(p. 10) antḥparidhānamu antaḥ-paridhānamu. [Skt.] n. The innermost garment.

(p. 1396) antarjaṅghāsdhi antar-jangh-āsthi. [Skt.] n. The bone called the Tibia.

(p. 15) andēṣā andēshā. [H.] n. Doubt, guess, conjecture.

(p. 16) ampācāramu ampā-chāramu. [Tel.] n. Stream. జలప్రవాహము. 'పంపాదిక శంపావలి బెంపారిన మేఘచయము పృథినియునభయం గంపింపగబెట్టురుముచు నంపాచారంపువానలప్పుడుకురిసెన్.' వి.పు. 7. ఆ.

(p. 17) ambhāramu or అంభారవము ambhāramu. [Skt.] n. The lowing of oxen.

(p. 21) akṣabhāgamu aksha-bhāgamu. [Skt.] n. A degree of latitude.

(p. 21) akṣāṃśamu akshāmṣamu. [Skt.] n. A degree of latitude.

(p. 22) akhātamu a-khātamu. [Skt.] adj. Not dug (by man), very deep. n. A Bay (Geog.)

(p. 27) agrahāramu agra-hāramu. [Skt.] n. A street or village inhabited by brahmins. A village of which the old and hereditary cultivators are brahmins. A village granted to brahmins by government for charitable or religious purposes; either rent free, or at a favourable assessment. The conditions on which these villages are held are specified thus, సర్వాగ్రహారము a village free from all tax. శ్రోత్రియాగ్రహారము a village granted at a certain fixed assessment. జోడి అగ్రహారము, or బిల్మకా అగ్రగారము or, కట్టుబడి అగ్రహారము a village granted at a rent which fluctuates with the produce. అగ్రహారికుడు a brahmin belonging to such a village. అగ్రహారమనుభవించేవాడు he who enjoys a village free from tax.

(p. 110) accādanamu āchchādanamu. [Skt.] n. Lid, cover: clothes, covering, cloak. అచ్ఛాదితము āchchāditamu. adj. Hidden, concealed.

(p. 29) acchamu achchamu. [Skt.] adj. Clear, transparent. అచ్చముగా adv. Purely, clearly, plainly. అచ్ఛాచ్ఛము achchā-chchamu. [Skt.] adj. Perfectly pure. అతినిర్మలమైన. A. vi. 140

(p. 32) aṭṭahāsamu aṭṭa-hāsamu. [Skt.] n. Violent, phrenzied laughter. Vehement action, exceeding effort or exertion. Toil, pains, laborious efforts. Pomp. 'అట్టహాసంబున నడరెడు తెరనూరు.' N. ix. 31. నా కూతురిని పంపితేనేగాని కూడదని అట్టహాసము చేస్తాడు he protests violently that his daughter shall go with him. రాజు బహు అట్టహాసముతో బయలుదేరినాడు the king set out with great pomp. అట్టహాసకాడు n. A pompous or ostentatious man.

(p. 33) aṭhāvaṇībaṇṭrōtu aṭṭhāvaṇī-baṇtrōtu. [H.] A revenue peon.

(p. 40) aticāramu ati-chāramu. [Skt.] Accelerated motion, especially of planets.

(p. 45) adhārmikuḍu a-dhārmikuḍu. [Skt.] n. One who does not generally give alms.