(p. 12) antasthalu antasthalu. [Skt.] n. A name given in grammar to the four consonants y,r,l,v,య, ర, ల, వ, which are considered by the Sanskrit Grammarians to be semi-vowels, and 'to be intermediate between vowels and consonants, or because they stand between the consonants and the sibilants in the alphabet.' Wms. అంతస్థమద్గరము in anat. the malleus of the ear.

(p. 17) aṃśamu amṣamu. [Skt] n. A share, part, portion, a fraction; the denominator of one; a degree of latitude or longitude (Geog.); a subject భాగము, విషయము, దేవుని యంశమున పుట్టినవాడు he who is born from a portion of the deity, he who is of divine origin; అంశపురుషుడు a fortunate man, a man of talent or parts. వర్ణనాంశము a descriptive part or passage in a poem. ఈ అంశము నాకు తెలుసును I am acquainted with this subject. ఈ అంశములో in this respect. వాడు అన్ని అంశములు తెలిసినవాడు he knows every thing. అంశచక్రము a table consulted by astrologers in casting nativities, an astrological diagram for ascertaining the degree of the sun in any sign. దశాంసము the tenth part; అంశసవరణ = reduction of fractions; అంశనీయము or అంశ్యము = that which is divisible.

(p. 26) agramu agramu. [Skt.] n. End, point, tip, front, fore-part, top, peak, summit. adj. First, preliminary, chief, principal. అగ్రజ్యా (in astron.) the sine of the amplitude. అగ్రభాగము (astron.) degree of amplitude. అగ్రసారము a compendious method of counting immense numbers. అగ్రాంశువు the end of a ray of light, the focal point. జిహ్వాగ్రము the tip of the tongue. Similarly నాసికాగ్రము, నఖాగ్రము, &c. అగ్రగణ్యము adj. Estimable, conspicuous. శ్రేష్ఠమైన, అగ్రగణ్యుడు n. A chief, a leader. మొదట నెంచదగినవాడు అగ్రజంఘము the forepart of the thigh. అగ్రజన్ముడు n. A brahmin. Elder brother. అగ్రజుడు n. An elder brother. అన్న. అగ్రణి n. A leader.

(p. 45) adharvaṇakārika adharvaṇa-kārika. [Skt.] n. The name of a certain grammatical treatise written in Sanscrit, regarding Telugu, of which only some fragment remain.

(p. 46) adhikaraṇamu adhi-karaṇamu. [Skt.] n. Support. ఆధారము. In metaphysics, a substratum, a cateogry; in grammar, government, the dependence of words in a sentence, which agree together. అధికరించు adhikarinṭsu. [Skt.] v. a. and v. n. To excel, surmount, increase. పొడుగగు, ఎచ్చు. అతిశయించు. ఆ పాప మధికరించుచున్నది that vice is on the increase. అధికరించు v. a. (colloq.) To study, acquire a science. చదువు.

(p. 55) anunāsika anu-nāsika. [Skt.] n. Uttered through the nose. In gram. the letter n.

(p. 60) anvayamu anvayamu. [Skt.] n. Race, lineage. In grammar, the government of words in a sentence. Syntax. వంశము. పదముల యొక్క పరస్పరాకాంక్షాయోగ్యత, ఇమిడిక. ఈ. శ్లోకమునకు అన్వయము తెలియలేదు I do not perceive the syntax of this verse. దురాన్వయము a far-fetched allusion. కౌరవాన్వయుడు one of the Kuru race. అన్వయజ్ఞుడు a genealogist. అన్వయవ్యాప్తి (in Logic,) an affirmative argument అన్వయించు v. a. To arrange words in their natural order, explain the syntax. పదముల సంబంధమును చెప్పు, పొందికపరుచు.

(p. 63) apaśabaddamu apa-ṣabdamu. [Skt.] n. An ungrammatical word. వ్యాకరణవిరుద్ధమైన పదము.

(p. 101) asamagramu a-samagramu. [Skt.] adj. Incomplete. అసంపూర్ణము.

(p. 107) ākāṅkṣa ā-kānksha. [Skt.] n. Wish, desire. (In gram.) the government or concord of words in a sentence. ఈ శ్లోకమునకు ఆకాంక్షచెప్పు regarding this verse state who is meant. what did he do, where, why, to whom, &c. ఆకాంక్షించు akānkshinṭsu. v. a. To wish, long for.

(p. 109) āgamanamu āgamanamu. [Skt.] n. Arrival. వచ్చుట, రాక. ఆగమము āgamamu. n. Arrival, approach; a treatise on వేదాంతము or divinity describing religious rites. A grammatical augment or letter inserted in any part of the radical word or affix as ఇంచుకాగమము 'the causal affix inṭsu' as in the word వ్రాయించు. వర్షాగమము the coming of the rains, the rainy season.

(p. 113) ātma ātma. [Skt.] n. The soul, the living principle. జీవుడు. Self, the individual, a person. The body శరీరము. Nature. స్వభావము. Mind, intellect, reason, understanding. బుద్ధి, మనస్సు. పుణ్యాత్ముడు a pious minded man. పాపాత్ముడు a bad hearted man. God, spirit. ఆత్మ. adj. Own; peculiar. ఆత్మకము ātmakamu. adj Consisting of: as స్థావరజంగమాత్మకమైన consisting of real and personal goods. ఆత్మ కార్యములు private affairs, one's own business. ఆత్మజ or ఆత్మతనయ ātma-ja. n. One's own daughter. ఆత్మకుడు ātmakuḍu. [Skt.] adj. Formed of. అమృతాత్మకుడు one who has a sweet nature. ఆత్మగతమున ātama-gatamu-na. adj. Mentally, in the heart. ఆత్మఘాతకుడు ātmā-ghātakuḍu. n. A suicide or self murderer. ఆత్మజుడు ātma-juḍu. n. A son, as springing from oneself. ఆత్మజ్ఞుడు ātmagnyuḍu. n. A sage, who knows God and his own heart. ఆత్మనేపదము ātma-nē-padamu. n. The grammatical name for the middle voice in కొను; as వ్రాసికొను. ఆత్మవంచన ātma-vanchana. n. Self delusion. ఆత్మస్తుతి ātma-stuti. n. Self applause. ఆత్మార్థము ātmārthamu. adv. For oneself. ఆత్మీయము ātmīyamu. adj. One's own. తనది.

(p. 118) āmrēḍiñcu āmrēḍinṭsu. [Skt.] v. t. To reiterate. Parij. v. 92. ఆమ్రేడితము āmrēḍitamu. adj. n. Reiterated; that which is repeated, that which is said twice. In gram. the second form of the repeated word. ద్విరుక్తము యొక్క పరరూపము.

(p. 149) ugramu ugramu. [Skt.] adj. Fearful. Angry, wrathful, fierce, furious, violent, cruel. ఉగ్రము or ఉగ్రత n. Fierceness.

(p. 154) uttamamu ut-tamamu. [Skt.] adj. Excellent. best, virtuous, chief, principal, first. ఉత్తమపురుషము (in gram. lit. ఉత్తమ = last), the first person. ఉత్తమర్ణుడు ut-tamarnuṇu. [Skt. ఉత్తమ+ఋణము] n. A creditor. అప్పిచ్చినవాడు. ఉత్తమాంగము ut-tam-āngamu. [Skt. అంగము] n. The principal member, i.e., the head. ఉత్తముడు ut-tamuḍu. A most excellent man. ఉత్తమోత్తమము ut-tamōt-tamamu [Skt. ఉత్తమ+ఉత్తమ] adj. Superlative, best, excellent.