(p. 156) utsahiñcu or ఉత్సాహించు ut-sahinṭsu.[Skt.] v. i. To attempt. యత్నించు. To triumph, to rejoïce. సంతోషించు. ఉత్సాహము ut-sāhamu. n. Perseverance. Alacrity. Glee, eagerness, mettle, spirit, jollity, bloom of beauty. ఉత్సాహపురుషుడు a man of mettle. ఉత్సాహ సంపన్నుడు sanguine, straight forward, mettlesome.

(p. 460) jayamu jayamu. [Skt.] n. Conquest, victory, triumph, success. గెలుపు. జయ jaya. interj. Hail! Hurrah! జయంతి jayanti. n. The anniversary of an Incarnation. Thus నృసింహజయంతి a festival in honour of Nrisimha. కృష్ణజయంతి Krishna's feast. లక్ష్మీజయంతి, &c. జయకాలుడు a victor over time, an immortal. జయఘంట jaya-ghanṭa. n. A bell, the circular plate of mixed metal, used as a gong on Hindoo temples, &c. జేగంట. జయనము jayanamu. n. Armour for a horse or other animal. జయపెట్టు jayapeṭṭu. v. n. To congratulate, to hail. జయజయ అని దీవించు. జయరంజి the name of a kind of silk. BD. iii. 98. జయవారము jaya-vāramu. n. Tuesday. మంగళవారము. జయశబ్దము congratulations: shouts of victory. జయస్తంభము a pillar erected before a temple: or in the centre of a stone pond or basin. ధ్వనిజస్తంభము. జయించు jayintsu. v. n. & t. To conquer, or win; to be successful. గెలుచు, జయుడు jayuḍu. n. The name of Yudhishthira, the eldest of the Pāndavas. జయోత్కంఠుడు jayōtkanṭhaḍu. adj. Sanguine, emulous, longing for victory. జయ్యము jayyamu. adj. That which can be conquered. గెలువశక్య మైనది.

(p. 460) jayamu jayamu. [Skt.] n. Conquest, victory, triumph, success. గెలుపు. జయ jaya. interj. Hail! Hurrah! జయంతి jayanti. n. The anniversary of an Incarnation. Thus నృసింహజయంతి a festival in honour of Nrisimha. కృష్ణజయంతి Krishna's feast. లక్ష్మీజయంతి, &c. జయకాలుడు a victor over time, an immortal. జయఘంట jaya-ghanṭa. n. A bell, the circular plate of mixed metal, used as a gong on Hindoo temples, &c. జేగంట. జయనము jayanamu. n. Armour for a horse or other animal. జయపెట్టు jayapeṭṭu. v. n. To congratulate, to hail. జయజయ అని దీవించు. జయరంజి the name of a kind of silk. BD. iii. 98. జయవారము jaya-vāramu. n. Tuesday. మంగళవారము. జయశబ్దము congratulations: shouts of victory. జయస్తంభము a pillar erected before a temple: or in the centre of a stone pond or basin. ధ్వనిజస్తంభము. జయించు jayintsu. v. n. & t. To conquer, or win; to be successful. గెలుచు, జయుడు jayuḍu. n. The name of Yudhishthira, the eldest of the Pāndavas. జయోత్కంఠుడు jayōtkanṭhaḍu. adj. Sanguine, emulous, longing for victory. జయ్యము jayyamu. adj. That which can be conquered. గెలువశక్య మైనది.

(p. 645) nāri nāri. [Tel.] n. A bowstring. వింటిఅల్లెత్రాడు. A gut or muscle, నరము. నారి or నారికురుపు n. The guinea worm that breeds in the flesh of the leg, సెలపుండు, నాడివ్రణము. నారికాయ nāri-kāya. n. A scar caused by drawing the bowstring, అల్లెత్రాటి తాకుడువలన చేతియందు కలిగిన కిణము. A wart, కిణము. నారిపక్షి nāri-pakshi. n. The sea gull, from the entrails of which (నారి) bowstrings are made.

(p. 689) pandi pandi. [Tel.] n. A hog. ఊరపంది the domesticated pig. అడవిపంది the wild hog. a boar. ఏదుపంది or ముండ్లపంది a porcupine. నీరుపంది a porpoise. పందికొక్కు pandi-kokku. [Lit. The pig-rat. The Eng. n. 'Bandicoot,' is a corruption of this word.] n. A Bandicoot. The Bandicoot-Rat. Nesocia bandi-cota. (F.B.I.) సీమపందికొక్కు a guinea pig. A proverb says వడ్లగాదెలో పందికొక్కును పెట్టినట్టు, i.e., setting a bandicoot in a granary. cf. Setting the wolf to take care of the sheep. పందిగడ్డ pandi-gaḍḍa. n. The name of a certain edible root. The pignut. శృంగాటకము, పరికెదుంప. పందిగోరు pandi-gōru. n. A boar's tusk or claw. A weapon used by boar hunters, వేటకాని సాధనవిశేషము. పందిజిట్ట or పందిపిట్ట pandi-jiṭṭa. n. The small White throated Babbler, Dumetia albigularis (F.B.I.) పందిపోటు or పందీటె pandi-pōṭu. n. A spear used to hunt boars with. పందిముక్కు, పందిమూతి or పందిపీట pandi-mukku. n. A kind of step used in old fashioned carts. గాడీమొదలైన ఎక్కుడు బండ్ల చివరను పందిమూతి వలె నమర్చిన ఒకవిధమైన ఉపకరణము.

(p. 892) burinipandi burini-pandi. [Tel.] n. A small animal resembling the guinea pig in shape.