesh, meat. మాంసము. క్రవ్యాదుడు or క్రవ్యాశడుడు kravyāduḍu.; n. A cannibal, a carnivorous giant. పచ్చిమాంసమును తినువాడు. A Rakshasa రాక్షసుడు.

(p. 469) jeṭṭi jeṭṭi. [Tel.] n. A wrestler, a prizefighter. మల్లుడు. శూరుడు. adj. Best శ్రేష్ఠుడు. జెట్టి పట్టు jeṭṭi-paṭṭu. n. A wrestling match. జెట్టిపెనుకువ jeṭṭi-penakuva. n. A bout in wrestling. జెట్టిమిడత jeṭṭi-miḍata. n. The giant locust.

(p. 469) jeṭṭi jeṭṭi. [Tel.] n. A wrestler, a prizefighter. మల్లుడు. శూరుడు. adj. Best శ్రేష్ఠుడు. జెట్టి పట్టు jeṭṭi-paṭṭu. n. A wrestling match. జెట్టిపెనుకువ jeṭṭi-penakuva. n. A bout in wrestling. జెట్టిమిడత jeṭṭi-miḍata. n. The giant locust.

(p. 570) tri tri. [Skt. cf. Eng. 'Three.'] pron. Three మూడు. త్రింశత్ or త్రింశత్తు trimṣat. n. Thirty. ద్వాత్రింశత్ Thirty two. త్రికము trikamu. n. The thigh bone, ముడ్డిపూస. A water wheel. కపిల. త్రికటుకము tri-kaṭukamu. n. Lit: The three spices, viz., black pepper, dry ginger, and long pepper. సొంటి, పిప్పలి, మిరియాలు త్రికరణము tri-karaṇamu. n. The three elements of action, i.e., thought, word and deed. త్రికరణశుద్ధి pure in thought, word and deed. త్రికరణశుద్ధి pure in thought, word and deed. త్రికాలము tri-kālamu. n. The three times, i.e., morn, noon and night. త్రికాలమందున్న always, ever, day and night, at all hours. త్రికూటము tri-kuṭamu. n. A certain hill. త్రికోణము tri-kōṇamu. n. A triangle. మోచేతివంపు. త్రికోణకుండలి ṭri-kōṇa-kunḍali. n. The pineal gland, the part of the brain wherein the soul is imagined to dwell. త్రితయము tri-tayamu. pron. Three, మూడు. త్రిత్వము tritvamu. n. Lit: Three-ness, Trinity-a term used in Christain Theology. త్రిదండము tri-danḍamu. n. A staff, formed of three slips of split bamboo, six feet long bound together as one cane, each slip being intended to represent Thought, Word and Deed. మనోదండము, వాగ్దండము, కర్మదండము అను మూడు దండములు; ఈ మూడు దండములుగల సన్యాసాశ్రమము. త్రిదండి a mendicant bearing such a staff. త్రిదశుడు tri-daṣuḍu. [త్రి+దశ = three states or thrice ten (years)] n. One who enjoys the three stages of live, viz, infancy, youth and manhood, but no old age. A god: so named as being 'thirty years old:' this being considered the prime of a man: and the age at which immortals always continue. త్రిదశాలయము tri-daṣ-ālayamu. n. Lit: The abode of the immortals, i.e., Heaven, స్వర్గము. త్రిదివము tri-divamu. n. Heaven. త్రిదివుడు tri-divuḍu. n. A god. Padma. ix. 86. త్రిదివేశుడు a god; or, Indra, as lord of the gods. త్రిదోషము tri-dōshamu. n. Disorder of the three humours, viz., phlegm, bile, and strabilis. వాత పిత్త శ్లేష్మములు. త్రినేత్రుడు or త్రిలోచనుడు tri-nētruḍu. n. The three eyed god, that is, Siva. త్రివథగ tri-patha-ga. n. The stream which runs in 'three beds,' i.e., the Ganges, fabled to flow through heaven, earth and hades. త్రిపుమడ్రము tri-punḍramu. n. The triple mark worn across the forehead by Saivites. (ఊర్ధ్వపుండ్రము is the upright line worn by the Vaishnavites.) త్రిపుట tri-puṭa. n. The name of a certain musical metre. ఏడక్షరములకాలము. త్రిపురము tri-puramu. n. The name of a district of Bengal (now called Tipperah) called after its kind, Tripura, a giant who was vanquished by Siva: who, as 'slayer of Tripura' derives hence the name త్రిపురజిత్తు, త్రిపుసూదనుడు, త్రిపురాంతకుడు, త్రిపురారి, &c. త్రిపురదేవి or త్రిపురసుందరి the Bonạ Dea, Venus. త్రిఫలము tri-phalamu. n. The three species of myrobalan; the Phyllanthea emblica కరక, Terminalia chebula తాడి, and Terminalia speciosa ఉసిరిక.

(p. 580) danujuḍu danujuḍu. [Skt.] n. A giant, fiend, demon. అసురుడు, తొలివేల్పు. దనుజాధిపుడు danuj-ādhipuḍu. n. The kind of the giants.

(p. 587) dānavuḍu dānavudu. [Skt. from దనువు. The father of the giant race.] n. A demon. fiend, giant, తొలువేల్పు, దనుజుడు. దానవారి dānav-āri. (దానవ+అరి.) n. The queller of the giants, a god, దేవత, వేల్పు. దానవి an ogress or a giantess.

(p. 608) daitēyuḍu or దైత్యుడు daitēyuḍu. [Skt. from దితి.] n. A demon, giant, or titan. తొలివేల్పు. దైత్యారి daity-āri. n. The foe of the demons, i.e., Vishṇu. A god. వేలుపు.

(p. 634) narakamu narakamu. [Skt.] n. Hell. దుర్గతి. నరకడు narakaḍu. n. A scoundrel, villain. దుష్టుడు. హంస. iii. నరకాసురుడు narak-āsuruḍu. n. The name of a giant slain by Vishṇu. నరకాంతకుడు narak-āntakuḍu. n. The destroyer of Naraka, an epithet of Vishṇu.

(p. 640) nākamu nākamu. [Skt. క = సుఖము; అకము = దుఃఖము; న+అకము = నాకము = దుఃఖము లేమి.] n. Heaven, Elysium, Paradise, స్వర్గము. The sky, the atmosphere, ఆకాశము. నాకబలి See నాగవల్లి. Chenn. iv. 213. నాకారి nāk-āri. n. Lit: 'a foe of heaven,' i.e., a demon, a titan or giant. అసురుడు. నాకిని a female supernatural being, a goddess, దేవతాస్త్రీ. నాకులు nākulu. n. The celestials, the gods. R. v. 35. 176. నాకేశుడు nāk-ēsuḍu. n. A name of Indr.

(p. 686) paṅkti pankti. [for Skt. పక్త్కి.] n. A line, row; a range. In composition, Ten. పది. పంక్తిధరుడు a ten headed giant, i.e., Rāvaṇa. పంక్తి pankti-bhōjanamu. n. A feast or dinner party at which guests sit in a line. పంక్తిభోజనము లేనివాడు a person with whom caste, &c. prevents a man from eating.

(p. 731) pāñcajanyamu pāncha-janyamu. [Skt. derived from పంచజనః a certain giant, of whose bone the conch was made.] n. The conch of vishṇu. విష్ణుశంఖము. Fire. అగ్ని.