(p. 25) aguruvu a-guruvu. [Skt.] adj. Light, not heavy, Small. చులకని, తేలికైన, చిన్న.

(p. 1397) ayyagāru or తయ్యవారు ayyu-gāru. [Tel.] n. A teacher or guru. అచార్యుడు. A venerable man, వూజ్యుడు.

(p. 134) iguru iguru. [Tel.] n. A sprout or young leaf: the red gums of the mouth. చిగురు. ఇగురుకూర iguru-kūra. n. A kind of curry. ఇగురుబోడి iguru-bōḍi. n. A blooming girl. ఇగురొత్తు igur-ottu. v. n. To bud or blossom, to bloom. చిగిరించు. 'రోషమిగురొత్తన్' with a burst of displeasure. ఇగుర్చు or ఇగురుచు or ఇగిరించు igurṭsu. [Tel. from ఇగురు (q. v.) v. a. To dry up, decrease, do away with. నశింపచేయు. 'ఈ దహనజ్వర మిగిరించు తండ్రీ.' B. D. vi. 351. To sprout, shoot, bud. చిగిరించు.

(p. 134) iguru iguru. [Tel.] v. n. To evaporate. ఇంకు. ఇగరబెట్టు to cause to dry up by boiling. To dry up.

(p. 183) eguru eguru [Tel.] v. n. To fly. ఎగయు. ఎగరగొట్టు egara-goṭṭu. v. a. To toss up. నామాటను ఎగరగొట్టినాడు he scorned what I said. ఎగురులాడు egurul-āḍu. v. n. To cut capers, to leap or make bounds. గంతులువేయు.

(p. 1398) eguru eguru. [Tel.] n. Flying, a jump. ఎగురుట, గంతు.

(p. 183) eggurutu or ఎగ్గుర్తు eggurutu. [Tel. ఎగువ+గురుతు] n. An abstract, a memorandum. ఎగ్గురుతులెక్క an abstract of an account.

(p. 188) enamaṇḍuguru or ఎనమండ్రు enamaṇḍu-guru. [Tel. from ఎనిమిది.] n. Eight persons. ఎనిమిదిమంది.

(p. 195) ēguru or ఏవురు ēguru. [Tel. from ఏగు five.] n. Five men. అయిదుగురు.

(p. 318) koṇuguru or కొడుగురు koṇuguru. [Tel.] n. The snuff of a lamp. దీపుపుచిట్టెము.

(p. 349) gaguru, gagurupāṭu or గగురుపు gaguru. n. Tingling, glowing, a thrill. రోమాంచము. గగర్పుచెందినది she was electrified, or a thrill ran through her. గగురు పొడుచు gaguru-poḍuṭsu. v. n. To tingle, to be thrilled. రోమాంచితమగు. గగుకుపాడుపు or గగుర్పొడుపు, Same as గగురుపాటు.

(p. 366) giṅguru ginguru. [Tel.] adv. (Anuk. 'saying ging!') Aloud, resoundingly. గింగురుపరుచు to stun or deafen. 'తెగగింగురనబాపి దృష్టి సంధించి, తెగనేయుటయు.' HD. i. 621.

(p. 380) guru guru. [Tel.] n. Name of a certain animal మృగవిశేషము, గవయము.

(p. 380) guruka guruka. [Tel.] n. A spear. గొరక కట్టె.

(p. 380) guruku guruku. [Tel.] n. A heap, a pile. పోగు, కుప్ప. 'పేరాకలివరిమురింబెరికి సరికిగురుకులు పెట్టిన మృణాళంబులనొప్పు.' M. IV. iii. 227.