(p. 1380) hanta hanta. [Skt. from హన్ to kill.] n. A murderer, a slayer, a murderess. ఘాతుకుడు, ఘాతుకురాలు. 'ధరిత్రినింతహంతంగను గొంటలేదు.' P. i. 286. హాంతతనము hanta-tanamu. n. Cruelty, ferocity. క్రూరత్వము, ఘాతకత్వము. 'హంతతనమున మొగమోట మింత లేక పొడిచియాడితివింక నీపొందుచాలు.' Abhiman. Padya. i. 154. హంతృత hantṛta. n. The being a murderer. హననశీలత. 'వ్రత హంతృతార్తకీటక.' A. v. 149.