(p. 401) ghṛtamu ghṛitamu. [Skt.] n. Clarified butter. నెయ్యి. ఘృతోవధి a sea of ghee నేతిసముద్రము.

(p. 624) dhṛtamu dhṛitamu. [Skt.] adj. Possessed, held, contained. ధరింపబడిన. ధృతకోపము angry. ధృత రాష్ఠ్రుడు dhṛita-rāshṭruḍu. n. The father of Duryōdhana and uncle of the Pānḍu princes. ధృతి dhṛiti. n. Steadiness, firmness, bravery, valour. ధైర్యము. Pleasure, happiness. సంతోషము, సౌఖ్యము. A spirit, extract, essence. లనంగధృతి essence of cloves. చందనదృతి sandal oil.

(p. 720) parihariñcu pari-harinṭsu. [Skt.] v. a. To desert, cast off, throw away, quit, discard, reject. To quash, set aside, nonsuit. To remove, abolish, clear away. పరిహారము pari-hāramu. n. Abandonment, shunning, removal. Doing away, abolition, remedy. దానికి పరిహారములేదు there is no remedy for it. పరిహారి pari-hāri. n. One who removes, or shuns. పరిహరించువాడు. పరిహృతము pari-hṛitamu. adj. Got rid off, shaken off. పోగొట్టబడిన. పరిహార్యము pari-hāryamu. adj. Fit to be got rid off. విడువదగిన.

(p. 927) bhṛtamu bhṛitamu. [Skt.] adj. Carried, maintained. భరింపబడ్డది. Filled, నింపబడినది. Hired, paid, భృతకుడు bhṛitakuḍu. n. A hired servant. కూలివాడు. భృతి bhṛiti. n. Support, భరించడము. Wages, hire, జీతము, కూలి. Price, వెల. భృత్యుడు bhṛityaḍu. n. A servant, a slave. పరిచారకుడు, పనివాడు, బంటు.

(p. 1236) vyāhāramu vyāhāramu. [Skt.] n. Voice, speech, a word. వాక్కు, ఉక్తి, వచనము. వ్యాహృతము vyā-hṛitamu. adj. Uttered, spoken, announced. ఉక్తమైన, కథితమైన, పలుకబడిన, వచింపబడిన. వ్యాహృతి vyā-hṛiti. n. Voice, speech, a word, an articulate sound, a mystical word or sound. శబ్దము, మాట, మాత్రిక శబ్దము, మంత్రవిశేషము, ఓమ్ అనునది.

(p. 1282) sambhṛtamu sam-bhṛitamu. [Skt.] adj. Well supported. చక్కగా భరింపబడిన Gained, got, సంపాదింపబడిన. Possessed of. Filled, full, నిండింపబడిన. 'సహస్ర బాహుండు ఆత్మీయదోస్తంభ సంభృతయగు నీవిశ్వంభర.' A. iv. 337. సంభృతి sam-bhṛiti. n. The act of supporting well. చక్కగా భరించుట.

(p. 1286) saṃhariñcu sam-harinṭsu. [Skt.] v. a. To kill, destroy. చంపు. సంహారము or సంహరణము sam-hāramu. n. Destruction, annihilation, killing. నాశముచేయడము, చంపడము. సంహారకుడు or సంహర్త sam-hārakuḍu. n. One who kills. చంపువాడు. సంహృతము sam-hṛitamu. adj. Destroyed, killed. హతముచేయబడ్డ. 'అఖిలజనములు సంహృతమయ్యెనిచట.' M. XVI. i. 75. సంహృతి sam-hṛiti. n. Destruction, loss. సంహారము.

(p. 1391) hṛtamu or ఆహృతము hṛitamu. [Skt.] adj. Taken, taken away, stolen. హరింపబడిన. హృతి or ఆహృతి hṛiti. n. Taking away by force or fraud. అపహరణము, హరణము.